<div class="version vid2964 iso6393jvn" data-vid="2964" data-iso6393="jvn">
 <div class="book bkGEN">
 <div class="chapter ch19" data-usfm="GEN.19">
 <div class="label">19</div><div class="s1">Sodom dient&#232;kk&#233;</div><div class="sr"> 19:1-29</div><div class="p"> 1Ing wantyi surup mul&#233;kat loro mau pada teka ing Sodom, Lot waktu kuwi lungguh ing gapuran&#233; Sodom; bareng Lot weruh mul&#233;kat mau, d&#232;kn&#233; terus metuki lan nyembah ing lemah, 2tembung&#233;: &#8220;Duh bapak-bapak, samp&#233;yan kula njaluk mampir ing omah&#233; abdimu iki, pada gelem nginep lan uga wisuh sikil, s&#233;suk &#233;suk kula nglilani nerusak&#233; mlaku.&#8221; Tembung&#233; para mul&#233;kat: &#8220;Ora, kita arep pada nginep ing latar k&#233;n&#233; wa&#233;.&#8221; 3Nanging Lot banget enggon&#233; njaluk supaya mampir, terus pada nuruti lan mlebu ing omah&#233;, terus disuguhi panganan lan mbakar roti tanpa ragi, terus pada mangan. 4Nanging sak durung&#233; mapan turu, wong-wong lanang ing negara kono, para wong lanang ing Sodom, pada ngubengi omah&#233; Lot, wiwit sing nom nganti sing tuwa, sak kuta kab&#232;h ora ana sing k&#232;ri, 5#PRk 19:22-24terus pada tyeluk-tyeluk marang Lot, tembung&#233;: &#8220;Ing ngendi wong lanang sing merdayoh ing omahmu mbengi iki? Tokna mbr&#233;n&#233;! Arep pada kita turoni.&#8221; 6Lot terus metu metuki wong-wong mau, lan lawang&#233; ditutup ing mburin&#233;, 7lan ngomong: &#8220;Para sedulur, mbok aja pada nindakk&#233; ala kaya ngono ta! 8Aku dirungokk&#233; ta, aku nduw&#233; anak wadon loro, kab&#232;h ijik pada prawan. Kuwi bakal tak tokk&#233; lan kono samp&#233;yan nggaw&#233; sak karep&#233; samp&#233;yan! Nanging wong-wong iki aja samp&#233;yan apak-apakk&#233;, awit wis pada merdayoh ing omahku.&#8221; 9Nanging semaur&#233; wong ok&#232;h mau: &#8220;Wis, minggira!&#8221; Uga men&#232;h omong&#233;: &#8220;Wong iki tekan&#233; ing k&#233;n&#233; apa ora wong mantya, kok arep dadi r&#232;kter kita! Saiki kow&#233; arep tak ajar ngungkuli wong loro kuwi!&#8221; Terus pada ndesek wong&#233;, ya kuwi Lot, karo rosan&#233; lan arep pada ngrusak lawang&#233;. 10Nanging wong lanang loro mau terus pada ngelungk&#233; tangan&#233;, Lot dig&#232;r&#232;t mlebu ing omah lan lawang&#233; ditutup, 11#2PR 6:18lan wong-wong sing pada ing ngarep lawang, kab&#232;h pada dilamurk&#233;, sing tyilik tekan sing ged&#233;, sak nalika enggon&#233; nggol&#232;ki lawang ora bisa ketemu.</div><div class="p"> 12Para dayoh&#233; mau terus pada ngetokk&#233; tembung marang Lot: &#8220;Kow&#233; ijik nduw&#233; sanak sedulur sapa men&#232;h ing k&#233;n&#233;? Mantumu, anakmu lanang utawa wadon, utawa sapa wa&#233; sing klebu brayatmu ing njeruh kuta k&#233;n&#233;, kab&#232;h pada dijak metu sangka panggonan iki! 13Awit panggonan iki arep kita ent&#232;kk&#233;, awit sambat&#233; wong wis nemen banget bab kuta iki lan wis tekan ing ngarep&#233; GUSTI. Mulan&#233; aku pada diutus karo GUSTI lan dikongkon ngent&#232;kk&#233; panggonan k&#233;n&#233;.&#8221; 14Lot terus lunga ngomongi bakal mantun&#233;, sing arep pada kawin karo anak&#233;, tembung&#233;: &#8220;Gelis pada metua sangka panggonan k&#233;n&#233;, awit GUSTI arep ngent&#232;kk&#233; kuta iki.&#8221; Nanging mantun&#233; loro-loron&#233; pada ngarani y&#232;n Lot mau mung geguyonan wa&#233;.</div><div class="p"> 15Bareng wis wantyi &#233;suk, mul&#233;kat loro mau pada ndesek marang Lot, supaya gelis-gelis, pr&#233;ntah&#233;: &#8220;Ngadeka, bojomu lan anakmu wadon loro ing k&#233;n&#233; gelis gawanen lunga, supaya kow&#233; aja nganti mati awit sangka dosan&#233; kuta iki!