Nowa Biblia Gdańska. Wydanie 2012, Śląskie Towarzystwo Biblijne. Prawa autorskie nie zastrzeżone.

Nowa Biblia Gdańska

<div class="version vid319 iso6393pol" data-vid="319" data-iso6393="pol">
   <div class="book bkACT">
      <div class="chapter ch16" data-usfm="ACT.16">
         <div class="label">16</div><div class="p"><span class="verse v1" data-usfm="ACT.16.1"><span class="label">1</span><span class="content"> Przyszed&#322; tak&#380;e do Debre i do Listry. A oto by&#322; tam pewien ucze&#324;, imieniem Tymoteusz, syn pewnej godnej zaufania niewiasty &#379;yd&#243;wki, a ojca Greka;</span></span></div><div class="p"><span class="verse v2" data-usfm="ACT.16.2"><span class="label">2</span><span class="content"> kt&#243;ry by&#322; po&#347;wiadczany przez braci w Listrze oraz Ikonium.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v3" data-usfm="ACT.16.3"><span class="label">3</span><span class="content"> Tego Pawe&#322; zach&#281;ca&#322;, by poszed&#322; razem z nim; wzi&#261;&#322; go, po czym obrzeza&#322; z powodu &#379;yd&#243;w, co byli w tamtych miejscach, gdy&#380; wszyscy wiedzieli, &#380;e jego ojciec by&#322; Grekiem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v4" data-usfm="ACT.16.4"><span class="label">4</span><span class="content"> A kiedy przechodzili r&#243;&#380;ne miasta, przekazywali im, aby strzec nauki ustanowionej przez aposto&#322;&#243;w i starszych w Jerozolimie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v5" data-usfm="ACT.16.5"><span class="label">5</span><span class="content"> Tak wi&#281;c, spo&#322;eczno&#347;ci wybranych by&#322;y wzmacniane wiar&#261; oraz co dzie&#324; obfitowa&#322;y ilo&#347;ci&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v6" data-usfm="ACT.16.6"><span class="label">6</span><span class="content"> Za&#347; kiedy przeszli Frygi&#281; oraz krain&#281; galack&#261;, zostali powstrzymani przez Ducha &#346;wi&#281;tego od opowiadania s&#322;owa w Azji;</span></span></div><div class="p"><span class="verse v7" data-usfm="ACT.16.7"><span class="label">7</span><span class="content"> a po przej&#347;ciu naprzeciw Mizji, pr&#243;bowali p&#243;j&#347;&#263; do Bitynii, ale Duch Jezusa im nie pozwoli&#322;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v8" data-usfm="ACT.16.8"><span class="label">8</span><span class="content"> Zatem min&#281;li Mizj&#281; i zeszli do Troady.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v9" data-usfm="ACT.16.9"><span class="label">9</span><span class="content"> A po&#347;r&#243;d nocy, Paw&#322;owi zosta&#322;o ukazane widzenie: M&#261;&#380;, jaki&#347; Macedo&#324;czyk, sta&#322;, wzywa&#322; go i m&#243;wi&#322;: Przepraw si&#281; do Macedonii i biegnij nam na pomoc.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v10" data-usfm="ACT.16.10"><span class="label">10</span><span class="content"> A kiedy zobaczy&#322; to widzenie, zaraz pragn&#281;li&#347;my wyj&#347;&#263; do Macedonii, wnioskuj&#261;c, &#380;e Pan nas powo&#322;uje, by og&#322;osi&#263; im dobr&#261; nowin&#281;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v11" data-usfm="ACT.16.11"><span class="label">11</span><span class="content"> Zatem wyprowadzili&#347;my si&#281; z Troady i pojechali&#347;my prosto do Samotraki, a nazajutrz do Neapolis.