Оятҳои маъмули Инҷил аз Mathew 15

Паҳн кунед

Ond mae’r pethau dych chi’n eu dweud yn dod o’r galon, a dyna sy’n eich gwneud chi’n ‘aflan’. O’ch calon chi mae meddyliau drwg yn dod, a phethau fel llofruddio, godinebu, anfoesoldeb rhywiol, dwyn, rhoi tystiolaeth ffug, a hel straeon cas.

Dim beth dych chi’n ei fwyta sy’n eich gwneud chi’n ‘aflan’; y pethau dych chi’n eu dweud sy’n eich gwneud chi’n ‘aflan’.”

‘Mae’r bobl yma’n dweud pethau gwych amdana i, ond mae eu calonnau yn bell oddi wrtho i. Mae eu haddoliad yn ddiystyr; mân-reolau dynol ydy’r cwbl maen nhw’n ei ddysgu.’”

Atebodd Iesu, “Wraig annwyl, mae gen ti lot o ffydd! Cei beth ofynnaist amdano.” A dyna’r union adeg y cafodd ei merch ei hiacháu.

Ond dyma’r wraig yn dod a phenlinio o’i flaen. “Helpa fi, Arglwydd!” meddai. Atebodd Iesu, “Dydy hi ddim yn iawn i bobl daflu bwyd y plant i’r cŵn.” “Digon gwir, Arglwydd,” meddai’r wraig, “ond mae hyd yn oed y cŵn yn bwyta’r briwsion sy’n disgyn oddi ar fwrdd eu meistr.”