Nowa Biblia Gdańska. Wydanie 2012, Śląskie Towarzystwo Biblijne. Prawa autorskie nie zastrzeżone.

Nowa Biblia Gdańska

<div class="version vid319 iso6393pol" data-vid="319" data-iso6393="pol">
   <div class="book bkACT">
      <div class="chapter ch26" data-usfm="ACT.26">
         <div class="label">26</div><div class="p"><span class="verse v1" data-usfm="ACT.26.1"><span class="label">1</span><span class="content"> Za&#347; Agryppa powiedzia&#322; do Paw&#322;a: Pozwala ci si&#281; m&#243;wi&#263; o sobie samym. Wtedy Pawe&#322;, wyci&#261;gn&#261;&#322; r&#281;k&#281; i przem&#243;wi&#322; w swojej obronie:</span></span></div><div class="p"><span class="verse v2" data-usfm="ACT.26.2"><span class="label">2</span><span class="content"> Kr&#243;lu Agryppo! Wobec wszystkich spraw, o kt&#243;re jestem oskar&#380;any przez &#379;yd&#243;w, uzna&#322;em si&#281; za szcz&#281;&#347;liwego, &#380;e dzisiaj mam si&#281; broni&#263; przed tob&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v3" data-usfm="ACT.26.3"><span class="label">3</span><span class="content"> Gdy&#380; ty jeste&#347; najwi&#281;kszym znawc&#261; wszystkich zwyczaj&#243;w u &#379;yd&#243;w, lecz tak&#380;e i kwestii spornych; dlatego ci&#281; prosz&#281;, aby&#347; mnie cierpliwie wys&#322;ucha&#322;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v4" data-usfm="ACT.26.4"><span class="label">4</span><span class="content"> A jaki by&#322; od m&#322;odo&#347;ci m&#243;j spos&#243;b &#380;ycia pomi&#281;dzy moim ludem w Jerozolimie znaj&#261; wszyscy &#379;ydzi,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v5" data-usfm="ACT.26.5"><span class="label">5</span><span class="content"> co poznali mnie od pocz&#261;tku. Gdyby tylko chcieli wyda&#263; &#347;wiadectwo, &#380;e &#380;y&#322;em jako faryzeusz, wed&#322;ug najdok&#322;adniejszego stronnictwa naszego kultu.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v6" data-usfm="ACT.26.6"><span class="label">6</span><span class="content"> A teraz stoj&#281; s&#261;dzony z powodu nadziei obietnicy, kt&#243;ra pojawi&#322;a si&#281; przodkom od Boga,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v7" data-usfm="ACT.26.7"><span class="label">7</span><span class="content"> i ku kt&#243;rej ma nadziej&#281; doj&#347;&#263; nasze dwana&#347;cie pokole&#324;, w zapale s&#322;u&#380;&#261;c Bogu dniem i noc&#261;. Wzgl&#281;dem tej nadziei, kr&#243;lu Agryppo, jestem oskar&#380;any przez &#379;yd&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v8" data-usfm="ACT.26.8"><span class="label">8</span><span class="content"> Czemu u nas jest pot&#281;piane jako niewiarygodne, &#380;e B&#243;g wskrzesza umar&#322;ych?</span></span></div><div class="p"><span class="verse v9" data-usfm="ACT.26.9"><span class="label">9</span><span class="content"> I ja dlatego uwa&#380;a&#322;em, &#380;e powinienem zrobi&#263; wiele wrogich rzeczy przeciwko Imieniu Jezusa Nazare&#324;skiego.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v10" data-usfm="ACT.26.10"><span class="label">10</span><span class="content"> Co te&#380; w Jerozolimie uczyni&#322;em, po czym wzi&#261;&#322;em w&#322;adz&#281; od przedniejszych kap&#322;an&#243;w oraz zamkn&#261;&#322;em w wi&#281;zieniach wielu &#347;wi&#281;tych. Lecz tak&#380;e gdy byli zabijani, ja kierowa&#322;em kamyk przeciwko nim.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v11" data-usfm="ACT.26.11"><span class="label">11</span><span class="content"> I cz&#281;stokro&#263; ich karz&#261;c po wszystkich b&#243;&#380;nicach, zmusza&#322;em by blu&#378;nili; jak te&#380; niezwykle szalej&#261;c, szed&#322;em za nimi a&#380; do obcych miast.