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v12" data-usfm="ACT.16.12"><span class="label">12</span><span class="content"> Za&#347; stamt&#261;d do Filippi, kt&#243;ra jest miastem koloni&#261; przedniej cz&#281;&#347;ci Macedonii; i byli&#347;my tam pewn&#261; ilo&#347;&#263; dni, sp&#281;dzaj&#261;c czas w tym mie&#347;cie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v13" data-usfm="ACT.16.13"><span class="label">13</span><span class="content"> Lecz w okresie szabat&#243;w wychodzili&#347;my na zewn&#261;trz miasta od strony rzeki, gdzie mieli&#347;my w zwyczaju by&#263; na modlitwie, i siedz&#261;c, m&#243;wili&#347;my zgromadzonym kobietom.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v14" data-usfm="ACT.16.14"><span class="label">14</span><span class="content"> A s&#322;ucha&#322;a nas pewna boj&#261;ca si&#281; Boga niewiasta, imieniem Lidia, sprzedawczyni purpury z miasta Tiatyry, kt&#243;rej Pan otworzy&#322; serce, by po&#347;wi&#281;ci&#263; si&#281; s&#322;u&#380;bie sprawom omawianym przez Paw&#322;a.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v15" data-usfm="ACT.16.15"><span class="label">15</span><span class="content"> Za&#347; kiedy zosta&#322;a ochrzczona, jak r&#243;wnie&#380; jej dom, poprosi&#322;a, m&#243;wi&#261;c: Je&#347;li zbadali&#347;cie, &#380;e ja jestem wiern&#261; Panu, wejd&#378;cie do mojego domu i mieszkajcie; a nawet nas zmusi&#322;a.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v16" data-usfm="ACT.16.16"><span class="label">16</span><span class="content"> Ale zdarzy&#322;o si&#281;, gdy szli&#347;my na modlitw&#281;, &#380;e wysz&#322;a nam naprzeciw pewna dziewczyna, maj&#261;ca ducha pytona, kt&#243;ra przepowiadaj&#261;c, przynosi&#322;a wielki zarobek swoim panom.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v17" data-usfm="ACT.16.17"><span class="label">17</span><span class="content"> Ta, chodz&#261;c za Paw&#322;em i za nami, wo&#322;a&#322;a, m&#243;wi&#261;c: Ci ludzie s&#261; s&#322;ugami Boga Najwy&#380;szego, co zwiastuj&#261; wam drog&#281; zbawienia.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v18" data-usfm="ACT.16.18"><span class="label">18</span><span class="content"> A czyni&#322;a to przez wiele dni. Ale Pawe&#322; sta&#322; si&#281; rozdra&#380;nionym, wi&#281;c zawr&#243;ci&#322; i powiedzia&#322; duchowi: Rozkazuj&#281; ci w Imieniu Jezusa Chrystusa wyj&#347;&#263; z niej; i duch wyszed&#322; owej godziny.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v19" data-usfm="ACT.16.19"><span class="label">19</span><span class="content"> Ale gdy jej panowie zobaczyli, &#380;e sko&#324;czy&#322;a si&#281; nadzieja ich zysku, chwycili Paw&#322;a i Sylasa oraz zaci&#261;gn&#281;li ich na rynek, przed rz&#261;dc&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v20" data-usfm="ACT.16.20"><span class="label">20</span><span class="content"> A po przyprowadzeniu ich przed urz&#281;dnik&#243;w, powiedzieli: Ci ludzie, b&#281;d&#261;c &#379;ydami, niepokoj&#261; nasze miasto,</span></span></div><div class="p"><span class="verse v21" data-usfm="ACT.16.21"><span class="label">21</span><span class="content"> oraz zwiastuj&#261; obyczaje, kt&#243;rych nie wolno nam przyjmowa&#263;, ani robi&#263; b&#281;d&#261;c Rzymianami.