Оятҳои маъмули Инҷил аз کَرِی حَوارِنیا 11

و وَختی شاجو، شُ اَنطاکیَه اَئو. آنایا آنکا یَک سال تَموم خاد کلیسا جمع اَدَبُدِت و شُن جمعیت زیادی از مردم تعلیم اَدَ. اوّلین دَفَه‌ای که شُن شاگردیا ’مسیحی‘ گُت، تِی اَنطاکیَه هاد.

وَختی بَرنابا اُ آنکا رَسی و فیض خدائا اُشدی، خارام آبو و اُ هَمَهِ آنایا تشویک اُشکِه تَ وَ تَموم دل اُ خداوند وفادار وامانِت، اَسِی که بَرنابا مرد خَشی هاد و از روح کدّوس خدا و از ایمون پُر هاد. پَ تعداد زیادی از مردم اُ خداوند ایمون شُئو.

پَ اَگَه خدا مِ عطائا شُ آنایا دَ که بعد از ایمون اَئوردَمو اُ خداوند عیسی مسیح شُ اَما دَ، ما کِه بام که اُمبِشابِه جلووِ کَرِ خدائا بِگِرام؟» آنایا وَختی اِ حرفیَه‌وا شُشُنُفت، ساکت آبُدِت. آنایا خدائا حمد و ستایش شُکِه، شُگُت: «پَ خدا شُ غیریهودِنیا هم فرصت دَدِ تا توبَه بِکنِت، مِ توبَه‌ای که اُ طرف زندگی هدایت اَکو!»