<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkACT">
 <div class="chapter ch22" data-usfm="ACT.22">
 <div class="label">22</div><div class="cl">Dzieje Apostolskie 22</div><div class="s1">Mowa Paw&#322;a do &#379;yd&#243;w</div><div class="p"> 1Drodzy bracia i ojcowie! Pos&#322;uchajcie mnie. Chc&#281; przem&#243;wi&#263; w swojej obronie. 2Gdy us&#322;yszeli, &#380;e m&#243;wi do nich po hebrajsku, tym bardziej si&#281; uciszyli. A on ci&#261;gn&#261;&#322;: 3Jestem &#379;ydem urodzonym w Tarsie w Cylicji. Wychowa&#322;em si&#281; jednak w tym mie&#347;cie. Tu by&#322;em uczniem Gamaliela. Wykszta&#322;cono mnie wed&#322;ug rygor&#243;w ojczystego Prawa i sta&#322;em si&#281; gorliwy dla Boga &#8212; podobnie jak wy wszyscy dzisiaj jeste&#347;cie. 4Prze&#347;ladowa&#322;em zwolennik&#243;w tej Drogi. Nie cofa&#322;em si&#281; nawet przed wyrokami &#347;mierci. Chwyta&#322;em i wtr&#261;ca&#322;em do wi&#281;zie&#324; m&#281;&#380;czyzn i kobiety, 5co mo&#380;e potwierdzi&#263; arcykap&#322;an i ca&#322;a Rada starszych. Od nich w&#322;a&#347;nie otrzyma&#322;em listy r&#243;wnie&#380; do braci w Damaszku. Planowa&#322;em tam p&#243;j&#347;&#263; i rozprawi&#263; si&#281; z tamtejszymi zwolennikami. Chcia&#322;em ich sprowadzi&#263; do Jerozolimy i tutaj ukara&#263;. 6By&#322;em ju&#380; w drodze i zbli&#380;a&#322;em si&#281; do Damaszku. Dochodzi&#322;o po&#322;udnie. Nagle porazi&#322;o mnie pot&#281;&#380;ne &#347;wiat&#322;o z nieba. 7Pad&#322;em na ziemi&#281; i us&#322;ysza&#322;em: Saulu! Saulu! Dlaczego Mnie prze&#347;ladujesz? 8Kim jeste&#347;, Panie? &#8212; zapyta&#322;em. A On do mnie: Ja jestem Jezus z Nazaretu, kt&#243;rego ty prze&#347;ladujesz. 9Ci, kt&#243;rzy byli ze mn&#261;, &#347;wiat&#322;o wprawdzie zobaczyli, ale g&#322;osu Tego, kt&#243;ry ze mn&#261; rozmawia&#322;, nie us&#322;yszeli. 10Zapyta&#322;em wi&#281;c: Co mam czyni&#263;, Panie? A Pan na to: Wsta&#324; i id&#378; do Damaszku. Tam b&#281;dzie ci powiedziane o wszystkim, co ci wyznaczono uczyni&#263;. 11Wsta&#322;em, ale poniewa&#380; od chwa&#322;y tego &#347;wiat&#322;a o&#347;lep&#322;em, poszed&#322;em do Damaszku prowadzony za r&#281;k&#281; przez tych, kt&#243;rzy mi towarzyszyli. 12Tam niejaki Ananiasz, cz&#322;owiek pobo&#380;ny wed&#322;ug Prawa, ciesz&#261;cy si&#281; te&#380; dobrym &#347;wiadectwem u wszystkich zamieszka&#322;ych tam &#379;yd&#243;w, 13przyszed&#322; do mnie, stan&#261;&#322; obok i powiedzia&#322;: Bracie Saulu, przejrzyj! W tej chwili spojrza&#322;em na niego. 14A on powiedzia&#322;: B&#243;g naszych ojc&#243;w wybra&#322; ci&#281;, aby&#347; pozna&#322; Jego wol&#281;, zobaczy&#322; Sprawiedliwego i us&#322;ysza&#322; g&#322;os z Jego ust. 15On ci&#281; przeznaczy&#322;, aby&#347; wobec wszystkich ludzi by&#322; Jego &#347;wiadkiem i m&#243;wi&#322; o tym, co zobaczy&#322;e&#347; i co us&#322;ysza&#322;e&#347;. 16A teraz &#8212; dlaczego zwlekasz? Wsta&#324;, daj si&#281; ochrzci&#263; i obmyj si&#281; z twoich grzech&#243;w, wzywaj&#261;c Jego imienia.</div><div class="p"> 17Gdy ju&#380; wr&#243;ci&#322;em do Jerozolimy i modli&#322;em si&#281; w &#347;wi&#261;tyni, dozna&#322;em zachwycenia. 