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v22" data-usfm="ACT.16.22"><span class="label">22</span><span class="content"> Wi&#281;c t&#322;um rzuci&#322; si&#281; przeciwko nim, a urz&#281;dnicy rozdarli ich szaty oraz nakazywali ich ch&#322;osta&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v23" data-usfm="ACT.16.23"><span class="label">23</span><span class="content"> Lecz tak&#380;e, kiedy zadali im wiele raz&#243;w, wrzucili ich do wi&#281;zienia i nakazali stra&#380;nikowi, aby ich niezawodnie pilnowa&#322;</span></span></div><div class="p"><span class="verse v24" data-usfm="ACT.16.24"><span class="label">24</span><span class="content"> A ten, po otrzymaniu rozkazu, wrzuci&#322; ich do wewn&#281;trznej celi wi&#281;ziennej, za&#347; ich nogi zaku&#322; na k&#322;odzie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v25" data-usfm="ACT.16.25"><span class="label">25</span><span class="content"> Za&#347; oko&#322;o p&#243;&#322;nocy Pawe&#322; i Sylas, modl&#261;c si&#281; &#347;piewali Bogu, wi&#281;c wi&#281;&#378;niowie im si&#281; przys&#322;uchiwali.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v26" data-usfm="ACT.16.26"><span class="label">26</span><span class="content"> Ale nagle powsta&#322;o wielkie trz&#281;sienie ziemi, tak, &#380;e zosta&#322;y poruszone fundamenty wi&#281;zienia, a zarazem otwarte ka&#380;de drzwi; zosta&#322;y te&#380; zwolnione p&#281;ta wszystkich wi&#281;&#378;ni&#243;w.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v27" data-usfm="ACT.16.27"><span class="label">27</span><span class="content"> Za&#347; zbudzony stra&#380;nik, kiedy powsta&#322; i ujrza&#322; otwarte drzwi wi&#281;zienia, doby&#322; miecza i chcia&#322; si&#281; zabi&#263;, s&#261;dz&#261;c, &#380;e wi&#281;&#378;niowie uciekli.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v28" data-usfm="ACT.16.28"><span class="label">28</span><span class="content"> Ale Pawe&#322; zawo&#322;a&#322; wielkim g&#322;osem, m&#243;wi&#261;c: Nie czy&#324; sobie nic z&#322;ego, bo wszyscy tutaj jeste&#347;my.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v29" data-usfm="ACT.16.29"><span class="label">29</span><span class="content"> Zatem za&#380;&#261;da&#322; &#347;wiat&#322;a, wtargn&#261;&#322;, pojawi&#322; si&#281; dr&#380;&#261;cy oraz przypad&#322; do n&#243;g Paw&#322;a i Sylasa.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v30" data-usfm="ACT.16.30"><span class="label">30</span><span class="content"> Po czym ich wyprowadzi&#322; na zewn&#261;trz i powiedzia&#322;: Panowie, co ja mam czyni&#263;, abym zosta&#322; zbawiony?</span></span></div><div class="p"><span class="verse v31" data-usfm="ACT.16.31"><span class="label">31</span><span class="content"> Zatem mu powiedzieli: Uwierz wzgl&#281;dem Pana Jezusa Chrystusa, a zostaniesz zbawiony ty i tw&#243;j dom.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v32" data-usfm="ACT.16.32"><span class="label">32</span><span class="content"> Powiedzieli mu tak&#380;e s&#322;owo Pana, jak r&#243;wnie&#380; wszystkim w jego domu.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v33" data-usfm="ACT.16.33"><span class="label">33</span><span class="content"> Wi&#281;c wzi&#261;&#322; ich do siebie owej godziny nocy, obmy&#322; z powodu ran i zaraz da&#322; si&#281; ochrzci&#263;; on i wszyscy jego domownicy.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v34" data-usfm="ACT.16.34"><span class="label">34</span><span class="content"> Lecz tak&#380;e zaprowadzi&#322; ich do siedziby, poda&#322; im jedzenie i uwierzywszy Bogu, rozweseli&#322; si&#281; z ca&#322;ym domem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v35" data-usfm="ACT.16.35"><span class="label">35</span><span class="content"> A gdy pojawi&#322; si&#281; dzie&#324;, urz&#281;dnicy wys&#322;ali wo&#378;nych, m&#243;wi&#261;c: Odprawcie tych ludzi.