मरकुस 14 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

ते केहले, “हे ब़ा, हे पिताजी, दुधे कनु सब कोच्छ हो सग़े, ऐ मुंगरा नु माये कनु हटाती गे। तां वी जिसड़े मैं चाहवे उसड़े ना, पर जको तु चाहवी उसड़े ही हो।”

जाग़ते रिहा ते प्राथना करते रिहा कि तम्ही परीक्षा मां ना पड़ा। आत्मा तां तियार छै, पर शरीर कमजोर छै।”

मैं तम्हानु सच्‍च किहे पला कि सारे संसारा मां जिठे-किठी सुसमाचार प्रचार करला जई, ओठे विचे ऐ कामा ची चर्चा वी विची यादगिरी मां करली जई।”

ते वानु केहले, “माये मन ब़ोहत उदास छै, इठे तक कि मैं मरणे उपर छै, तम्ही इठी रुका, ते जाग़ते रिहा।”

जिसे बेले वे खई पलते, ईशु ने रोटी चली, ते आशीष मांगती कर भांली, ते वानु ङिली ते केहले, “गिहा, हा माई देह छै।”

बल्ति ओणे मुंगर चती कर धन्यवाद करला, ते वानु ङिला, ते वां सारा ने ओचे महु पिले। ते ओणे वानु केहले, “ईं वाचा चे माये ऊं लुहीं छै, जको ब़ोहता वास्ते बाहले जाये।

ईशु ने वानु केहले, “तम्ही सारे जणे ठोकर खावा, कांकि पवित्रशास्त्र मां लिखले पले, “ ‘मैं आजड़ीया नु मारी, ते भेङा इंगे-ऊंगे हुती जाये।’

ऊठा, चाह्‍ला, ङेखा, माया पकड़ावणे आला गोढु आती पुज़ला।”

ईशु ने ओनु केहले, “मैं तनु सच्‍च किहे पला कि आज़ ही येही राती नु कूकड़े चे ङोन वारी बांग ङेणे कनु पेहले, तु तीन वारी माया इन्कार करती गिहे।”