Оятҳои маъмули Инҷил аз نامَه رومِنیا 15

بِهِر خدای امید، اُ شما پُر از خارامی و صلح و سلامتِنِ کاملی که تِی ایمونِه بِکو، تَ وَ کُدرت روح کدّوس خدا، پُر از امید بی.

اَسِی که هرچی که تِی رازِی تیتَه نوشتَه بُدِ، اَسِی اِ نوشتَه بُدِ تا اَسِی اَما درسی بِه، تا اُ واسطَهِ پایداری و تحمل و اُ واسطَهِ دلگرمِنی که نوشتَه‌ئِی مکدّس اَتِت، امید مُبِه.

خدای پایداری و دلگرمی، اُ شما عطا بِکو تا اوناکِه خاد خواستَه مسیحْ عیسی جور در اَدا، خاد یَکُدو هَمفکر بِی. تا شما یَکدل و یَک‌زابو، خدا یعنی بای خداوندمو عیسی مسیحا حمد و ستایش بِکنی.

پَ هَموناکِه مسیح کَبول اُشکِردِستی، شما هم اُ یَکُدو کَبول بِکنی تَ خدا جلال پیدا بِکو.

بِلگی هر یَک از اَما وَ چِی‌یَی خَشی که تِی هُمسادَش اَبِنِه تِی مِ موردا مِ آداما خشنود شاکو، تا باعث بَنای مِ آداما بِبِه.