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v12" data-usfm="ACT.26.12"><span class="label">12</span><span class="content"> W tych sprawach wyruszy&#322;em do Damaszku, razem z w&#322;adz&#261; i pe&#322;nomocnictwem arcykap&#322;an&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v13" data-usfm="ACT.26.13"><span class="label">13</span><span class="content"> Ale w &#347;rodku dnia, kr&#243;lu, nieopodal s&#322;o&#324;ca zobaczy&#322;em na drodze blask z nieba &#347;wiat&#322;o o&#347;wietlaj&#261;ce mnie oraz tych, co szli razem ze mn&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v14" data-usfm="ACT.26.14"><span class="label">14</span><span class="content"> A gdy wszyscy upadli&#347;my na ziemi&#281;, us&#322;ysza&#322;em g&#322;os, kt&#243;ry m&#243;wi&#322; do mnie hebrajskim j&#281;zykiem: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prze&#347;ladujesz? Trudno ci wierzga&#263; zgodnie z &#380;&#261;d&#322;em.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v15" data-usfm="ACT.26.15"><span class="label">15</span><span class="content"> Za&#347; ja powiedzia&#322;em: Kim jeste&#347;, Panie? Wi&#281;c powiedzia&#322;: Ja jestem Jezusem, kt&#243;rego ty prze&#347;ladujesz.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v16" data-usfm="ACT.26.16"><span class="label">16</span><span class="content"> Ale wsta&#324; i st&#243;j na swoich nogach; bo da&#322;em ci si&#281; zobaczy&#263; po to, aby ci&#281; dobra&#263; jako s&#322;ug&#281; oraz &#347;wiadka tych rzeczy, kt&#243;re zobaczy&#322;e&#347;; lecz i tych, kt&#243;re dam ci zobaczy&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v17" data-usfm="ACT.26.17"><span class="label">17</span><span class="content"> Wy&#322;&#261;czy&#322;em sobie ciebie z ludu, tak&#380;e z powodu pogan, do kt&#243;rych ci&#281; teraz posy&#322;am,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v18" data-usfm="ACT.26.18"><span class="label">18</span><span class="content"> by otworzy&#263; ich oczy, zawr&#243;ci&#263; z ciemno&#347;ci ku &#347;wiat&#322;u i z w&#322;adzy szatana do Boga. Aby wzi&#281;li darowanie grzech&#243;w i dziedzictwo pomi&#281;dzy u&#347;wi&#281;conymi wiar&#261; wzgl&#281;dem mnie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v19" data-usfm="ACT.26.19"><span class="label">19</span><span class="content"> Dlatego, kr&#243;lu Agryppo, nie by&#322;em niepos&#322;uszny niebia&#324;skiemu widzeniu;</span></span></div><div class="p"><span class="verse v20" data-usfm="ACT.26.20"><span class="label">20</span><span class="content"> lecz najpierw tym w Damaszku, potem tak&#380;e w Jerozolimie, ca&#322;ej krainie Judei oraz poganom oznajmia&#322;em, aby odczuli skruch&#281; i zawr&#243;cili do Boga, czyni&#261;c uczynki godne zmiany my&#347;lenia.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v21" data-usfm="ACT.26.21"><span class="label">21</span><span class="content"> Ze wzgl&#281;du na te sprawy, &#379;ydzi mnie uj&#281;li i pr&#243;bowali zabi&#263; kiedy by&#322;em w &#346;wi&#261;tyni.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v22" data-usfm="ACT.26.22"><span class="label">22</span><span class="content"> Ale uzyska&#322;em opiek&#281; od Boga a&#380; do tego dnia. Zatem stoj&#281; &#347;wiadcz&#261;c ma&#322;emu, lecz i wielkiemu. Nic nie m&#243;wi&#261;c opr&#243;cz tego, co powiedzieli Prorocy i Moj&#380;esz, &#380;e ma si&#281; sta&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v23" data-usfm="ACT.26.23"><span class="label">23</span><span class="content"> To znaczy, &#380;e Chrystus zosta&#322; skazany na cierpienie, i &#380;e jako pierwszy z podniesienia martwych, ma zwiastowa&#263; &#347;wiat&#322;o ludowi oraz poganom.