Оятҳои маъмули Инҷил аз Rōma 11

Паҳн кунед

Ko ngā mea katoa nei hoki, nāna, ā kei runga anō i a ia, ā, e ahu ana hoki ki a ia. Mōna te korōria ake tonu atu! Āmine.

Anō te hōhonu, te hua ngātahi hoki o te whakaaro o te Atua me tōna mōhio! E kore āna tikanga e taea te rapu, ōna huarahi te whakataki!

“Ko wai hoki te mōhio ana ki te hinengaro o te Ariki? Ko wai hoki tōna hoa whakatakoto whakaaro?

Waihoki i te wā nei anō, tērā anō he toenga, he whiriwhiringa nā te aroha noa. Ki te mea ia nā te aroha noa, ehara i te mea nā ngā mahi; pēnei ehara te aroha noa i te aroha noa.

Engari, ki te mea kua whatia atu ētahi o ngā manga, ā, ka honoa mai koe, te ōriwa ngahere, ki roto i ngā manga, ka whiwhi ngātahi ki te pakiaka o te mōmonatanga o te ōriwa; aua e whakapehapeha ki ngā manga. Ki te whakapehapeha ia koe, ehara i te mea nāu i mau ake ai te pakiaka, engari, nā te pakiaka koe.