&#8221; 16#2Pet 2:7Awit Lot mangga-mara, mulan&#233; para dayoh&#233; mau terus pada nyekel tangan&#233; Lot, tangan&#233; bojon&#233; lan anak&#233; wadon loro pisan, awit sangka tr&#233;snan&#233; GUSTI marang d&#232;w&#232;k&#233;; terus dituntun metu menyang ing sak njaban&#233; kuta lan dityulk&#233; ing kono. 17Nalika para dayoh&#233; mau wis nuntun wong-wong tekan ing njaban&#233; kuta, sing siji ngomong: &#8220;Mblayua, slametna uripmu! Aja nol&#232;h lan aja mandek babar pisan ing sak urut&#233; legokan Yordan iki, mblayua menyang ing pegunungan, supaya kow&#233; kab&#232;h aja nganti mati.&#8221; 18Lot ngomong marang para dayoh&#233; mau: &#8220;Aja kaya mengkono ta, duh bapak kula! 19Kula abdimu wis ol&#232;h kawelasan ing ngarep&#233; samp&#233;yan, lan samp&#233;yan wis nindakk&#233; kawelasan marang kula, nganti nylametk&#233; urip kula. Nanging y&#232;n kula kudu mblayu nganti tekan pegunungan, mesti kula bakal ketututan memala kuwi lan kula terus mati. 20Delengen ta, kuta ngarep kuwi tyedak banget, apa ora ken&#232;ng kula mblayu menyang kana, kutan&#233; tyilik; mbok kula dililani mblayu menyang kana. Kuta kuwi apa ora tyilik? Mengkono kula bisa nylametak&#233; urip kula.&#8221; 21Mul&#233;kat terus ngetokk&#233; tembung marang Lot: &#8220;Ya wis, tak lilani penjalukmu, kuta tyilik sing kok omongk&#233; kuwi bakal ora tak ent&#232;kk&#233;. 22Gelis mblayua mbrana, awit aku ora bakal nindakk&#233; apa-apa sak durung&#233; kow&#233; tekan kana.&#8221; Awit sangka kuwi kuta mau diarani: Soar. 23Waktu sreng&#233;ng&#233; wis njedul ngungkuli bumi Lot tekan ing Soar.</div><div class="p"> 24 # 
 Mat 10:15; 11:23, 24; Luk 10:12; 17:29; 2Pet 2:6; Yud 1:7 Sakwis&#233; mengkono GUSTI terus ngedunk&#233; udan lirang lan geni marang Sodom lan Gomora, medun&#233; udan kuwi sangka GUSTI, sangka langit, 25kuta-kuta mau diwolak-walik kab&#232;h karo Gusti, uga panggonan Yordan pisan lan sakk&#232;h&#233; wong ing kuta-kuta kono lan uga tanduran apa wa&#233;. 26#Luk 17:32Nanging bojon&#233; Lot mandek lan nol&#232;h mburi, nganti malih dadi tugu uyah.</div><div class="p"> 27Bareng wantyi &#233;suk mruput Abraham lunga menyang panggonan&#233; nalika d&#232;kn&#233; ngadek ing ngarep&#233; GUSTI, 28lan nyawang Sodom lan Gomora tekan bawah Yordan pisan, d&#232;kn&#233; weruh ana kebul kemebul sangka bumi kaya kemebul&#233; pawon peleburan.</div><div class="p"> 29Waktu Gusti Allah ngent&#232;kk&#233; kuta-kuta ing panggonan Yordan lan waktu molak-malik kuta sing dienggoni karo Lot, Gusti Allah &#233;ling marang Abraham, terus nuntun Lot metu sangka sak tengah&#233; panggonan sing dient&#232;kk&#233; kuwi.</div><div class="s1">Lot lan anak&#233; wadon loro</div><div class="sr"> 19:30-38</div><div class="p"> 30Lot lunga sangka Soar terus manggon ing pegunungan karo anak&#233; wadon loro, awit ora wani manggon ing Soar; Lot manggon ing guwa karo anak&#233; wadon loro. 31Anak&#233; sing mbarep ngomong marang adik&#233;, tembung&#233;: &#8220;Bapak wis tuwa, nanging ing negara k&#233;n&#233; ora ana wong lanang sing bisa nuroni aku lan kow&#233; kaya sak lumrah&#233; wong sak jagat. 32Hayuk, bapak dik&#232;ki ngomb&#233; anggur, terus kita turu karo d&#232;kn&#233;, supaya kita pada nyambung turunan sangka bapak&#8221;. 33Dadin&#233; mbengi kuwi bapak&#233; dik&#232;ki ngomb&#233; anggur, anak sing mbarep terus mlebu lan nuroni bapak&#233;. Lot ora weruh apa-apa, waktu anak&#233; teka turu lan waktu d&#232;kn&#233; tangi. 