Популярні біблійні вірші з Ṁaṫa 7

Поділитись

Iarruiġ, agus do ḃéurṫar ḋaóiḃ; lorgairíḋ, agus do ġeaḃṫáoi; búaliḋ an dorus, agus oisgéoltar ḋáoiḃ

Oír gaċ uile neaċ iárrus glacuiḋ sé; agus gioḋ bé lorgaireas do ġéiḃ sé; agus is don té ḃuaileas an dorus oisgéoltar.

Ar a naḋḃarsin gaċ uile neaċ do ċluinn na bríaṫrasa agamsa, agus do ní íad, saiṁléoċaiḋ mé lé duine glic é, neaċ do rinne a ṫiġ air ċárraig

Uime sin gaċ uile ní buḋ mían liḃ daoine do ḋéunaṁ ḋíḃ, deúnaiḋsi a leiṫéide ḋóiḃsean mar an gcéudna: oír a sé so an dliġeaḋ agus na faiġe.

Do ḃríġ gur cuṁann an doras, agus is caól an tsliġe ṫréoraiġeas ċum na beaṫa, agus is beag do ġeiḃ eólus uirrṫe.

Imṫiġiḋ a sdeaċ sa dorús ċuṁann: óir is farsing an dorus, agus is leaṫan an tsliġe, ṫréoraiġeas do ċum damanta, agus is mór ṫéid a sdeaċ ṫríṫe

Ar a naḋḃarsin, ma atá a ḟios agaiḃsi atá olc, tioḋluicṫe maiṫe do ṫaḃairt dá ḃur gcloinn, a né naċ mó ná sin do ḃéuraiḋ ḃur Naṫairse atá air neaṁ neiṫe maiṫe don dreim iárrus air iád?

Na beiriḋ breaṫ, do ċum naċ mbéarṫaói breaṫ oraiḃ. Oír is do réir na breiṫe ḃeirṫí, ḃeúrhar breaṫ oruiḃ: Agus is leis an miosúr ṫoṁaistí, toiṁeósfuiḋṫear ḋáoiḃ a rís.

Agus gaċ uile neaċ do ċlúin mo ḃríaṫrasa, agus naċ ccoiṁlíonann íad, saiṁléoċṫar é lé duine leaṁ, neaċ do ṫógaiḃ a ṫiġ air ġaineaṁ.

Aċd oréd fá a ḃfaiceann tú an broṫ atá a súil do ḋearḃráṫar, agus naċ ccuireann tú á nuṁail an tsail atá ann do ṡúil féin? No cionnas a deúra tú réd ḋearḃráṫair, Fulang ḋaṁ an broṫ do ḃúain as do ṡúil; agus, féuċ, an tsail ann do ṡúil féin?

Coiṁéadaiġ siḃ féin ar na fáiġeannaiḃ fallsa, ṫig ċugaiḃ a gculaiḋiḃ caóraċ, agus a tá leiṫ a sdiġ na madruiḋ állta ḟúaduiġeaċda. Air a ttórrṫaiḃ aiṫeóntaoi íad. An gcrunniġid daóine caóra fíneaṁna do ḋriseaċ, no fígiġe do na foṫannanaiḃ?

Is mar sin do ḃeir gaċ uile ċrann maiṫ tórrṫa maiṫe; aċd do ḃeir an droċċrann droċṫórrṫa.

Ní héidir leis an gcrann maiṫ droċṫórrṫa diomċar, na leis an gcrann gcrion tórrṫa maiṫe do ṫaḃairt.

Gaċ uile ċrann naċ iomċrann toraḋ maiṫ gearrṫar é, agus téilgṫear san teiniḋ é.