Оятҳои маъмули Инҷил аз نامَه رومِنیا 6

اَسِی که مُزد گناه مرگِه، ولی هَدیَه خدا زندگِنِ اَبَدیه تِی خداوندمو مسیحْ عیسی.

اَسِی که گناه اُ شما حُکمرانی ناکو، اَسِی که زِرِ شریعت نِهی، بلکه زِرِ فیضی.

پَ وَ تعمید گِرِتَه تِک مرگ، خاد آنا شُن تِک مَکبَرَه نَدِم، تا هَموناکِه مسیح اُ واسطَهِ جلال بای آسِمونی، از مُردَیّا زندَه آبو، اَما هم تِی تازگِنِ زندگی کَدام واسِهِم.

عضوِی بَدنتو اُ دست گناه مَتی تا وسیلَه‌ئِی اَسِی نِ وَلمی بِت، بلکه چُنِ کسِی که از مرگ اُ زندگی آگِشتِستِت، اُ خوتو دست خدا هاتی و عضوِی بَدنتو اُ دست خدا هاتی تَ وسیلَه‌ئِی بِت اَسِی صالح بُدَ.

اِئا اَدانِم مِ آدام تیتَه‌وا که اَما هادِم، خاد آنا اُ صلیب بو تا بَدن گناه نیست بِبِه تَ اینایی اَما دِگَه اَسیر گناه نِبِم.

پَ شما هم باید اُ خوتو نسبت اُ گناه مُردَه بِدانی، و تِی مسیحْ عیسی نسبت اُ خدا، زندَه بِدانی.

پَ چه بِگائِم؟ یعنی باید هَمینا اُ گناه کِردَ ادامَه هاتِم تا فیض بُری بِبِه؟ اصلاً! اَما که نسبت اُ گناه مُردِم، چینا ماشابِه هَنو تِی آنا زندگی بِکنِم؟

مَ نادانی که اَگَه اُ خوتو چُن غُلومِی که فَرمو اَبرِت، دست کسی هاتی، غُلوم مِ اَبی که از آنا فَرمو اَبری، شَئِه غُلوم گناه بِه که اُ طرف مرگ اَبَه، شَئِه غُلوم فَرمو بُردَ از خدا که اُ طرف صالح بُدَ اَبَه؟

ولی خدائا شکر که شمایی که یَک زَمونی غُلومِی گناه هادی، آلَه از تَهِ دلتو از مِ تعلیمی فَرمو اَبری که سر سپردَه آنا بُدِستی. شما وَ آزاد بُدَ از گناه، غُلومِی صالحی بُدِستی.