34Esuk&#233; anak&#233; sing mbarep ngomong marang adik&#233;: &#8220;Mau bengi aku wis turu karo bapak; mengko mbengi pada dik&#232;ki ngomb&#233; anggur men&#232;h, kow&#233; gent&#232;n nuroni d&#232;kn&#233;, supaya kita pada nyambung turunan sangka bapak kita.&#8221; 35Kelakon tenan bareng mbengi bapak&#233; ya pada dik&#232;ki ngomb&#233; anggur men&#232;h. Sing nom terus nuroni d&#232;kn&#233;, d&#233;n&#233; Lot ora weruh apa-apa, enggon&#233; anak&#233; teka turu utawa enggon&#233; d&#232;kn&#233; tangi. 36Anak&#233; Lot kab&#232;h loro terus pada meteng sangka bapak&#233;. 37Sing mbarep terus nglairk&#233; anak lanang dijenengk&#233;: Moab#19:37 Moab ing basa Ibrani iki unin&#233; kaya bapak&#233;., ya kuwi sing dadi leluhur&#233; bangsa Moab tekan saiki iki. 38Sing nom uga nglairk&#233; anak lanang dijenengk&#233; B&#232;n-Ami.#19:38 B&#232;n-Ami teges&#233; anak sangka bangsaku apa anak sangka sedulurku.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Tèks © Surinaams Bijbelgenootschap 2018

Ing wantyi surup mulékat loro mau pada teka ing Sodom, Lot waktu kuwi lungguh ing gapurané Sodom; bareng Lot weruh mulékat mau, dèkné terus metuki lan nyembah ing lemah, tembungé: “Duh bapak-bapak, sampéyan kula njaluk mampir ing omahé abdimu iki, pada gelem nginep lan uga wisuh sikil, sésuk ésuk kula nglilani nerusaké mlaku.” Tembungé para mulékat: “Ora, kita arep pada nginep ing latar kéné waé.” Nanging Lot banget enggoné njaluk supaya mampir, terus pada nuruti lan mlebu ing omahé, terus disuguhi panganan lan mbakar roti tanpa ragi, terus pada mangan. Nanging sak durungé mapan turu, wong-wong lanang ing negara kono, para wong lanang ing Sodom, pada ngubengi omahé Lot, wiwit sing nom nganti sing tuwa, sak kuta kabèh ora ana sing kèri, terus pada tyeluk-tyeluk marang Lot, tembungé: “Ing ngendi wong lanang sing merdayoh ing omahmu mbengi iki? Tokna mbréné! Arep pada kita turoni.” Lot terus metu metuki wong-wong mau, lan lawangé ditutup ing mburiné, lan ngomong: “Para sedulur, mbok aja pada nindakké ala kaya ngono ta! Aku dirungokké ta, aku nduwé anak wadon loro, kabèh ijik pada prawan. Kuwi bakal tak tokké lan kono sampéyan nggawé sak karepé sampéyan! Nanging wong-wong iki aja sampéyan apak-apakké, awit wis pada merdayoh ing omahku.” Nanging semauré wong okèh mau: “Wis, minggira!” Uga menèh omongé: “Wong iki tekané ing kéné apa ora wong mantya, kok arep dadi rèkter kita! Saiki kowé arep tak ajar ngungkuli wong loro kuwi!” Terus pada ndesek wongé, ya kuwi Lot, karo rosané lan arep pada ngrusak lawangé. Nanging wong lanang loro mau terus pada ngelungké tangané, Lot digèrèt mlebu ing omah lan lawangé ditutup, lan wong-wong sing pada ing ngarep lawang, kabèh pada dilamurké, sing tyilik tekan sing gedé, sak nalika enggoné nggolèki lawang ora bisa ketemu.
Para dayohé mau terus pada ngetokké tembung marang Lot: “Kowé ijik nduwé sanak sedulur sapa menèh ing kéné? Mantumu, anakmu lanang utawa wadon, utawa sapa waé sing klebu brayatmu ing njeruh kuta kéné, kabèh pada dijak metu sangka panggonan iki! Awit panggonan iki arep kita entèkké, awit sambaté wong wis nemen banget bab kuta iki lan wis tekan ing ngarepé GUSTI. Mulané aku pada diutus karo GUSTI lan dikongkon ngentèkké panggonan kéné.” Lot terus lunga ngomongi bakal mantuné, sing arep pada kawin karo anaké, tembungé: “Gelis pada metua sangka panggonan kéné, awit GUSTI arep ngentèkké kuta iki.” Nanging mantuné loro-loroné pada ngarani yèn Lot mau mung geguyonan waé.
