Mavhesi emuBhaibheri Ane Mukurumbira kubva kuna زبُور 13

Pakurirana nevamwe

مگم ما دَ رَحمت تُو اِعتِماد دَرُم؛ دِل مه بخاطرِ نِجات تُو خوشی مُونه.

ما بَلدِه خُداوند سرُود میخانُم، چراکه اُو دَ حق مه اِحسان کده.

تا چی وخت، اَی خُداوند؟ آیا تا اَبَد مَره پُرمُشت مُونی؟ تا چی غَیت رُوی خُو ره از مه تاشه مُونی؟

تا چی وخت قد خود خُو چورت بِزنُم و هر روز دَ دِل خُو غَم دَشته بَشُم؟ تا چی غَیت دُشمون مه دَ ضِد مه سربِلند شُنه؟