Оятҳои маъмули Инҷил аз نامَه دوّم پِطرُس 2

پَ خداوند اَدو که چینا آدامِی دیندارا، از امتحانیا خلاص آکو و اُ آدامِی که صالح نِهِت تا راز داوری زِرِ مجازات نِگَه بِکو،

اَسِی که شُنسِه بِهتَه هاد که اصلاً، رَهِ صالح بُدَئا شُنِشناسِدِستاد، تا اِکِه بعد از شناختَه، از مِ حُکم مکدّسی که اُ آنایا دَدَ بو، لو واگَردِنِت. هرچی که اِ مَثَل حکیکِنا اَگِه، شُن سِرَ اُندِ که: «سگ اُ استفراغ خوش اَدَگَردِ»، و «خوک بعد از اِکِه شُشتَه بو، اُ پَلِنگ آخَردَ تِک شَل اَدَگَردِ.»

اُ آنایا وعدَه آزادی اَتِت، ولی خوشو غُلوم فساد هِت؛ اَسِی که هر چِی حریف آدام بِبِه، آدام غُلوم آنا اَبِه.

اَسِی که آنایاکِه اُ واسطَهِ شناخت خداوندمو و نجات‌دَهندَمو عیسی مسیح، از نجاستِی دنیا گُروختِستِت، اَگَه دَفَیدو گیر آنایا بِفتِت و شکست بِخرِت، آخر عاکبتشو بَتَه از اوّل اَبِه.

ولی بین کوم یهود، انبیای دارُوی هم هادِت، هَموناکِه بین شما هم معلمِی دارُوی دِئِت، که پِنهونی تعلیمِی غلطی که هلاک اَکو، اَدارِت، و حتی اُ اربابی که اُ آنایا اُشخِلی حاشا اَکنِت، و اینایی هلاکَتی سریع اُ سِر خو دارِت.