Bareng wis wantyi ésuk, mulékat loro mau pada ndesek marang Lot, supaya gelis-gelis, préntahé: “Ngadeka, bojomu lan anakmu wadon loro ing kéné gelis gawanen lunga, supaya kowé aja nganti mati awit sangka dosané kuta iki!” Awit Lot mangga-mara, mulané para dayohé mau terus pada nyekel tangané Lot, tangané bojoné lan anaké wadon loro pisan, awit sangka trésnané GUSTI marang dèwèké; terus dituntun metu menyang ing sak njabané kuta lan dityulké ing kono. Nalika para dayohé mau wis nuntun wong-wong tekan ing njabané kuta, sing siji ngomong: “Mblayua, slametna uripmu! Aja nolèh lan aja mandek babar pisan ing sak uruté legokan Yordan iki, mblayua menyang ing pegunungan, supaya kowé kabèh aja nganti mati.” Lot ngomong marang para dayohé mau: “Aja kaya mengkono ta, duh bapak kula! Kula abdimu wis olèh kawelasan ing ngarepé sampéyan, lan sampéyan wis nindakké kawelasan marang kula, nganti nylametké urip kula. Nanging yèn kula kudu mblayu nganti tekan pegunungan, mesti kula bakal ketututan memala kuwi lan kula terus mati. Delengen ta, kuta ngarep kuwi tyedak banget, apa ora kenèng kula mblayu menyang kana, kutané tyilik; mbok kula dililani mblayu menyang kana. Kuta kuwi apa ora tyilik? Mengkono kula bisa nylametaké urip kula.” Mulékat terus ngetokké tembung marang Lot: “Ya wis, tak lilani penjalukmu, kuta tyilik sing kok omongké kuwi bakal ora tak entèkké. Gelis mblayua mbrana, awit aku ora bakal nindakké apa-apa sak durungé kowé tekan kana.” Awit sangka kuwi kuta mau diarani: Soar. Waktu srengéngé wis njedul ngungkuli bumi Lot tekan ing Soar.
Sakwisé mengkono GUSTI terus ngedunké udan lirang lan geni marang Sodom lan Gomora, meduné udan kuwi sangka GUSTI, sangka langit, kuta-kuta mau diwolak-walik kabèh karo Gusti, uga panggonan Yordan pisan lan sakkèhé wong ing kuta-kuta kono lan uga tanduran apa waé. Nanging bojoné Lot mandek lan nolèh mburi, nganti malih dadi tugu uyah.
Bareng wantyi ésuk mruput Abraham lunga menyang panggonané nalika dèkné ngadek ing ngarepé GUSTI, lan nyawang Sodom lan Gomora tekan bawah Yordan pisan, dèkné weruh ana kebul kemebul sangka bumi kaya kemebulé pawon peleburan.
Waktu Gusti Allah ngentèkké kuta-kuta ing panggonan Yordan lan waktu molak-malik kuta sing dienggoni karo Lot, Gusti Allah éling marang Abraham, terus nuntun Lot metu sangka sak tengahé panggonan sing dientèkké kuwi.


Lot lunga sangka Soar terus manggon ing pegunungan karo anaké wadon loro, awit ora wani manggon ing Soar; Lot manggon ing guwa karo anaké wadon loro. Anaké sing mbarep ngomong marang adiké, tembungé: “Bapak wis tuwa, nanging ing negara kéné ora ana wong lanang sing bisa nuroni aku lan kowé kaya sak lumrahé wong sak jagat. Hayuk, bapak dikèki ngombé anggur, terus kita turu karo dèkné, supaya kita pada nyambung turunan sangka bapak”. Dadiné mbengi kuwi bapaké dikèki ngombé anggur, anak sing mbarep terus mlebu lan nuroni bapaké. Lot ora weruh apa-apa, waktu anaké teka turu lan waktu dèkné tangi. Esuké anaké sing mbarep ngomong marang adiké: “Mau bengi aku wis turu karo bapak; mengko mbengi pada dikèki ngombé anggur menèh, kowé gentèn nuroni dèkné, supaya kita pada nyambung turunan sangka bapak kita.” Kelakon tenan bareng mbengi bapaké ya pada dikèki ngombé anggur menèh. Sing nom terus nuroni dèkné, déné Lot ora weruh apa-apa, enggoné anaké teka turu utawa enggoné dèkné tangi. Anaké Lot kabèh loro terus pada meteng sangka bapaké. Sing mbarep terus nglairké anak lanang dijenengké: Moab, ya kuwi sing dadi leluhuré bangsa Moab tekan saiki iki. Sing nom uga nglairké anak lanang dijenengké Bèn-Ami.

සවන් දෙන්න Wiwitan 19