உலர்ந்த எலும்புகள் உயிர்பெற்று எழுவதைப் பற்றிய ஒரு ரகசியம்

ஒவ்வொரு புதிய ஆண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையின் புதிய வாக்குறுதியுடன் தொடங்குகிறது. தேவனின் சுவாசம் என்பது அதைப் பெற விரும்பும் ஒவ்வொரு இதயத்தின் மீதும் - விழித்தெழுதல் ,நோக்கம், நம்பிக்கை மற்றும் வலிமை, உலர்ந்த எலும்புகள் எழுவதைப் பற்றிய எசேக்கியேலின் தரிசனத்தைப் போலவே, எந்த கனவும் தொலைந்து போவதில்லை, எந்த ஆத்மாவும் அவருடைய மீட்டெடுக்கும் வல்லமையை அறிந்து நஷ்டம் அடைவதில்லை என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. நாம் அவருடைய ஆவியை பெற்று நிறைவடைவதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளோம்

என்பதை அறிந்து - அவருடைய ஆவியின் பிரசன்னத்தில், மேலும் மற்றும் வெற்றியுடன் வாழ்வதற்கு அழைக்கப்பட்டவர்களாக இந்த ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்க முன் வருவோம்.

புத்தாண்டு பெரும்பாலும் நாம் அறியாத தெரியாத ஒரு எதிர்காலத்தின் நிற்பது போன்ற ஒரு உணர்வை தருகிறது - இருந்ததைப் பற்றிய நினைவுகளையும், வருங்காலத்திற்கான நினைவுகள் அதாவது என்னவாக இருக்க முடியும் என்ற பல நினைவுகளோடு நாம் புதிய வருடத்தின் முன் காணப்படுவது உண்மையே. ஆனால் நாம் முன்னேறுவதற்கு முன், ஒவ்வொரு தொடக்கமும், ஒவ்வொரு மூச்சும், அவருடன் தொடங்குகிறது என்பதை தேவன் மெதுவாக நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். “ஆவியின் வழி இன்னதென்றும், கர்ப்பவதியின் வயிற்றில் எலும்புகள் உருவாகும் விதம் இன்னதென்றும் நீ அறியாதிருக்கிறதுபோலவே, எல்லாவற்றையும் செய்கிற தேவனுடைய செயல்களையும் நீ அறியாய்." (பிரசங்கி 11:5).

உலர்ந்த எலும்புகளிலிருந்து எழுச்சி பெறும் படை வரை, ஒவ்வொரு வெற்று இடத்திலும் தேவனின் சுவாசத்தை மீண்டும் கண்டுபிடிக்க இந்தப் பயணம் நம்மை அழைக்கிறது. நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்பட்டவர்கள். அதாவது ஆவியால் நிரப்பப்பட்ட வாழ்க்கைக்காக வடிவமைக்கப்பட்டீர்கள், மேலும் அமர்ந்து அமைதியாய் இருப்பதற்காக அல்ல எழுந்திருக்க அழைக்கப்பட்டவர்கள் இந்த வேத வசனங்கள் (எசேக்கியேல் 37:9–10) எந்த சூழ்நிலையும் தேவனின் மீட்டெடுக்கும் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது அல்ல என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. அவருடைய வார்த்தை பேசட்டும். அவருடைய ஆவி செயல்படட்டும். நம்முடைய பள்ளத்தாக்கு வாழ்க்கை மீண்டும் வளமாக தொடங்கும் அது ஒரு வெற்றியின் இடமாக மாறட்டும். அதில் நாம் ஒரு மூச்சு விடும் தூரத்தில் இருக்கிறோம். சமீபமாகவே இருக்கிறோம்.

ஒவ்வொரு புத்தாண்டிலும் தேவனின் தெய்வீக சுவாசம் இன்னும் அற்புதங்களைச் செய்கிறது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. நம் ஒவ்வொருவருடைய இதுவரையிலும் பதிலளிக்கப்படாத ஜெபங்கள், ஆசீர்வாதம் அற்ற வெற்று இடங்கள் அல்லது கடந்த ஆண்டின் சோர்வுடன் இந்த புதிய ஆண்டுக்குள் அடியெடுத்து வைக்கலாம் - ஆனால் நாம் உயிரற்றவர்கள் அல்ல. நாம் தெய்வீக சுவாசத்தை சுமக்க வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பாத்திரம். நாம் வலிமையை உருவாக்கவோ அல்லது விளைவுகளை கட்டுப்படுத்தவோ தேவையில்லை; நாம் அவருடைய ஆவியை உள்ளிழுத்து, சுவாசித்து நம்முடைய ஆத்மாவில் புதிய உயிரை உள்வாங்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

