เอ็ก​โซ​โด 1

1
1นี่แหละ​เป็น​ลำดับ​ชื่อ​เหล่า​บุตร​ของ​ท่าน​ยิศ​รา​เอล​ที่​ได้​เข้า​มา​ใน​ประเทศ​อาย​ฆุบ​โต. (ท่าน​เหล่านี้​กับ​ทั้ง​ครอบครัว​ได้​ตาม​ยา​โคบ​มา): 2คือ​รู​เบน, ซิม​โอน, เลวี​และ​ยะฮูดา, 3ยิศซา​คาร, ซะ​บุ​ลูน​และ​เบน​ยา​มิ​น, 4ดาน, นัฟธาลี, ฆาด​และ​อา​เซร. 5คน​ทั้งปวง​ที่​สืบสาย​โลหิต​ของ​ยา​โคบ​รวม​เจ็ดสิบ​คน​ด้วย​กัน; แต่​โย​เซฟ​อยู่​ที่​ประเทศ​อาย​ฆุบ​โต​แล้ว. 6ต่อมา​โย​เซฟ​กับ​พี่ชาย​และ​น้อง​ชาย, ทั้ง​บรรดา​ชน​สมัย​นั้น, ถึงแก่​ความ​ตาย​เสีย​หมด. 7ฝ่าย​ลูกหลาน​ยิศ​รา​เอล​ก็​เกิด​เผ่าพันธุ์​ทวี​ขึ้น, มี​กำ​ลัง​มาก, แผ่​ไป​จน​เต็ม​ทั้ง​เมือง
8กษัตริย์​องค์​ใหม่​ขึ้น​เสวย​ราชสมบัติ​ใน​ประเทศ​อาย​ฆุบ​โต, 9พระองค์​นั้น​มิได้​ทรง​รู้จัก​ลูกหลาน​โย​เซฟ​เลย. ‘จึง​ทรง​ประกาศ​แก่​ประชาชน​ว่า, “นี่แหละ, ชาติ​ยิศ​รา​เอล​ก็​มี​มาก, และ​มี​กำลัง​ยิ่ง​กว่า​เรา​อีก: 10ให้​เรา​พิเคราะห์​ดู, ใช้​อุบาย​อัน​แยบคาย​กระทำ​แก่​พวก​นี้, เกลือก​ว่า​เขา​จะ​ทวี​มาก​ขึ้น, ถ้า​เกิด​สงคราม​ขึ้น​เมื่อใด, ชนชาติ​นี้​จะ​เข้า​สมทบ​กับ​พวก​ข้าศึก, สู้รบ​กับ​เรา, แล้ว​จะ​ยก​ไป​ให​พ้น​อาณาจักร.” 11เหตุ​ฉะนั้น​เขา​จึง​ได้​ตั้ง​นายงาน​กะเกณฑ์​ชน​ชา​ติ​ยิศ​รา​เอล​ให้​ทำ​การงาน​อย่าง​ตรากตรำ. ชนชาติ​ยิศ​รา​เอล​จึง​ได้​สร้าง​เมือง​ปี​ธม​และ​เมือง​รา​อัมเซ็ศ, สำหรับ​เก็บ​ราชสมบัติ​ของ​กษัตริย์​ฟา​โร; 12แต่​ชนชาติ​ยิศ​รา​เอล​ยิ่ง​ถูก​การ​เบียด​เบียฬ​ก็​ยิ่ง​ทวี​แผ่​มาก​ขึ้น. แล้ว​ชนชาติ​อาย​ฆุบ​โต​ก็​ระอา​ใจ​และ​ชิงชัง​เนื่องด้วย​ชนชาติ​ยิศ​รา​เอล. 13ชาติ​อาย​ฆุบ​โต​ได้​กะเกณฑ์​ชนชาติ​ยิศ​รา​เอล​ให้​ทำ​การ​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น; 14ได้​กระทำ​ให้​เขา​รู้สึก​เบื่อหน่าย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​การ​หนัก​ที่​เขา​ทำ, เช่น​ทำ​ปูน​ทำ​อิฐ​และ​ทำ​การ​ต่างๆ ที่​ทุ่งนา​จน​เหลือกำลัง
15ฝ่าย​กษัตริย์​ของ​ประเทศ​อาย​ฆุบ​โต​ก็​รับสั่ง​แก่​แพทย์​ผดุงครรภ์​ชาติ​เฮ็บ​ราย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ซิ​ฟ​รา. อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​พู​อา 16ว่า, “เมื่อ​เจ้า​ไป​ทำ​การ​ผดุงครรภ์​แก่​หญิง​ชาติ​เฮ็บ​ราย, แลเห็น​เขา​อยู่​บน​แผ่น​ศิลา (กะ​ดาน​ไฟ); ถ้า​คลอด​เป็น​ผู้ชาย, ก็​ให้​ฆ่า​เสีย; ถ้า​เป็น​หญิง, ก็​ให้​ไว้​ชีวิต.” 17แต่​แพทย์​ผดุงครรภ์​เกรงกลัว​พระเจ้า, จึง​มิได้​กระทำ​ตาม​รับสั่ง​ของ​กษัตริย์​ประเทศ​อาย​ฆุบ​โต, แต่ละ​บุตรชาย​ทั้งปวง​ให้​รอด​ชีวิต​อยู่” 18กษัตริย์​อาย​ฆุบ​โต​จึง​รับสั่ง​ให้​แพทย์​ผดุงครรภ์​เข้า​มา​เฝ้า, ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “เหตุ​ไฉน​เจ้า​ได้​ปล่อย​ให้​เด็กชาย​รอด​ชีวิต​อย่าง​นี้​เล่า?” 19ฝ่าย​แพทย์​ผดุง​ครรภ​จึง​กราบ​ทูล​ว่า, “เป็น​เพราะ​หญิง​ชาติ​เฮ็บ​ราย​ไม่​เหมือน​หญิง​ชาติ​อาย​ฆุบ​โต; เขา​มี​กำลัง​มาก​จึง​คลอด​บุตร​โดยเร็ว, แพทย์​ผดุงครรภ์​มา​ไม่​ทัน.” 20พระเจ้า​จึง​ได้​โปรดปราน​แพทย์​ผดุงครรภ์​เหล่านั้น: และ​พล​ไพร่​ก็​ยิ่ง​ทวี​มาก​มี​กำลัง​ขึ้น. 21“ครั้น​อยู่​มา​พระเจ้า​ทรง​บันดาล​ให้​แพทย์​ผดุงครรภ์​เหล่านั้น​มี​ครอบ​ครัว​มั่งคั่ง​อยู่​ได้, เพราะ​เขา​เกรงกลัว​พระองค์. 22กษัตริย์​ฟา​โร​จึง​รับสั่ง​แก่​ราษฎร​ทั้งปวง​ว่า, “บุตรชาย​ทุกคน​ที่​เกิด​มา​นั้น​จง​เอา​ไป​ทิ้ง​เสีย​ใน​แม่น้ำ; แต่​บุตรหญิง​ทุกคน​ให้​รอด​ชีวิต​อยู่.”

ที่ได้เลือกล่าสุด:

เอ็ก​โซ​โด 1: TH1940

เน้นข้อความ

คัดลอก

เปรียบเทียบ

แบ่งปัน

None

ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้