7
Znak dla Achaza
1I stało się za dni Achaza,#2Krl 16:5-9; 2Krn 28:5-21#7:1 Tj. ok. 735 r. p. Chr.; panował w latach 735-715 (?), Iz 7:1L. syna Jotama, syna Uzjasza, króla judzkiego, że wyruszył Resin,#7:1 Resin, רְצִין (retsin), czyli: wiosna, lub: רַצְיןֹ, przyjemny (740-733 r. p. Chr.), lennik Tiglat-Pilesera III, w 735 r. p. Chr. przewodził buntowi przeciw supremacji Asyrii. król Aramu, i Pekach,#2Krl 15:25#7:1 Pekach, פֶּקַח (peqach), czyli: otwarcie (oczu?) lub: kwiat brzoskwini? syn Remaliasza,#7:1 Remaliasz, רְמַלְיָהוּ (remaliahu), czyli: ozdobiony przez JHWH l. JHWHjest ozdobą. Wg 1QIsaᵃ רומליה. król Izraela, przeciw Jerozolimie, na wojnę przeciwko niej, lecz nie mógł jej zdobyć.#2Krl 16:5; 2Krn 28:5-8
2A gdy doniesiono domowi Dawida: Sprzymierzył się Aram z Efraimem,#7:2 Lub: Aram obozuje na [ziemi] Efraima. zadrżało jego serce i serce jego ludu, jak drżą drzewa w lesie od wiatru.
3Wtedy powiedział JHWH do Izajasza: Wyjdź Achazowi na spotkanie, ty i Szear-Jaszub,#7:3 Szear-Jaszub, שְׁאָר יָשׁוּב (sze’ar jaszuw), czyli: reszta powróci. twój syn, przy końcu kanału Górnego Stawu, na trakcie Pola Folusznika.#7:3 Prawdopodobnie przy źródle Gichon w dolinie Cedronu. 4I powiedz mu: Miej się na baczności i bądź spokojny, nie bój się, a twoje serce niech nie mięknie z powodu tych dwóch niedopałków głowni dymiących, gdy wrze gniewem Resin z Aramem i syn Remaliasza. 5A ponieważ Aram,#7:5 Aram: brak w G. Efraim i syn Remaliasza uknuli przeciwko tobie zło, mówiąc: 6Wyruszmy na Judę i zastraszmy ją, podzielmy ją między siebie#7:6 Lub: i zdobądźmy ją dla siebie. i ustanówmy w niej królem syna Tabala,#7:6 Tabal, טָבְאַל (taw’al), zwokalizowane w MT jako: do niczego niezdatny, ale przy innej wokalizacji: Bóg jest dobry!
7tak mówi Pan JHWH:
To się nie stanie i tak nie będzie!
8Gdyż stolicą Aramu jest Damaszek,
a głową Damaszku jest Resin;
i jeszcze sześćdziesiąt pięć lat,#7:8 Izrael został pokonany przez Asyrię po ok. 13 latach, w czasie potrzebnym, by człowiek dojrzał do podejmowania wyborów moralnych (por. Iz 7:16-17), czyli w 722 r. p. Chr. Pięćdziesiąt następnych lat, do 670 r. p. Chr., odnosi się do lat zesłania Izraela oraz zasiedlenia obszarów północnych przez ludzi sprowadzonych przez Asyryjczyków (2Krl 17:24; Ezd 4:1-2, 10).
a Efraim, rozbity, przestanie być
ludem –
9stolicą zaś Efraima jest Samaria,
a głową Samarii syn Remaliasza.
Jeśli nie uwierzycie,
nie ostaniecie się!#7:9 Zamiast zaufać Bogu Achaz wezwał na pomoc Tiglat-Pilesera III (Pula). Asyryjczycy pokonali Aram, Galileę i Gilead (tzw. niewola galilejska, 2Krl 15:29; 16:1-9), ale Achaz popadł w kosztowną zależność od Asyrii.
10I powiedział jeszcze JHWH do Achaza tak: 11Proś dla siebie o znak od JHWH, twego Boga, głęboko jak w Szeolu lub wysoko w górze! 12I odpowiedział Achaz: Nie będę prosił i nie będę wystawiał JHWH na próbę.#Wj 17:2, 7; Lb 14:22; Pwt 6:16; Ps 78:18, 41, 56; 95:9; 106:14
13Wtedy [Izajasz] powiedział:
Słuchajcie, domu Dawida:
Czy mało wam uprzykrzać się
ludziom,
że uprzykrzacie się też Bogu?
