<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkACT">
 <div class="chapter ch15" data-usfm="ACT.15">
 <div class="label">15</div><div class="cl">Dzieje Apostolskie 15</div><div class="s1">Sob&#243;r w Jerozolimie</div><div class="p"> 1Z Judei natomiast przybyli pewni ludzie, kt&#243;rzy zacz&#281;li naucza&#263; braci, &#380;e je&#347;li nie zostan&#261; obrzezani zgodnie ze zwyczajem Moj&#380;esza, nie dost&#261;pi&#261; zbawienia. 2Gdy na tym tle dosz&#322;o do powa&#380;nego zatargu i sporu mi&#281;dzy Paw&#322;em i Barnab&#261; a nimi, postanowiono, &#380;e Pawe&#322;, Barnaba oraz kilku spo&#347;r&#243;d nich uda si&#281; w tej sprawie do aposto&#322;&#243;w i starszych do Jerozolimy. 3Wyprawieni zatem przez ko&#347;ci&#243;&#322;, ruszyli przez Fenicj&#281; i Samari&#281;, szczeg&#243;&#322;owo opowiadaj&#261;c o nawr&#243;ceniu pogan i sprawiaj&#261;c tym wielk&#261; rado&#347;&#263; wszystkim braciom. 4Po przybyciu do Jerozolimy zostali przyj&#281;ci przez ko&#347;ci&#243;&#322; oraz przez aposto&#322;&#243;w i starszych. Opowiedzieli im o wszystkim, czego B&#243;g przez nich dokona&#322;. 5W&#243;wczas wyst&#261;pili pewni ludzie ze stronnictwa faryzeusz&#243;w, kt&#243;rzy uwierzyli, i stwierdzili: Trzeba ich obrzeza&#263; i nakaza&#263;, aby przestrzegali Prawa Moj&#380;esza.</div><div class="p"> 6Zeszli si&#281; wi&#281;c aposto&#322;owie i starsi, aby rozpatrzy&#263; t&#281; spraw&#281;. 7A gdy j&#261; ju&#380; d&#322;ugo rozpatrywano, powsta&#322; Piotr i powiedzia&#322; do nich: Drodzy bracia, wy wiecie, &#380;e B&#243;g ju&#380; dawno wybra&#322; mnie spo&#347;r&#243;d was, aby z moich ust poganie us&#322;yszeli S&#322;owo dobrej nowiny i uwierzyli. 8B&#243;g te&#380;, kt&#243;ry zna serca, potwierdzi&#322; to, daj&#261;c im Ducha &#346;wi&#281;tego, podobnie jak nam. 9Nie zrobi&#322; przy tym &#380;adnej r&#243;&#380;nicy mi&#281;dzy nami a nimi, gdy&#380; oczy&#347;ci&#322; ich serca na podstawie wiary. 10Dlaczego wi&#281;c teraz chcecie nara&#380;a&#263; si&#281; Bogu, wk&#322;adaj&#261;c na kark uczni&#243;w jarzmo, kt&#243;rego nie mogli unie&#347;&#263; nasi ojcowie, a i dla nas by&#322;o ono ponad si&#322;y? 11Przecie&#380; wierzymy, &#380;e zostali&#347;my zbawieni dzi&#281;ki &#322;asce Pana Jezusa &#8212; zupe&#322;nie tak samo, jak oni. 12W&#243;wczas ca&#322;y t&#322;um umilk&#322;. Zacz&#281;to s&#322;ucha&#263;, jak Barnaba i Pawe&#322; opisuj&#261; znaki i cuda, kt&#243;rych B&#243;g dokona&#322; za ich po&#347;rednictwem mi&#281;dzy poganami. 13Po ich wyst&#261;pieniu zabra&#322; g&#322;os Jakub: Pos&#322;uchajcie, drodzy bracia! 14Szymon zwr&#243;ci&#322; nasz&#261; uwag&#281;, &#380;e to B&#243;g pierwszy zatroszczy&#322; si&#281; o to, by przygotowa&#263; sobie w&#347;r&#243;d pogan lud maj&#261;cy czci&#263; Jego imi&#281;. 15Potwierdzaj&#261; to pisma Prorok&#243;w, gdzie czytamy:</div><div class="q"> 16 Potem powr&#243;c&#281;</div><div class="q"> i odbuduj&#281; podupad&#322;y przybytek Dawida.