18Zobaczy&#322;em Go, jak do mnie m&#243;wi: &#346;piesz si&#281;! Czym pr&#281;dzej opu&#347;&#263; Jerozolim&#281;, poniewa&#380; nie przyjm&#261; twego &#347;wiadectwa o Mnie. 19Wtedy ja powiedzia&#322;em: Panie, przecie&#380; oni wiedz&#261;, &#380;e ja wi&#281;zi&#322;em i biczowa&#322;em w synagogach tych, kt&#243;rzy w Ciebie wierz&#261;. 20A kiedy rozlewano krew Szczepana, Twojego &#347;wiadka, ja tam sta&#322;em i pochwala&#322;em ten czyn. Pilnowa&#322;em nawet szat tych, kt&#243;rzy go zabijali. 21Lecz On powiedzia&#322; do mnie: Id&#378;, bo Ja ci&#281; wy&#347;l&#281; daleko do pogan.</div><div class="p"> 22S&#322;uchali Paw&#322;a a&#380; dot&#261;d. Przy tych s&#322;owach wybuchli: Precz z ziemi z takim cz&#322;owiekiem! Bo nie godzi si&#281;, &#380;eby taki &#380;y&#322;! 23Gdy tak krzyczeli, rzucali szatami i ciskali w powietrze piach, 24dow&#243;dca rozkaza&#322; wprowadzi&#263; go do twierdzy i przes&#322;ucha&#263; z zastosowaniem ch&#322;osty, aby dowiedzie&#263; si&#281;, z jakiej przyczyny tak krzyczeli przeciwko niemu. 25A kiedy rozci&#261;gni&#281;to mu r&#281;ce i skr&#281;powano je rzemieniami, Pawe&#322; zapyta&#322; stoj&#261;cego obok setnika: Czy wolno wam ch&#322;osta&#263; cz&#322;owieka, kt&#243;ry jest obywatelem rzymskim, i to bez wyroku s&#261;dowego? 26Po tych s&#322;owach setnik podszed&#322; do dow&#243;dcy i doni&#243;s&#322;: Co zamierzasz zrobi&#263;? Bo ten cz&#322;owiek jest Rzymianinem. 27Dow&#243;dca przyszed&#322; zatem do Paw&#322;a i zapyta&#322;: Powiedz mi, czy ty jeste&#347; Rzymianinem? Tak &#8212; odpowiedzia&#322;. 28Wtedy dow&#243;dca wyzna&#322;: Ja za du&#380;&#261; sum&#281; to obywatelstwo naby&#322;em. Pawe&#322; na to: A ja mam je od urodzenia. 29Zaraz te&#380; odst&#261;pili od niego ci, kt&#243;rzy go mieli przes&#322;uchiwa&#263;, a dow&#243;dca, kt&#243;ry kaza&#322; go zwi&#261;za&#263;, gdy si&#281; dowiedzia&#322; o jego obywatelstwie rzymskim, przestraszy&#322; si&#281;.</div><div class="s1">Pawe&#322; przed Wysok&#261; Rad&#261;</div><div class="p"> 30Nazajutrz dow&#243;dca postanowi&#322; dowiedzie&#263; si&#281; czego&#347; pewniejszego na temat oskar&#380;e&#324; wysuwanych przez &#379;yd&#243;w przeciwko Paw&#322;owi. Uwolni&#322; go wi&#281;c i poleci&#322; zwo&#322;a&#263; arcykap&#322;an&#243;w oraz ca&#322;&#261; Wysok&#261; Rad&#281;. Nast&#281;pnie sprowadzi&#322; Paw&#322;a i postawi&#322; go przed nimi.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

Drodzy bracia i ojcowie! Posłuchajcie mnie. Chcę przemówić w swojej obronie. Gdy usłyszeli, że mówi do nich po hebrajsku, tym bardziej się uciszyli. A on ciągnął: Jestem Żydem urodzonym w Tarsie w Cylicji. Wychowałem się jednak w tym mieście. Tu byłem uczniem Gamaliela. Wykształcono mnie według rygorów ojczystego Prawa i stałem się gorliwy dla Boga — podobnie jak wy wszyscy dzisiaj jesteście. Prześladowałem zwolenników tej Drogi. Nie cofałem się nawet przed wyrokami śmierci. Chwytałem i wtrącałem do więzień mężczyzn i kobiety, co może potwierdzić arcykapłan i cała Rada starszych. Od nich właśnie otrzymałem listy również do braci w Damaszku. Planowałem tam pójść i rozprawić