Оятҳои маъмули Инҷил аз Markus 11

Паҳн кунед

Ngan ipu toaine nakeo pagimi, saoa danga gimi araring ta abeta Deo ngan, manta lolomi matua ta aeadi mambe lemi posanga toa oa ga iuot. Ta eine ga iuot tautaunga ngan gimi.

Nakeo tautaunga pagimi, oangga sai ikeo pan lusi ga oaine bedane, ‘Eao dae ta dug ga sulug tadiai,’ ta eaba toa oa ilolo ruangada mao, be ilolo matua ta iadi mambe ele posanga toa oa ga iuot, eine ga iuot tautaunga ngan ei.

Be oangga amadid ga araring ta matami nanan ami gagal pan oaemi ede pade ngan ele idil paeamao eta, manta asamum ele kadonga sat toa oa. Toa bedaoa ta Tamami toa buburiai oa ga isamum gimi lemi kadonga sasat pade.”

Ta Iesus ikoli ele posanga ta ikeo, “Manta lolomi matua ngan Deo.

Ta ipaoatai gid ta ikeo, “Deo ele laulau aea posanga ga bedane, “‘Gau leg luma, gid panua ga tiuato luma raring aea togid alu toa ngada ne.’ Be gimi apul ga iman baba mumulnga aea togid panua lublubnga ad.”

Panua busa tilalala ga timuga ngan ei, be padengada tilalala muriai ta tibaba bedane, “Maron, gai asoa edam ga idae! Maron ipamatua eaba toa inama ngan ei ieda ne!”

“Maron ipamatua eaba toa ne, ta ei ga imadid ga imugamuga ngan gita mambe tibuda Devit mugaeai. Tasoa Maron ieda gadae tau!”