பிரசங்கி 11:5; ஆதியாகமம் 2:7; நம்முடைய எலும்புகள் ரகசியமாக வடிவமைக்கப்பட்ட தருணத்திலிருந்து, தேவன் நமக்குள் செயல்பட்டு வருகிறார். அவர் நம்முடைய சரீர அமைப்பை மட்டுமல்ல - அவர் உங்கள் நோக்கத்தையும் நிர்ணயித்தார். படைப்பின் அதிசயம் இயக்கத்துடன் அல்ல, சுவாசத்துடன் தொடங்கியது. “தேவனாகிய கர்த்தர் மனுஷனைப் பூமியின் மண்ணினாலே உருவாக்கி, ஜீவசுவாசத்தை அவன் நாசியிலே ஊதினார், மனுஷன் ஜீவாத்துமாவானான்." (ஆதியாகமம் 2:7). அந்த தெய்வீக சுவாசம் இல்லாமல், ஆதாமின் வடிவம் இன்னும் உயிரற்றது. தேவனின் சுவாசமே மனுஷனை உயிர்ப்பித்தது.

எசேக்கியேலின் தரிசனத்தில், தீர்க்கதரிசி எலும்புகளால் நிறைந்த ஒரு பள்ளத்தாக்கைக் கண்டார் - துண்டிக்கப்பட்ட, மறக்கப்பட்ட உலர்ந்த எலும்புகளைப்பார்த்து. தேவன் பேசும்படி கட்டளையிட்டபோது, ​​எலும்புகள் ஒன்றிணைந்து, சதையால் மூடப்பட்டிருந்தாலும், அசையாமல் இருந்தன. சுவாசம் அவற்றில் நுழைந்தபோதுதான் அவை ஒரு உயிருள்ள படையாக எழுந்தன. (எசேக்கியேல் 37:9–10). இது இஸ்ரவேலின் மறுசீரமைப்பு பற்றிய ஒரு கதை மட்டுமல்ல - எல்லாம் முடிந்ததாகத் தோன்றும் தருணத்தில் - புதிய வாழ்க்கையைக் கொண்டுவரும் தேவனின் சக்தியின் ஒரு படம்.

கடந்தப் புத்தாண்டைத் தொடங்கியபோது, ​​அந்த உலர்ந்த எலும்புகளைப் போல நான் உணர்ந்த ஒரு சூழ்நிலையைப் பற்றி நான் சிந்தித்துப் பார்த்தேன். வாழ்க்கை வெளிப்புறமாக கட்டமைக்கப்பட்டதாகத் தோன்றியது - திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டன, நம்பிக்கை வைக்கப்பட்டன - ஆனால் உள்ளே ஆழமாக, நான் சோர்வடைந்தேன். இழப்பு மற்றும் மாற்றத்தின் வல்லமை அமைதியாக என் பலத்தை வடிகட்டத் தொடங்கியது. ஒரு அமைதியான காலை, நாட்காட்டி ஜனவரி மாதத்திற்குத் திரும்பியதும், நான் மெல்லிய குரலில் கூறினேன் , “ஆண்டவரே, அர்த்தமற்ற சூழலின் மற்றொரு ஆண்டு எனக்கு வேண்டாம். மீண்டும் என்னை ஆவியால் உயிர்ப்பியும்."

அந்த அமைதியில், இடியுடன் அல்ல, ஆனால் மென்மையுடன் - அவருடைய பிரசன்னம் என்னைச் சூழ்ந்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர், "நீ அசையமட்டும் அல்ல, முழுமையாகவும், சுதந்திரமாகவும், என் சுவாசத்தால் நிரப்பப்பட்டும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளாய்" என்று சொல்வதை நான் உணர்ந்தேன். எனக்குள் ஏதோ விழிப்புணர்வை உணர்ந்தபோது கண்ணீர் வழிந்தது. ஆதாமிலும் எசேக்கியேலின் படையிலும் ஊதப்பட்ட அதே தேவன் மீண்டும் என் இதயத்தில் நம்பிக்கையை ஊதினார்.

ஜெபம்:

ஆண்டவரே, நான் உமது சாயலாகவே சிருஷ்டிக்கப்பட்டிருக்கிறேன்

என்று உணர்கிறேன். மீண்டும் எனக்குள் உம் சுவாசத்தை அனுப்பும்.இந்தப் புத்தாண்டில் நான் அடியெடுத்து வைக்கும்போது, ​​என் நாட்களை உமது ஆவியாலும், என் எண்ணங்களை உமது ஞானத்தாலும், என் இதயத்தை உமது அமைதியாலும் நிரப்புங்கள். இந்த ஆண்டு பாடுபடுவதன் மூலம் மட்டுமல்ல அல்ல, மாறாக உமது ஜீவ சுவாசத்தில் முழுமையாக வாழ்வதன் மூலம் குறிக்கப்படட்டும். ஆமென்.”