</div><div class="q"> Naprawi&#281; jego zniszczenia, wznios&#281; go na nowo,</div><div class="q"> 17 by pozostali ludzie mogli znale&#378;&#263; Pana,</div><div class="q"> a w tym wszystkie narody,</div><div class="q"> nad kt&#243;rymi wezwano mojego imienia &#8212;</div><div class="q"> m&#243;wi Pan, kt&#243;ry te rzeczy czyni</div><div class="q"> 18 znanymi od wiek&#243;w. #15:18 Wolny cytat za G (?).</div><div class="p"> 19Dlatego ja uwa&#380;am, &#380;e nie nale&#380;y czyni&#263; trudno&#347;ci tym spo&#347;r&#243;d pogan, kt&#243;rzy nawracaj&#261; si&#281; do Boga. 20Nale&#380;y natomiast powiadomi&#263; ich listem, aby wstrzymywali si&#281; od rzeczy splamionych przez ofiarowanie ich b&#243;stwom, od nierz&#261;du, od tego, co uduszone, oraz od krwi. 21Moj&#380;esz bowiem od pokole&#324; ma w r&#243;&#380;nych miastach tych, kt&#243;rzy go g&#322;osz&#261; w synagogach, poniewa&#380; jego pisma czyta si&#281; w ka&#380;dy szabat.</div><div class="p"> 22Wtedy aposto&#322;owie oraz starsi wraz z ca&#322;ym zgromadzeniem postanowili pos&#322;a&#263; do Antiochii, razem z Paw&#322;em i Barnab&#261;, wybranych spo&#347;r&#243;d siebie ludzi. Byli nimi Juda, zwany Barsabbasem, i Sylas. Nale&#380;eli oni w&#347;r&#243;d braci do przyw&#243;dc&#243;w. 23Za ich po&#347;rednictwem przekazali na pi&#347;mie:</div><div class="q">Aposto&#322;owie i starsi,</div><div class="q">Bracia</div><div class="q">Do braci pochodz&#261;cych z pogan</div><div class="q">w Antiochii, w Syrii i w Cylicji</div><div class="q">Witajcie,</div><div class="p"> 24Dowiedzieli&#347;my si&#281;, &#380;e dotarli do was pewni ludzie, wywodz&#261;cy si&#281; z naszego &#347;rodowiska. Bez naszego upowa&#380;nienia zaniepokoili was oni swoimi wypowiedziami i wzbudzili w waszych duszach obawy. 25Dlatego rozwa&#380;yli&#347;my t&#281; spraw&#281;, doszli&#347;my do jednomy&#347;lno&#347;ci i uznali&#347;my za s&#322;uszne pos&#322;a&#263; do was wybrane osoby wraz z naszymi ukochanymi Barnab&#261; i Paw&#322;em, 26lud&#378;mi, kt&#243;rzy po&#347;wi&#281;cili swoje &#380;ycie dla imienia naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 27Posy&#322;amy zatem Jud&#281; i Sylasa. Oni wam ustnie przeka&#380;&#261; to samo. 28Uznali&#347;my bowiem za s&#322;uszne, Duch &#346;wi&#281;ty i my, nie nak&#322;ada&#263; na was &#380;adnego innego ci&#281;&#380;aru opr&#243;cz tych rzeczy koniecznych: 29Wstrzymujcie si&#281; od tego, co ofiarowane b&#243;stwom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierz&#261;du. Stosuj&#261;c si&#281; do tych polece&#324;, uczynicie dobrze.</div><div class="p">Bywajcie zdrowi.</div><div class="p"> 30A gdy pos&#322;a&#324;cy przybyli do Antiochii, zwo&#322;ali og&#243;lne zgromadzenie i przekazali list. 31Jego zach&#281;caj&#261;ca tre&#347;&#263; ucieszy&#322;a zebranych. 32Juda za&#347; i Sylas, kt&#243;rzy byli prorokami, swoimi licznymi wypowiedziami zach&#281;cali i umacniali braci. 33Po sp&#281;dzeniu tam pewnego czasu zostali w pokoju odes&#322;ani przez braci do tych, kt&#243;rzy ich pos&#322;ali. 34Sylas jednak postanowi&#322; pozosta&#263;.#15:34 W. 34 wyst&#281;puje w: C 33 323 453 614 945 1175 1739 1891 2818 sy&#688;** sa bo&#7504;&#738;&#738; lub jako: Sylas jednak postanowi&#322; z nimi pozosta&#263;, a tylko Juda odszed&#322;(do Jerozolimy) w: D vg&#7580;&#737;. Brak go w: P&#8311;&#8308; &#1488; A B E L &#936; 81 1241 1505 m vg&#738;&#7511; sy&#7510; bo. 35Pawe&#322; i Barnaba natomiast pozostawali w Antiochii. Wraz z wieloma innymi nauczali tam i g&#322;osili S&#322;owo Pana.