KRIE
E kje se, kûr Džesúi fernói gjiθ kto te folja, θa δišípuljevet e tîje:
Dini se pas dî díteše jân Páškete, e i Biri njeríut vién i δẽn se te veχet mbe krikje.
Aχíera u‐mbióθtin krerat e príftravet, e Skribrat, e piékjet’ e gjíndies te valji kréit te príftravet, tše ja θojen Kaifás:
E kjindrúan nder ta te zejen Džesúin me ngenjím, e te vrísien.
E θojen: Jo tek e krémtia, se te mos tundet gjíndia.
E si ndoδej Džesúi Betanî te špia e Simunit lebrusit,
Ju‐kjas nje grúa, tše kiš nje rrogjê alabastri me valj te štréit, e ja derδi mbi kríet e tîje tše rrîje uljet.
E pâr δišípuljit e tîje, u‐ndzerrartin, tue θẽn: Pertšé kta te biêrre?
Pse kta valj mund šitej šûm, e ti jipej te némurvet.
E ndeljgúar kte Džesúi, θa atire: Pertšé ljóδeni ket grua? pse beri nje šurbés te mîr mbi mua.
Pse ngaχêr te némurit i kini me ju: e mua nẽng me kini ngaχêr.
Pse kejó tše štû kta valj mbi kurmin tim, e beri per te me vêr nde várrete.
Per vertét ju θom, ku do kjofte preδikúar kî Vangjélje te gjiθ jeta, vién e θeχet eδé tše beri kejó per kuitím te sâje.
Aχíerna vatur nje nder dimbeδiétete, i θẽn Juδa Skarióti, te krerat e príftravet,
Θa: Tše dúani te me jipni, e ú ju jap nder dúar até? E atá i táksetin triδiét te regjẽnda.
E tše aχíera kerkói χeren se te traδírneje.
E tek e para e te paθartit u‐kjásetin δišípuljit Džesúit, tue θẽn atîje: Ku do te dertónjemi tîj te χâš Pašken?
E aí θa: Étseni nde χoret te aktsilji, e i θoni: Δáskalji θot: Χera ime ešt afer, ú bẽnje Pašken tek ti me δišípuljit e mî.
E bẽn δišípuljit si kumandói Džesúi, e ndrékjetin Pašken.
E arδur mbrémanet, u‐úlje mbe tríes me te dimbeδiétete.
E si atá χajen, θa: Per vertét ju θom, se nje nder ju me traδiren.
E te χeljmúar šûm, zûn e i θân nganjé nder ta: Mos jam ú, Zot?
E aí pergjegjur, θa: Kuš ngjíejeti me mua doren te taljuri, kî me traδiren.
I Biri i njeríut vete, si kje škrúar per té: po mierezî atîje njeríu, per ke i Biri i njeríut vién i traδirtur: iš mîr per té, nde s’ u‐kiš ljêr aí njerî.
E pergjegjur Juδa, tše e traδirti, θa: Mos jam ú, Rabbi? Θot atîje: Ti e θê.
E si atá χajen, Džesúi mârr buken, e po tše e bekói, e tšáiti, e ja δa δišípuljevet, e θa: Mírreni, e χani: kî ešt kurmi im.
E mârr kjeljkjin, po tše ringratsiárti, ja δa atire, tue θẽn: Pini ka kî gjiθ.
Pse kî ê gjaku im, aí i δiátese rê, tše per šûm kâ te derδet per ndeljemen e mekatvet.
Ju θom prana, se ú nẽng pî tše naní ketîje fruti δrîše njera tek ajó dit, kûr te pî me ju te rî te rregjería e Tates tim.
E po tše kendúan Tinzoti, vân te malji i Ulínjevet.
Aχíerna i θot atire Džesúi: Gjiθ ju vini e skandalidzáreni per mua, te kejó nat. Pse u‐škrua: I bie pekurarit, e sparrangjisen deljet e kafšes.
E pas te ngjálturit tim, ú vete perpara juš Galilê.
Pergjegjur prana Piétri, i θa: Nde eδé gjiθ u‐skandalidzaršin per tîj, ú jo nje χêr skandalidzarem.
Θa atîje Džesúi: Per vertét te θom, se nde kte nat, pâr se te kendônje gjelji, trî χêr θua se ẽng me njeχ.
Θot atîje Piétri: Eδé nde duχet se te vdes me tîj, ẽng θom se se te njoχ. E kestú θân gjiθ δišípuljit.
Aχíerθin vete Džesúi bašk me ta te nje χorez e θẽn Džeteseman, e θot δišípuljevet tîje: Ulji ketú sa ú vatur ketié te parkaljésenje.
E mârr Piétrin, e di te biljet e Dzebeδéut, zû te χeljmonej e te χumbej χeljmi.
Aχíera θot atire: Špirti im ê i χeljmúar akj sâ per morte: kjindroni ktu, e rrini sgjúar me mua.
E etsur ditsáθ, râ me fakjet permiste, tue parkaljesur, e tue θẽn: Tata im, nde mund jêt, lje te škônj largu meje kî kjeljkje; ndemós jo si dua ú, po si do ti.
E vete te δišípuljit e tîje, e i gjẽn tše fiẽ̂n, e i θot Piétrit: Kestú nẽng múndetit te rrijet nje ôr sgjúar me mua?
