KRIE
E kje, se kûr fernói Džesúi kto te folja, u‐nis ka Galiléa, e vate te anat e Juδês mbatân Džurdanin,
E u‐nísetin pas atîje gjinde šûm, e i šerói atié.
E ju‐kjásetin Fariserat tue tantúar, e tue θẽn atîje: Nd’ ešt i δẽn njeríut te ljerênje grúan e tîje, per tšedó šurbés?
Aí pergjegjur, θa atire: Nẽng δiavastit, se aí tše beri atá tše te paren χêr, i beri maškul e femer?
E θa: Per ket šurbés njeríu kâ te ljerênje te jatin, e t’ jemen, e kâ te i ngjitet grúas tîje, e kan te jên di vet nde nje miš.
Prandái nẽng jân mê di, po nje miš. Pre kte até tše perzíeiti Inzót, njeríu te mos e ndânje.
Θôn atîje: Pertšé pra Moiséu kumandói te jipej ljibreti te ndáiturit, e te ljereχej ajó?
Θot atire: Pse Moiséu per zémeren e nguret têje ju lja te ljerejet šokjet túaje: po tše te paren χêr nẽng iš keštú.
Ú pra ju θom, se aí tše ljerefte grúan e tîje, mosse per te turperúame, e márrete per nusse njater, bẽn aδultêre: e aí tše márrete per grúa nje te ljeríer, bẽn aδultêre.
I θôn δišípuljit e tîje: Nde keštú ešt fani i njeríut me te šokjen, ẽng ê mîr te martúarit.
E aí θa atire: Jo gjiθ rrembenjen ket fiâlje, po atá kui kje δẽn.
Pse jân te šerúam, tše ka barku se jemes ljên keštú: e jân te šerúam, tše kjên šerúar ka njérezit: e jân te šerúam, tše šerúan atá vetχên per rregjerîn e kjíelvet. Kuš mund e ndeljgônje é te ndeljgônje.
Aχíera i kjên siêl perpara tsa diáljeraz, se te vêje dúart siper atire, e te parkaljésneje. E δišípuljit i nemerejen.
Po Džesúi θa atire: Ljeni diáljerazit, e mos i rrejirni te vĩnjen tek ú: pse e tíria ê rregjería e kjíelvet.
E po tše vû dúart siper atire, u‐nis atêje.
E njô, kjasur nje, θa atîje: Δáskalje i mîr, tše te mîr ú kam te bẽnje se te kêm gjelen pa‐fernúam?
E aí i θa: Pertšé me θua te mîr? Mosnjerî ešt i mîr, mosse nje, Inzót: Nde prana do te χĩnješ te gjela, bẽn ató tše kjên kumandúar.
Θot atîje: Tsiljat? E Džesúi θa: Te mos vratš: Te mos beš aδultére: Te mos kalóš: Te mos beš martrîn rrê:
Nderó tet’ at, e tet’ ême, e dúaš mîr gjitonin tẽnte si vetχên.
Θot atîje trimθi: Gjiθ kto šurbise i rúajeta tše ka te rît tim; tše me ljipset mê?
Θa atîje Džesúi: Nde do te jêš i têr i mîr, ets, šite petkat, e jípia te némurvet, e kê nje terzúar nde kjíel: nga, e veju pas meje.
E gjegjur trimθi te foljet, u‐nis i χeljmúar: pse kiš petka šûm.
Džesúi prana θa δišípuljevet e tíje: Per vertét ju θom, se jo tšíesu i begati mund χĩnje te rregjería e kjíelvet.
E papâ ju θom: Ešt mê ljê te škônje nje kamêl per bíθezen e gjeljperes, se i begati te χĩnje te rregjería e Tinzoti.
E po tše e gjékjetin, δišípuljit e tîje, u‐mērúan šûm, tue θẽn: Kuš keštú mund salvonet?
E vréitur atá Džesúi, i θa: Pas njérezvet kî se mund jêt: po pas Tinzoti mund jên gjiθséi.
Aχíera pergjegjur Piétri, θa atîje: Šiχ se na ljâm gjiθséi, e érθetim pas tîj: tše kat jêt andái per nê?
E Džesúi θa atire: Per vertét ju θom, se ju, tše érθetit pas meje, nde gjelet e rê kûr t’ uljet i Biri i njeríut mbi θrôn e δoks tîje, eδé ju vini e úljeni mbi dimbeδiét θrone, tue juδikúar dimbeδiét piéste e Israélit.
E nganjé, tše lja špîn, o vlézerit, o motrat, o jatin, o jemen, o šokjen, o biljte, o δerat per pajet émerit tim, kâ te mârr pre nje kjint, e kâ te trašigônje gjelen e gjiθ‐motit.
E šûm te pare kan jên te lurtem, e te lurtem te pare.

සවන් දෙන්න Š. Matéu 19