Tangia, ngadhuh-adhuha ing wayah bengi,
ing wiwitaning giliraning jaga bengi;
isining atimu esokna kaya banyu,
ana ing ngarsaning Pangeran,
tanganmu egarna marang Panjenengane,
amrih uripe anak-anakmu,
kang semaput marga saka luwe,
ana ing pojoke lurung-lurung.