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v24" data-usfm="ACT.26.24"><span class="label">24</span><span class="content"> Za&#347; kiedy on si&#281; tak broni&#322;, Festus m&#243;wi wielkim g&#322;osem: Szalejesz Pawle, wielka wiedza doprowadza ci&#281; do szale&#324;stwa.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v25" data-usfm="ACT.26.25"><span class="label">25</span><span class="content"> A Pawe&#322; m&#243;wi: Nie szalej&#281; dostojny Festusie, lecz wypowiadam wyrazy prawdy oraz rozs&#261;dku.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v26" data-usfm="ACT.26.26"><span class="label">26</span><span class="content"> Bo o tych rzeczach wie kr&#243;l, do kt&#243;rego otwarcie m&#243;wi&#281;; gdy&#380; ufam, &#380;e nic si&#281; przed nim nie ukry&#322;o z tych spraw, bo nie by&#322;o to dokonane w miejscu odosobnionym.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v27" data-usfm="ACT.26.27"><span class="label">27</span><span class="content"> Wierzysz, kr&#243;lu Agryppo, Prorokom? Wiem, &#380;e wierzysz.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v28" data-usfm="ACT.26.28"><span class="label">28</span><span class="content"> A Agryppa do Paw&#322;a: W kr&#243;tkim czasie i mnie przekonasz by zosta&#263; chrystianinem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v29" data-usfm="ACT.26.29"><span class="label">29</span><span class="content"> Za&#347; Pawe&#322; powiedzia&#322;: Prosi&#322;bym Boga, aby z ma&#322;ych i wielkich, kt&#243;rzy mnie dzisiaj s&#322;uchaj&#261;, nie tylko ty, ale i wszyscy stali si&#281; takimi, jaki ja jestem; za wyj&#261;tkiem tych wi&#281;z&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v30" data-usfm="ACT.26.30"><span class="label">30</span><span class="content"> Za&#347; gdy on to powiedzia&#322;, wsta&#322; kr&#243;l, namiestnik, lecz tak&#380;e Berenika oraz ci, co siedzieli razem z nimi.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v31" data-usfm="ACT.26.31"><span class="label">31</span><span class="content"> A kiedy si&#281; cofn&#281;li, powiedzieli jedni do drugich, m&#243;wi&#261;c: Ten cz&#322;owiek nie czyni nic godnego &#347;mierci lub wi&#281;zienia.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v32" data-usfm="ACT.26.32"><span class="label">32</span><span class="content"> Za&#347; Agryppa m&#243;wi&#322; Festusowi: Ten cz&#322;owiek m&#243;g&#322;by zosta&#263; uwolniony, gdyby si&#281; nie odwo&#322;a&#322; do cezara.</span></span></div>
      </div>
   </div>
</div>

Zaś Agryppa powiedział do Pawła: Pozwala ci się mówić o sobie samym. Wtedy Paweł, wyciągnął rękę i przemówił w swojej obronie:
Królu Agryppo! Wobec wszystkich spraw, o które jestem oskarżany przez Żydów, uznałem się za szczęśliwego, że dzisiaj mam się bronić przed tobą.
Gdyż ty jesteś największym znawcą wszystkich zwyczajów u Żydów, lecz także i kwestii spornych; dlatego cię proszę, abyś mnie cierpliwie wysłuchał.
A jaki był od młodości mój sposób życia pomiędzy moim ludem w Jerozolimie znają wszyscy Żydzi,
co poznali mnie od początku. Gdyby tylko chcieli wydać świadectwo, że żyłem jako faryzeusz, według najdokładniejszego stronnictwa naszego kultu.
A teraz stoję sądzony z powodu nadziei obietnicy, która pojawiła się przodkom od Boga,
i ku której ma nadzieję dojść nasze dwanaście pokoleń, w zapale służąc Bogu dniem i nocą. Względem tej nadziei, królu Agryppo, jestem oskarżany przez Żydów.
