Оятҳои маъмули Инҷил аз Матфей 22

Паҳн кунед

– «Раббы Аллаңды бөтә йөрәгең, бөтә йәнең һәм бөтә аҡылың менән ярат», – тине Ғайса. – Был беренсе һәм иң мөһим әмер. Икенсеһе лә шундай уҡ: «Яҡыныңды үҙеңде яратҡан кеүек ярат».

Бөтә ҡанун һәм пәйғәмбәрҙәр ошо ике әмергә нигеҙләнгән.

Сөнки саҡырылғандар күп, ләкин һайлап алырлыҡтары аҙ.

– Үлгәндәр, терелеп торғас, өйләнмәҫтәр ҙә, кейәүгә лә сыҡмаҫтар. Улар күктәге фәрештәләр һымаҡ булырҙар.

– Һалымды ниндәй аҡса менән түләйһегеҙ, шуны Миңә күрһәтегеҙ! Уға динар килтереп бирҙеләр. – Бында кемдең һүрәте төшөрөлгән һәм исеме яҙылған? – тип һораны Ғайса. – Ҡайсарҙыҡы. – Улайһа, ҡайсарҙыҡын – ҡайсарға, ә Алланыҡын Аллаға бирегеҙ, – тине шунда Ғайса.