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v36" data-usfm="ACT.16.36"><span class="label">36</span><span class="content"> Za&#347; stra&#380;nik oznajmi&#322; te s&#322;owa wobec Paw&#322;a: Urz&#281;dnicy wys&#322;ali, aby&#347;cie zostali odprawieni; zatem teraz wyjd&#378;cie oraz id&#378;cie w pokoju.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v37" data-usfm="ACT.16.37"><span class="label">37</span><span class="content"> Ale Pawe&#322; im powiedzia&#322;: Publicznie nas obili oraz wrzucili do wi&#281;zienia ludzi nie zas&#261;dzonych, kt&#243;rzy s&#261; Rzymianami; a teraz skrycie nas wyrzucaj&#261;? Nic z tego; niech przyjd&#261; i niech sami nas wyprowadz&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v38" data-usfm="ACT.16.38"><span class="label">38</span><span class="content"> A wo&#378;ni przekazali te s&#322;owa urz&#281;dnikom. Zatem si&#281; wystraszyli, gdy us&#322;yszeli, &#380;e s&#261; Rzymianami.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v39" data-usfm="ACT.16.39"><span class="label">39</span><span class="content"> Wi&#281;c przyszli, wezwali ich, wyprowadzili i prosili, aby wyszli z miasta.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v40" data-usfm="ACT.16.40"><span class="label">40</span><span class="content"> Za&#347; kiedy wyszli z wi&#281;zienia, weszli do Lidii; a ujrzawszy braci, zach&#281;cili ich i odeszli.</span></span></div>
      </div>
   </div>
</div>

Przyszedł także do Debre i do Listry. A oto był tam pewien uczeń, imieniem Tymoteusz, syn pewnej godnej zaufania niewiasty Żydówki, a ojca Greka;
który był poświadczany przez braci w Listrze oraz Ikonium.
Tego Paweł zachęcał, by poszedł razem z nim; wziął go, po czym obrzezał z powodu Żydów, co byli w tamtych miejscach, gdyż wszyscy wiedzieli, że jego ojciec był Grekiem.
A kiedy przechodzili różne miasta, przekazywali im, aby strzec nauki ustanowionej przez apostołów i starszych w Jerozolimie.
Tak więc, społeczności wybranych były wzmacniane wiarą oraz co dzień obfitowały ilością.
Zaś kiedy przeszli Frygię oraz krainę galacką, zostali powstrzymani przez Ducha Świętego od opowiadania słowa w Azji;
a po przejściu naprzeciw Mizji, próbowali pójść do Bitynii, ale Duch Jezusa im nie pozwolił.
Zatem minęli Mizję i zeszli do Troady.
A pośród nocy, Pawłowi zostało ukazane widzenie: Mąż, jakiś Macedończyk, stał, wzywał go i mówił: Przepraw się do Macedonii i biegnij nam na pomoc.
A kiedy zobaczył to widzenie, zaraz pragnęliśmy wyjść do Macedonii, wnioskując, że Pan nas powołuje, by ogłosić im dobrą nowinę.
Zatem wyprowadziliśmy się z Troady i pojechaliśmy prosto do Samotraki, a nazajutrz do Neapolis.
Zaś stamtąd do Filippi, która jest miastem kolonią przedniej części Macedonii; i byliśmy tam pewną ilość dni, spędzając czas w tym mieście.
Lecz w okresie szabatów wychodziliśmy na zewnątrz miasta od strony rzeki, gdzie mieliśmy w zwyczaju być na modlitwie, i siedząc, mówiliśmy zgromadzonym kobietom.
A słuchała nas pewna bojąca się Boga niewiasta, imieniem Lidia, sprzedawczyni purpury z miasta Tiatyry, której Pan otworzył serce, by poświęcić się służbie sprawom omawianym przez Pawła.