się z tamtejszymi zwolennikami. Chciałem ich sprowadzić do Jerozolimy i tutaj ukarać. Byłem już w drodze i zbliżałem się do Damaszku. Dochodziło południe. Nagle poraziło mnie potężne światło z nieba. Padłem na ziemię i usłyszałem: Saulu! Saulu! Dlaczego Mnie prześladujesz? Kim jesteś, Panie? — zapytałem. A On do mnie: Ja jestem Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz. Ci, którzy byli ze mną, światło wprawdzie zobaczyli, ale głosu Tego, który ze mną rozmawiał, nie usłyszeli. Zapytałem więc: Co mam czynić, Panie? A Pan na to: Wstań i idź do Damaszku. Tam będzie ci powiedziane o wszystkim, co ci wyznaczono uczynić. Wstałem, ale ponieważ od chwały tego światła oślepłem, poszedłem do Damaszku prowadzony za rękę przez tych, którzy mi towarzyszyli. Tam niejaki Ananiasz, człowiek pobożny według Prawa, cieszący się też dobrym świadectwem u wszystkich zamieszkałych tam Żydów, przyszedł do mnie, stanął obok i powiedział: Bracie Saulu, przejrzyj! W tej chwili spojrzałem na niego. A on powiedział: Bóg naszych ojców wybrał cię, abyś poznał Jego wolę, zobaczył Sprawiedliwego i usłyszał głos z Jego ust. On cię przeznaczył, abyś wobec wszystkich ludzi był Jego świadkiem i mówił o tym, co zobaczyłeś i co usłyszałeś. A teraz — dlaczego zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj się z twoich grzechów, wzywając Jego imienia.
Gdy już wróciłem do Jerozolimy i modliłem się w świątyni, doznałem zachwycenia. Zobaczyłem Go, jak do mnie mówi: Śpiesz się! Czym prędzej opuść Jerozolimę, ponieważ nie przyjmą twego świadectwa o Mnie. Wtedy ja powiedziałem: Panie, przecież oni wiedzą, że ja więziłem i biczowałem w synagogach tych, którzy w Ciebie wierzą. A kiedy rozlewano krew Szczepana, Twojego świadka, ja tam stałem i pochwalałem ten czyn. Pilnowałem nawet szat tych, którzy go zabijali. Lecz On powiedział do mnie: Idź, bo Ja cię wyślę daleko do pogan.
Słuchali Pawła aż dotąd. Przy tych słowach wybuchli: Precz z ziemi z takim człowiekiem! Bo nie godzi się, żeby taki żył! Gdy tak krzyczeli, rzucali szatami i ciskali w powietrze piach, dowódca rozkazał wprowadzić go do twierdzy i przesłuchać z zastosowaniem chłosty, aby dowiedzieć się, z jakiej przyczyny tak krzyczeli przeciwko niemu. A kiedy rozciągnięto mu ręce i skrępowano je rzemieniami, Paweł zapytał stojącego obok setnika: Czy wolno wam chłostać człowieka, który jest obywatelem rzymskim, i to bez wyroku sądowego? Po tych słowach setnik podszedł do dowódcy i doniósł: Co zamierzasz zrobić? Bo ten człowiek jest Rzymianinem. Dowódca przyszedł zatem do Pawła i zapytał: Powiedz mi, czy ty jesteś Rzymianinem? Tak — odpowiedział. Wtedy dowódca wyznał: Ja za dużą sumę to obywatelstwo nabyłem. Paweł na to: A ja mam je od urodzenia. Zaraz też odstąpili od niego ci, którzy go mieli przesłuchiwać, a dowódca, który kazał go związać, gdy się dowiedział o jego obywatelstwie rzymskim, przestraszył się.

Nazajutrz dowódca postanowił dowiedzieć się czegoś pewniejszego na temat oskarżeń wysuwanych przez Żydów przeciwko Pawłowi. Uwolnił go więc i polecił zwołać arcykapłanów oraz całą Wysoką Radę. Następnie sprowadził Pawła i postawił go przed nimi.

සවන් දෙන්න Dzieje Apostolskie 22