Versete biblice populare din ISAIAS 43

Împărtășește

Yari karon, magahimo ako sing bag-ong butang; karon magalutaw ini, indi bala kamo makahibalo sini? Magahimo pa ako sing dalan sa kamingawan kag mga suba sa desierto.

Kon mag-agi ka sa mga tubig ako magaupud sa imo; kag sa mga suba indi sila maglapaw sa imo; kon mag-agi ka sa kalayo, indi ka masonog, kag ang dabdab indi magdukut sa imo.

“Dili kamo magpanumdum sang nahaunang mga butang, ukon magpamalandong sang dumaan nga mga butang.

Apang karon amo ini ang ginasiling sang GINOO, nga nagtuga sa imo, O Jacob, ang naghuman sa imo, O Israel: “Dili ka mahadluk, kay gintubus ko ikaw; gintawag ko ikaw sa imo ngalan, akon ikaw.

Tungud nga bilidhon ka sa akon itololok, kag dungganon, kag ginhigugma ko ikaw, busa ihatag ko ang katawohan sa tal-us nimo, ang mga katawohan sa baylo sang imo kabuhi.

Kay Ako amo ang GINOO nga imo Dios, ang Balaan sang Israel, nga imo Manluluwas. Ginhatag ko ang Egipto subong nga sa imo gawad, ang Etiopia kag ang Seba nga tal-us nimo.

Dili ka mahadluk, kay ako nagaupud sa imo; gikan sa sidlangan dalhon ko ang imo kaliwat, kag tiponon ikaw gikan sa katundan

“Ako, Ako gid amo Sia nga nagapanas sang imo mga paglalis tungud sa akon, kag indi na ako magdumdum sang imo mga sala.

“Kamo akon mga saksi,” nagasiling ang GINOO, “kag ang akon alagad nga ginpili ko, agud nga magakilala kamo kag magtoo sa akon kag makahangup nga ako Sia. Una sa akon wala gid sing dios nga ginhuman, kag wala na gid sa olihi nakon.

Ako, Ako gid amo ang GINOO, kag luwas sa akon walay manluluwas.

“Ako amo ang Dios, kag kutub sang pagpamuno sang adlaw ako Sia; wala gid sing makaluwas gikan sa akon kamut; ako magapangabudlay kag sin-o bala ang magasablag sini?”

Ang mga sapat sa latagon magapadungug sa akon, ang mga chacal kag ang mga avestruz; bangud nga naghatag ako sing mga tubig sa kamingawan, mga suba sa desierto, sa pagpainum sa akon katawohan nga pinili, ang katawohan nga ginhuman ko nga sa akon agud nga sila magpahayag sang akon kadayawan.

magasiling ako sa aminhan, Itugyan, kag sa bagatnan, Dili pagpunggi; dalha gikan sa malayo ang akon mga anak nga lalaki kag ang akon mga anak nga babayi gikan sa ukbung sang duta, ang tagsatagsa nga ginatawag sa akon ngalan, nga sa akon himaya gintuga ko, nga ginhuman kag ginbuhat ko.”

Amo ini ang ginasiling sang GINOO, nga nagahimo sing dalan sa dagat, kag banas sa gamhanan nga mga tubig, nga nagapagowa sang kangga kag kabayo, sang hangaway kag gamhanan nga tawo; nagahulid sila sing tingub, indi sila magbangon, nawala sila, napalong sila subong sang pabilo

Ako amo ang GINOO, ang inyo Balaan, ang Manunuga sang Israel, nga inyo Hari.”