</div><div class="s1">DRUGA PODR&#211;&#379; MISYJNA</div><div class="p"> 36Po pewnym czasie Pawe&#322; powiedzia&#322; do Barnaby: Powr&#243;&#263;my ju&#380; do tych wszystkich miast, w kt&#243;rych g&#322;osili&#347;my S&#322;owo Pana, i odwied&#378;my tam braci. Sprawd&#378;my, jak si&#281; maj&#261;. 37Barnaba jednak zamierza&#322; zabra&#263; z sob&#261; r&#243;wnie&#380; Jana, zwanego Markiem. 38Pawe&#322; natomiast obstawa&#322; przy tym, &#380;e lepiej nie zabiera&#263; z sob&#261; kogo&#347;, kto opu&#347;ci&#322; ich w Pamfilii i nie bra&#322; ju&#380; udzia&#322;u w ich dalszej pracy. 39Na tym tle dosz&#322;o mi&#281;dzy nimi do ostrego sporu, tak &#380;e si&#281; z sob&#261; rozstali: Barnaba zabra&#322; Marka i odp&#322;yn&#261;&#322; na Cypr. 40Pawe&#322; natomiast, polecony przez braci &#322;asce Pana, dobra&#322; sobie Sylasa i tak&#380;e odszed&#322;. 41Przechodzili razem przez Syri&#281; i Cylicj&#281;, umacniaj&#261;c tamtejsze ko&#347;cio&#322;y.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

Z Judei natomiast przybyli pewni ludzie, którzy zaczęli nauczać braci, że jeśli nie zostaną obrzezani zgodnie ze zwyczajem Mojżesza, nie dostąpią zbawienia. Gdy na tym tle doszło do poważnego zatargu i sporu między Pawłem i Barnabą a nimi, postanowiono, że Paweł, Barnaba oraz kilku spośród nich uda się w tej sprawie do apostołów i starszych do Jerozolimy. Wyprawieni zatem przez kościół, ruszyli przez Fenicję i Samarię, szczegółowo opowiadając o nawróceniu pogan i sprawiając tym wielką radość wszystkim braciom. Po przybyciu do Jerozolimy zostali przyjęci przez kościół oraz przez apostołów i starszych. Opowiedzieli im o wszystkim, czego Bóg przez nich dokonał. Wówczas wystąpili pewni ludzie ze stronnictwa faryzeuszów, którzy uwierzyli, i stwierdzili: Trzeba ich obrzezać i nakazać, aby przestrzegali Prawa Mojżesza.
Zeszli się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę. A gdy ją już długo rozpatrywano, powstał Piotr i powiedział do nich: Drodzy bracia, wy wiecie, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli Słowo dobrej nowiny i uwierzyli. Bóg też, który zna serca, potwierdził to, dając im Ducha Świętego, podobnie jak nam. Nie zrobił przy tym żadnej różnicy między nami a nimi, gdyż oczyścił ich serca na podstawie wiary. Dlaczego więc teraz chcecie narażać się Bogu, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego nie mogli unieść nasi ojcowie, a i dla nas było ono ponad siły? Przecież wierzymy, że zostaliśmy zbawieni dzięki łasce Pana Jezusa — zupełnie tak samo, jak oni. Wówczas cały tłum umilkł. Zaczęto słuchać, jak Barnaba i Paweł opisują znaki i cuda, których Bóg dokonał za ich pośrednictwem między poganami. Po ich wystąpieniu zabrał głos Jakub: Posłuchajcie, drodzy bracia! Szymon zwrócił naszą uwagę, że to Bóg pierwszy zatroszczył się o to, by przygotować sobie wśród pogan lud mający czcić Jego imię. Potwierdzają to pisma Proroków, gdzie czytamy:
Potem powrócę
i odbuduję podupadły przybytek Dawida.
