रोमी 14 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

क्याकि परमेश्वरको राज्यमि खान्या रे पिउन्या कुरणी महत्वपूर्ण होइन। महत्वपूर्ण कुरणी परमेश्वरसित धर्मि, सान्ति रे पबित्र आत्मामी आनन्दित भइबर जिउनु हो। जइले यइ किसिमले ख्रीष्टको सेवा अरन्छ, परमेश्वर तइसित खुशी हुनाहान रे मान्सनले लगइ तिनरा बारेमि असल भण्ना हान।

यदि हाम बाँच्चाउ भण्या प्रभुका निउति बाँच्चाउ, रे मद्दाउ भण्या प्रभुका निउति मद्दाउ। हाम बाँच्चाउ अथवा मरु, हाम प्रभुइका हु।

तबइकिलाइ हामले सान्ति ल्याउन्या कोशिस अददु पणन्छ, रे एक-अर्खाको बिश्वासलाइ बालियो बनाउनु पणन्छ।

तबइकिलाइ हामले एक-अर्खाको न्याय जन अर। तर आफना मनमि यो सोच कि तमनले इसो काम कभइ अददु पड्डइन जइले तमरा संगि बिश्वासिनलाइ पाप अद्द अथवा परमेश्वरमि बिश्वास अद्द बठेइ रोकन्छ।

पबित्र सास्त्रमि लेखिरइछ, “प्रभु भण्नाहान, म आफइले तमनलाइ बाचा अद्द सक्दउ कि हरेकले मेरा अगाडी घुँडा टेक्द्या हो, रे हरेकले, परमेश्वरलाइ स्वीकार अद्द्या हो।” तबइकिलाइ हाममि हइ हरेकले आफ्ना आफ्ना कामको लेखा परमेश्वरलाइ दिनु पड्डया हो।

बिश्वासमि कमजोर मान्सनलाइ उनरा मान्यताका बारेमि बिना संका स्वीकार अर, तर तिनरो बिश्वास तमरो भण्ना फरक छ भण्या तिनरो न्याय जन अर।

त्यो मान्स प्रभुको दास हो। तबइकिलाइ तमनले औरका नौकरको न्याय जन अर। त्यो सफल हुनु अथवा असफल हुनु तइका मालिकमि भर पणन्छ। त्यो सफल बनाइन्या हो क्याकि प्रभुले तइलाइ सफल बनाउन सक्दाहान।