Оятҳои маъмули Инҷил аз انجیل مَتّی 8

عیسی جواب اُشدَ: «اَی کام ایمونیا، اَسِی چه اینا تِرسِدای؟» بعد آپابو و اُ باد و دریاچَه نِهِب اُشدَ و مَجا کامل آروم آبو.

ولی مِ افسر رومِنا جواب اُشدَ: «سرورُم، ما لایِک نِهام زِرِ سَکفِ خونَهِ ما بِلگِش. ولی تو فَکَط یَک کلمَه بِگِه، نوکرُم شفا اَگِرِ.

عیسی وَختی اِ حرفا اُششُنُفت، حیرون بو و اُ کسِی که اَزدُمبالَش داندِت، اُشگُت: «حکیکتاً اُ شما اَگام، ما حتی تِی اسرائیل هم اینا ایمونی اُمنِدِدِ.»

پَ عیسی شُ مِ افسر رومِنا گُت: «اُچا! طِبک ایمونُت اَسِی تو اَنجوم بِبِه.» جِخُو نوکرُش شفا اُشگِرِت.

شاگردیا حیرون بُدِستاد و از یَکُدو شواَپُرسی: «اِ چینا آدامیه؟ حتی باد و دریاچَه هم از آنا فَرمو اَبرِت!»