Rrini sgjúar, e parkaljéseni te mos χíješi nde tantatsiúne. Špirti ê i aksem, po kurmi ê i viljakosur.
Papâ tek e dîta χêr vatur, parkaljesi, tue θẽn: Tata im, nde kî kjeljkje se mund škônje largu ka ú moss’ e pîša, u‐befte veljema jote.
E vatur, gjẽn papâ atá tše fiéjen: se išen sît e tire te mešúam.
E po tše lja atá, vatur papâ, parkaljesi te treten χêr, tue θẽn eδé ató fiâlje.
Aχíerna vién te δišípuljit e tîje, e i θot: Fiẽni ngjumu, e preχi: njô u‐kjas χera, tše i Biri njeríut ešt i δẽn nde dúar mekatrúamvet.
Ngréχeni, e vemi: njô e rrû aí tše me traδíren.
E si aí fóljeneje eδé, njô erθ Juδa nje nder dimbeδiétete, e bašk me té gjinde šûm me maχjere e χûnje, dergúar ka krerat e príftravet, e piékjet e gjíndies.
E aí tše e traδirti, δa atire nje sinjâl, tue θẽn: Aí tše ú te púθenje, aí ešt, mbánie.
E mbiátu kjasur Džesúit, θa: Te faljem, Rabbi. E e puθi.
E Džesúi θa atîje: Mik, pertšé erδe? Aχíerθin kjasur atá, štûn dúart mbi Džesúin, e e zûn.
E njô nje ka atá, tše išen me Džesúin, ndéitur doren, škulji špaten e tîje, e tsenói šerbetúarin e kréit priftravet, e i ndzúar vešin.
Aχíerna θot atîje Džesúi: Prîr špaten tẽnde te vendi i sâje. Pse gjiθ atá, tše marren špaten, me špat biren.
O te fiantasen, se ú nẽng mund parkaljésenje Taten tim, e me vê mbân mê se dimbeδiét lêge ẽ́ngjeljiš?
Si andái kân te beχen te Škrúamet, pse keštú kâ te jêt?
Nd’ at χêr θa Džesúi gjíndevet: Si per nje latrún dúaltit me maχjere e drunje te me zéjete: nga dita ú úlješa ndân juve te kjiša tue mesúar, e nẽng me zûte.
E gjiθ kî šurbés kje, se te béχšin te Škrúamet e profétravet. Aχíerna gjiθ δišípuljit, ljẽn até, iktin.
Atá prana po tše zûn Džesúin, e kjeltin te Kaifasi krei príftravet, ku u‐mbióθtin Skribrat e piékjete.
E Piétri vêje pas atîje preselargu, njera te valji kréit príftravet. E χíjetur mbrenda, u‐ulje me šerbetoret, te šiχ te fernúarit.
E krerat e príftravet, e piékjete, e gjiθ sinedri kerkojen martrî te rreme kunter Džesúit, se te vrísien:
E ẽng e gjétetin; e si u‐bẽ̂n perpara šûm martrî te rrêm, nẽng e gjétetin. E prana arδur di martrî te rrêm,
Θân: Kî θa: Ú mund šuljárenje kjišen e Tinzoti, e nde trî dit te stísenje.
E ngréitur krei príftravet, θa atîje: Mosgjê se pergjegje? Tše martrî bẽnjen kta kunter tîj?
E Džesúi rrîje kjet. E pergjegjur krei príftravet, i θa: Te vê me bê per Tenzót te gjâl, te na θúaš nde ti jê Krišti, i biri Tinzoti.
I θot atîje Džesúi: Ti e θê: Mbegjíθ ju θom, tše naní e paret šiχni te Birin e njeríut uljur kâ e diáθta te fukjîs, e tše vién mbi rêt e kjíeles.
Aχíerθin krei príftravet škjúar te véšurat e tîje, tue θẽn: Malkói: tše ti dúami martrît? eši njemént gjékjetit malkimin e tîje:
Tše ju duket juve? E atá pergjegjur θân: I nget mórtia.
Aχíerna i peštíjetin nde fakjet, e e zûn me grušte, e te tiêre i ndẽ́ndetin mbalambersa,
Tue θẽn: Gedzárena, Krišt, kuš ešt aí tše te tsenói.
E Piétri rrîje uljet jašt te valji: e u‐kjas atîje nje kopilje, tue θẽn: Eδé ti iše me Džesúin Galiléun.
E aí negói perpara gjiθve, tue θẽn: Ẽng dî tše θua.
E si dúal aí jašta deres, e pâ njater kopilje, e θa atire, tše išen atié: Eδé kî iš me Džesúin Nadzarenin.
E papâ negói me bê: Se ú nẽng njoχa njeríun.
E pas nje tšik kjasur atá tše ndóδešin atié, θân Piétrit: Vertét se eδé ti jê nder ta: se eδé te foljet tẽnte te buθtón.
Aχíerna zû te némeje, e te bẽ́neje bê se ẽng njiχ njeríun. E mbiátu kendói gjelji.
E Piétri u‐kuitúa te fiáljes Džesúit, tše i kiš θẽn: Se me pâr se te kendônje gjelji, trî χêr ti me negón. E dâlje jašt; kjáiti farmekoste.

ਸੁਣੋ Š. Matéu 26