Księga Psalmów 144
NBG
144
1 Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju.
2 Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza; Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród.
3 WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?
4 Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.
5 WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.
6 Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.
7 Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny;
8 tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.
9 Boże, zaśpiewam Ci nową pieśń, zanucę Ci przy lutni dziesięciostrunnej.
10 Tobie, który dajesz zwycięstwo królom i który wybawiłeś od srogiego miecza Twojego sługę Dawida.
11 Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny; tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą.
12 Aby nasi synowie byli jak latorośle, co są pielęgnowane w młodości; a nasze córki były jak rzeźby wyciosane na przedzie pałacu.
13 By nasze stodoły były pełne i starczyło od zbioru do zbioru; a na naszych błoniach nasze trzody, w tysiącach i wydające tysiące.
14 By nasze byki były objuczone i ani szkoda, ani strata, ani krzyk, nie znalazły się na naszych ulicach.
15 Szczęśliwy naród, któremu się tak dzieje; szczęśliwy naród, którego Bogiem jest WIEKUISTY.

Nowa Biblia Gdańska. Wydanie 2012, Śląskie Towarzystwo Biblijne. Prawa autorskie nie zastrzeżone.

Dowiedz się więcej o Nowa Biblia Gdańska