Versete biblice populare din ISAIAS 41

Împărtășește

dili ka mahadluk, kay ako nagaupud sa imo, dili ka magkahangawa, kay ako ang imo Dios; palig-onon ko ikaw, buligan ko ikaw, alay-ayon ko ikaw sang too nga kamut sang akon pagkamatarung.

Kay ako ang GINOO nga imo Dios, magauyat sang imo kamut nga too; nagasiling sa imo, “Dili magkahadluk, magatabang ako sa imo.”

Yari karon, ang tanan nga nasingkal sa imo mahuy-an kag maligban; ang mga nagapakigsuay sa imo manginsubong sang walay pulus kag mawala.

ikaw nga ginkaptan ko kutub sa mga ukbung sang duta, kag gintawag gikan sa mga pamusud niya, nga nagsiling sa imo, “Ikaw akon alagad, ginpili ko ikaw kag wala pag-ipilak”

Pangitaon mo sila nga nagapakigsuay sa imo, apang indi mo makita sila; ang mga nagapakig-away sa imo manginsubong sang wala kag sang butang nga walay pulus.

Dili magkahadluk, ikaw nga ulud nga Jacob, kamo nga mga tawo sang Israel! Ako magatabang sa imo, nagasiling ang GINOO; ang imo manunubus amo ang Balaan sang Israel.

Apang ikaw, Israel, alagad ko, si Jacob, nga akon ginpili, ang kaliwat ni Abraham, nga akon abyan

Magabukas ako sing mga suba sa hublas nga mga kataasan, kag mga tuburan sa tunga sang mga nalupyakan; himoon ko ang kamingawan nga punong sang tubig, kag ang duta nga mala nga mga tuburan sang tubig.

Ang mga makalolooy kag ang nawad-an nagapangita sing tubig, kag wala gid, kag ang ila dila nagamala sa kauhaw, ako nga GINOO magasabat sa ila, ako nga Dios sang Israel indi magbiya sa ila.

Sin-o bala ang nagbuhat kag naghimo sini, nga nagatawag sang mga kaliwatan kutub sa kamunoan? Ako, ang GINOO, nga nahauna, kag upud sang katapusan; ako amo Sia.

Ibutang ko sa kamingawan ang cedro, ang acacia, ang mirto, kag ang kahoy sa lana; ipahamtang ko sing tingub sa desierto ang abeto, ang encina kag ang kahoy nga boks; agud nga makita nila kag makilala, mapatugsilingan kag mahangup sing tingub, nga ang kamut sang GINOO naghimo sini, nga ang Balaan sang Israel nagtuga sini.