YEREMYANIN MERSİYELERİ 3:17-26
YEREMYANIN MERSİYELERİ 3:17-26 KMEYA
Canımı da selâmetten uzaklaştırdın; iyiliği unuttum. Ve dedim: Kuvvetim, ve RABDEN ümidim yok oldu. Cefamı ve perişanlığımı, pelin otu ile ödü an. Hâlâ canım onları anıp içimde iğilmede. Bunu yüreğime getiriyorum; bundan ötürü ümidim var. RABBİN inayetlerindendir ki, telef olmadık, çünkü merhametleri bitmez. Onlar her sabah tazelenir, senin sıdkın büyüktür. Canım diyor ki: Benim payım RABDİR; bundan ötürü ona ümit bağlarım. Onu bekliyenlere, onu arıyan cana, RAB iyidir. Ümit etmek, ve RABBİN kurtarışını susarak beklemek iyidir.