Naprawię jego zniszczenia, wzniosę go na nowo,
by pozostali ludzie mogli znaleźć Pana,
a w tym wszystkie narody,
nad którymi wezwano mojego imienia —
mówi Pan, który te rzeczy czyni
znanymi od wieków.
Dlatego ja uważam, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy nawracają się do Boga. Należy natomiast powiadomić ich listem, aby wstrzymywali się od rzeczy splamionych przez ofiarowanie ich bóstwom, od nierządu, od tego, co uduszone, oraz od krwi. Mojżesz bowiem od pokoleń ma w różnych miastach tych, którzy go głoszą w synagogach, ponieważ jego pisma czyta się w każdy szabat.
Wtedy apostołowie oraz starsi wraz z całym zgromadzeniem postanowili posłać do Antiochii, razem z Pawłem i Barnabą, wybranych spośród siebie ludzi. Byli nimi Juda, zwany Barsabbasem, i Sylas. Należeli oni wśród braci do przywódców. Za ich pośrednictwem przekazali na piśmie:
Apostołowie i starsi,
Bracia
Do braci pochodzących z pogan
w Antiochii, w Syrii i w Cylicji
Witajcie,
Dowiedzieliśmy się, że dotarli do was pewni ludzie, wywodzący się z naszego środowiska. Bez naszego upoważnienia zaniepokoili was oni swoimi wypowiedziami i wzbudzili w waszych duszach obawy. Dlatego rozważyliśmy tę sprawę, doszliśmy do jednomyślności i uznaliśmy za słuszne posłać do was wybrane osoby wraz z naszymi ukochanymi Barnabą i Pawłem, ludźmi, którzy poświęcili swoje życie dla imienia naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Posyłamy zatem Judę i Sylasa. Oni wam ustnie przekażą to samo. Uznaliśmy bowiem za słuszne, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego innego ciężaru oprócz tych rzeczy koniecznych: Wstrzymujcie się od tego, co ofiarowane bóstwom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Stosując się do tych poleceń, uczynicie dobrze.
Bywajcie zdrowi.
A gdy posłańcy przybyli do Antiochii, zwołali ogólne zgromadzenie i przekazali list. Jego zachęcająca treść ucieszyła zebranych. Juda zaś i Sylas, którzy byli prorokami, swoimi licznymi wypowiedziami zachęcali i umacniali braci. Po spędzeniu tam pewnego czasu zostali w pokoju odesłani przez braci do tych, którzy ich posłali. Sylas jednak postanowił pozostać. Paweł i Barnaba natomiast pozostawali w Antiochii. Wraz z wieloma innymi nauczali tam i głosili Słowo Pana.

Po pewnym czasie Paweł powiedział do Barnaby: Powróćmy już do tych wszystkich miast, w których głosiliśmy Słowo Pana, i odwiedźmy tam braci. Sprawdźmy, jak się mają. Barnaba jednak zamierzał zabrać z sobą również Jana, zwanego Markiem. Paweł natomiast obstawał przy tym, że lepiej nie zabierać z sobą kogoś, kto opuścił ich w Pamfilii i nie brał już udziału w ich dalszej pracy. Na tym tle doszło między nimi do ostrego sporu, tak że się z sobą rozstali: Barnaba zabrał Marka i odpłynął na Cypr. Paweł natomiast, polecony przez braci łasce Pana, dobrał sobie Sylasa i także odszedł. Przechodzili razem przez Syrię i Cylicję, umacniając tamtejsze kościoły.

සවන් දෙන්න Dzieje Apostolskie 15