Zaś kiedy została ochrzczona, jak również jej dom, poprosiła, mówiąc: Jeśli zbadaliście, że ja jestem wierną Panu, wejdźcie do mojego domu i mieszkajcie; a nawet nas zmusiła.
Ale zdarzyło się, gdy szliśmy na modlitwę, że wyszła nam naprzeciw pewna dziewczyna, mająca ducha pytona, która przepowiadając, przynosiła wielki zarobek swoim panom.
Ta, chodząc za Pawłem i za nami, wołała, mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego, co zwiastują wam drogę zbawienia.
A czyniła to przez wiele dni. Ale Paweł stał się rozdrażnionym, więc zawrócił i powiedział duchowi: Rozkazuję ci w Imieniu Jezusa Chrystusa wyjść z niej; i duch wyszedł owej godziny.
Ale gdy jej panowie zobaczyli, że skończyła się nadzieja ich zysku, chwycili Pawła i Sylasa oraz zaciągnęli ich na rynek, przed rządców.
A po przyprowadzeniu ich przed urzędników, powiedzieli: Ci ludzie, będąc Żydami, niepokoją nasze miasto,
oraz zwiastują obyczaje, których nie wolno nam przyjmować, ani robić będąc Rzymianami.
Więc tłum rzucił się przeciwko nim, a urzędnicy rozdarli ich szaty oraz nakazywali ich chłostać.
Lecz także, kiedy zadali im wiele razów, wrzucili ich do więzienia i nakazali strażnikowi, aby ich niezawodnie pilnował
A ten, po otrzymaniu rozkazu, wrzucił ich do wewnętrznej celi więziennej, zaś ich nogi zakuł na kłodzie.
Zaś około północy Paweł i Sylas, modląc się śpiewali Bogu, więc więźniowie im się przysłuchiwali.
Ale nagle powstało wielkie trzęsienie ziemi, tak, że zostały poruszone fundamenty więzienia, a zarazem otwarte każde drzwi; zostały też zwolnione pęta wszystkich więźniów.
Zaś zbudzony strażnik, kiedy powstał i ujrzał otwarte drzwi więzienia, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie uciekli.
Ale Paweł zawołał wielkim głosem, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego, bo wszyscy tutaj jesteśmy.
Zatem zażądał światła, wtargnął, pojawił się drżący oraz przypadł do nóg Pawła i Sylasa.
Po czym ich wyprowadził na zewnątrz i powiedział: Panowie, co ja mam czynić, abym został zbawiony?
Zatem mu powiedzieli: Uwierz względem Pana Jezusa Chrystusa, a zostaniesz zbawiony ty i twój dom.
Powiedzieli mu także słowo Pana, jak również wszystkim w jego domu.
Więc wziął ich do siebie owej godziny nocy, obmył z powodu ran i zaraz dał się ochrzcić; on i wszyscy jego domownicy.
Lecz także zaprowadził ich do siedziby, podał im jedzenie i uwierzywszy Bogu, rozweselił się z całym domem.
A gdy pojawił się dzień, urzędnicy wysłali woźnych, mówiąc: Odprawcie tych ludzi.
Zaś strażnik oznajmił te słowa wobec Pawła: Urzędnicy wysłali, abyście zostali odprawieni; zatem teraz wyjdźcie oraz idźcie w pokoju.
Ale Paweł im powiedział: Publicznie nas obili oraz wrzucili do więzienia ludzi nie zasądzonych, którzy są Rzymianami; a teraz skrycie nas wyrzucają? Nic z tego; niech przyjdą i niech sami nas wyprowadzą.
A woźni przekazali te słowa urzędnikom. Zatem się wystraszyli, gdy usłyszeli, że są Rzymianami.
Więc przyszli, wezwali ich, wyprowadzili i prosili, aby wyszli z miasta.
Zaś kiedy wyszli z więzienia, weszli do Lidii; a ujrzawszy braci, zachęcili ich i odeszli.

සවන් දෙන්න Dokonania apostołów 16