Оятҳои маъмули Инҷил аз نامَه رومِنیا 12

هَمشِکل اِ دُنیَه‌وا مَبی، بلکه وَ نو بُدَئِه فکرتو اَلِش بِبی. مِ موکَوا تاشابِه بِفَهمی خواستَهِ خدا چِئِه، خواستَهِ خَش و پَسندیدَه و کاملُش.

پَ اَی کاکَیّا، وَخاطر رحمتِی خدا، از شما خواهش اَکنام که بَدَنیاتو چُنِ کُربونِنی که زندَه و مکدّسِه و خدا کَبول شَکو، تَکدیم بِکنی که پرستش روحانِنِ شما هَمِئِه.

تِی امیدْ خارامی بِکنی، تِی مصیبت صبور بی، همیشَه تیپَستا دعا بِکنی.

مَهِر بَدی حریفُت بِبِه، بلکه وَ خوبی حریف بَدی بِش.

خاد محبت کاکَ بِراسِئی خاطر یَکُدو تُبِئِه. تِی حرمت نَدَ اُ یَکُدو، از یَکُدو جلو بِزنی.

بِهِر تَ محبت خالص بِه. نَخچ بَدی تُنِبِه، اُ مِ چِی که خَشِه، مُحکام بِنُخی.

اَگَه اَبِه، تا مِکاکِه اُ شما ربط اُشَه، خاد هَمَه تِی صلح و سلامتی زندگی بِکنی.

اَی عزیزیا، هِسوَخت خوتو انتکام مَگِری، بلکه اُ آنا دست خشم خدا هاتی. اَسِی که تِی کتاب تورات نوشتَه بُدِ «خداوند اَگِه: ”انتکام گِرِتَه مال مائِه؛ ما هام که عوض اَتام.“»

از غیرتتو کام آمَکنی؛ تِی روح چُنِ تَش هَلَمَک بِکَشی، اُ خداوند خدمت بِکنی.

اَسِی که وَخاطر فیضی که اُ ما دَدَ بُدِ، ما اُ هر یَکتو اَگام که هِسکَه اُ خوش بِشتَه از چِی که هَه، نِدانِه، بلکه هرکَه طِبک مِکَّد ایمونی که خدا شُسِه معین کِردِ، وَ هوشیاری حُکم بِکو.

اُ هِسکَه عوض بَدی، بَدی مَکنی. بلکه مِ کَریا بِکنی که تِک نظر هَمَه حرمت اُشَه.

خاد یَکُدو بِسَزی. تکبّر تُنِبِه، بلکه خاد آدامِی ضعیف و ساده، رفت و آمد بِکنی. هِسوَخت اُ خوتو عاکل مَدانی.

بَرعکس، «اَگَه دشمنُت گُشنَئِه، خوراک شادِ، اَگَه تِشنَئِه، یَک چِی شادِ تَ واخَه؛ اَسِی که وَ اِ کَرا اونا خَجالَت زادَ شَکنِش که اُنگار خَرگِ تَش تُ لِی سِرَ نَدِ.»

اُ کسِی که اُ شما آزار و اذیت اَکنِت، برکت هاتی؛ برکتشو هاتی و نفرینشو مَکنی! خاد کسِی که خارامی اَکنِت، خارامی بِکنی، و خاد کسِی که گِریخ اَکنِت، گِریخ بِکنی.

تِی رفع نیازِی کسِی که اُ مسیح ایمون شُهَه شریک بی و مِهمون‌نواز بی.

اَسِی که هَموناکِه تِی یَک بَدن عضوِی زیادی مُهَه، و هَمَهِ عضویا کَرشو یکی نی، پَ هَمینا هم اَما، با اِکِه تعدادمو بُریِه، تِی مسیح یَک بَدن هِم، و هر یَکمو، یَک وَ یَک عضوِی یَکُدو هِم.