14Dlatego sam Pan da wam znak:#7:14 Znak może ozn. zdarzenie o szczególnym znaczeniu (np. Iz 8:18; 19:20; 20:3; 37:30; 55:13; 66:19), w tym cud (Iz 38:7-8, 22).
Oto panna#7:14 panna, עַלְמָה (‘almaʰ), młoda dojrzała kobieta, niezamężna lub nowo poślubiona, może odnosić się do dziewicy (Rdz 24:16, 43; Wj 2:8), wg G: dziewica, παρθένος. Być może rodzajnik określony przed słowem panna, הָעַלְמָה, odnosił się do obecnej w czasie spotkania kobiety. pocznie#7:14 panna pocznie, הָעַלְמָה הָרָה (por. Sdz 13:5-7) lub: (1) oto brzemienna panna (por. 1Sm 4:19); (2) panna jest w ciąży (por. Rdz 16:11; 38:24; 2Sm 11:5). i urodzi syna,
i nazwie#7:14 Imiona nadawały matki, ale również ojcowie, zob. Rdz 16:15; 29:31-30:24; 35:18; Sdz 8:31; 13:24; Rt 4:17; 1Sm 1:20. go imieniem Immanuel.#Rdz 3:15; 2Sm 7:12-16; Iz 8:8, 10; 5:6-6; 11:1-10; Mt 1:23; Łk 1:34-35#7:14 Immanuel, עִמָּנוּאֵל (‘immanu’el), czyli: z nami Bóg.
15Twaróg i miód będzie jadł
dla swego nauczenia się,#7:15 Lub: do [czasu] swego nauczenia się.
jak odrzucać zło, a wybierać
dobro.#7:15 Masłem i miodem żywić się będzie, [a] zanim pozna lub polubi zło, wybierze dobro G, βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρὰ ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν.
16Bo zanim chłopiec#7:16 Podobnie jak w przypadku panny, chłopiec posiada rodzajnik określony (הַנַּעַר), co mogłoby znaczyć, że chodzi nie o Immanuela, a na przykład o Szear-Jaszuba. nauczy się
odrzucać zło, a wybierać dobro,
opuszczona będzie ziemia,
przed której obu królami ty drżysz.
17Sprowadzi JHWH na ciebie
i na twój lud,
i na dom twojego ojca
dni, jakich nie było od dnia,
gdy Efraim odpadł od Judy#7:17 Efraim odpadł od Judy ok. 930 r. p. Chr., czyli ok. 200 lat wcześniej. –
[to jest] króla Asyrii!
18I stanie się w tym dniu,
że gwizdnie JHWH na muchę,#7:18 Hieroglifem ozn. Górny Egipt była pszczoła, Iz 7:18L.
która jest na krańcach rzek Egiptu,#7:18 Tj. odnóg rzeki Nil. Być może chodzi o etiopskiego faraona Pi (730-716 r. p. Chr.), założyciela XXV dynastii, który walczył z Asyrią na ziemiach Izraela w 720 lub 714 r. p. Chr.
i na pszczołę, która jest w ziemi
Aszur,
19i przybędą, i spoczną one wszystkie
w jarach rzecznych i w urwiskach
skalnych,
i na wszystkich krzakach
ciernistych,#7:19 krzaki cierniste, נַעֲצוּצִים (na‘atsutsim), lp נַעֲצוּץ, Iz 7:19L.
i na wszystkich wygonach.#7:19 na wszystkich wygonach, נַהֲלֹלִים (nahalolim) lp נַהֲלֹל, hl, lub: (1) na wszystkich cierniach, Iz 7:19L; (2) przy wszystkich wodopojach.
20W tym dniu ogoli Pan
brzytwą wynajętą za Rzeką#7:20 Tj. za Eufratem. –
królem Asyrii –
głowę i włos na nogach,
a także brodę usunie.
21I stanie się w tym dniu,
że każdy będzie hodował jałówkę
i dwie owce.
22I stanie się, że z powodu obfitego
udoju mleka
żywić się będzie twarogiem!#7:22 żywić się będzie twarogiem: brak w G.
Tak, twaróg i miód będzie jadł
każdy, kto zostanie zostawiony
w tej ziemi.
23I będzie w tym dniu
każde miejsce, gdzie rosło
tysiąc krzewów winnych
w [cenie] tysiąca srebrników,
[porosłe] cierniem i ostem.
24Ze strzałami i z łukiem
przychodzić tam będą,
bo cierń i oset będzie w całej
tej ziemi.
25I na wszystkie góry, które
uprawiano motyką,
nikt tam nie przyjdzie z obawy przed cierniem i ostem,
i będą na wygon dla bydła
i na podeptanie przez owce.