Czemu u nas jest potępiane jako niewiarygodne, że Bóg wskrzesza umarłych?
I ja dlatego uważałem, że powinienem zrobić wiele wrogich rzeczy przeciwko Imieniu Jezusa Nazareńskiego.
Co też w Jerozolimie uczyniłem, po czym wziąłem władzę od przedniejszych kapłanów oraz zamknąłem w więzieniach wielu świętych. Lecz także gdy byli zabijani, ja kierowałem kamyk przeciwko nim.
I częstokroć ich karząc po wszystkich bóżnicach, zmuszałem by bluźnili; jak też niezwykle szalejąc, szedłem za nimi aż do obcych miast.
W tych sprawach wyruszyłem do Damaszku, razem z władzą i pełnomocnictwem arcykapłanów.
Ale w środku dnia, królu, nieopodal słońca zobaczyłem na drodze blask z nieba światło oświetlające mnie oraz tych, co szli razem ze mną.
A gdy wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos, który mówił do mnie hebrajskim językiem: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Trudno ci wierzgać zgodnie z żądłem.
Zaś ja powiedziałem: Kim jesteś, Panie? Więc powiedział: Ja jestem Jezusem, którego ty prześladujesz.
Ale wstań i stój na swoich nogach; bo dałem ci się zobaczyć po to, aby cię dobrać jako sługę oraz świadka tych rzeczy, które zobaczyłeś; lecz i tych, które dam ci zobaczyć.
Wyłączyłem sobie ciebie z ludu, także z powodu pogan, do których cię teraz posyłam,
by otworzyć ich oczy, zawrócić z ciemności ku światłu i z władzy szatana do Boga. Aby wzięli darowanie grzechów i dziedzictwo pomiędzy uświęconymi wiarą względem mnie.
Dlatego, królu Agryppo, nie byłem nieposłuszny niebiańskiemu widzeniu;
lecz najpierw tym w Damaszku, potem także w Jerozolimie, całej krainie Judei oraz poganom oznajmiałem, aby odczuli skruchę i zawrócili do Boga, czyniąc uczynki godne zmiany myślenia.
Ze względu na te sprawy, Żydzi mnie ujęli i próbowali zabić kiedy byłem w Świątyni.
Ale uzyskałem opiekę od Boga aż do tego dnia. Zatem stoję świadcząc małemu, lecz i wielkiemu. Nic nie mówiąc oprócz tego, co powiedzieli Prorocy i Mojżesz, że ma się stać.
To znaczy, że Chrystus został skazany na cierpienie, i że jako pierwszy z podniesienia martwych, ma zwiastować światło ludowi oraz poganom.
Zaś kiedy on się tak bronił, Festus mówi wielkim głosem: Szalejesz Pawle, wielka wiedza doprowadza cię do szaleństwa.
A Paweł mówi: Nie szaleję dostojny Festusie, lecz wypowiadam wyrazy prawdy oraz rozsądku.
Bo o tych rzeczach wie król, do którego otwarcie mówię; gdyż ufam, że nic się przed nim nie ukryło z tych spraw, bo nie było to dokonane w miejscu odosobnionym.
Wierzysz, królu Agryppo, Prorokom? Wiem, że wierzysz.
A Agryppa do Pawła: W krótkim czasie i mnie przekonasz by zostać chrystianinem.
Zaś Paweł powiedział: Prosiłbym Boga, aby z małych i wielkich, którzy mnie dzisiaj słuchają, nie tylko ty, ale i wszyscy stali się takimi, jaki ja jestem; za wyjątkiem tych więzów.
Zaś gdy on to powiedział, wstał król, namiestnik, lecz także Berenika oraz ci, co siedzieli razem z nimi.
A kiedy się cofnęli, powiedzieli jedni do drugich, mówiąc: Ten człowiek nie czyni nic godnego śmierci lub więzienia.
Zaś Agryppa mówił Festusowi: Ten człowiek mógłby zostać uwolniony, gdyby się nie odwołał do cezara.

සවන් දෙන්න Dokonania apostołów 26