Handelingen 4:1-4

Het was me niet eerder zo opgevallen, maar die genezing van die verlamde maakt heel veel los. Niet alleen verbazing en verwondering, een open oor en een open hart voor de boodschap van Jezus, maar ook verzet, weerzin en tegenstand.

Op de een of andere manier zijn er ook die zich er zwaar aan irriteren dat wat van Jezus is niet gewoon voorbij is. Ze kunnen het niet verkroppen dat, terwijl Hij notabene gekruisigd is en begraven, Hij nu toch de Levende zou blijken te zijn. In plaats van daar vrolijk van te worden, komt er iets van woede. Het mag niet waar zijn dat Jezus leeft, hoe duidelijk de bewijzen misschien ook zijn.

Daar lezen we over in Handelingen 4 vers 1 t/m 4:
En terwijl zij [Petrus en Johannes] tot het volk spraken, kwamen de priesters, de bevelhebber van de tempelwacht en de Sadduceeën op hen af, geërgerd, omdat zij het volk onderwezen en in Jezus de opstanding uit de doden verkondigden. En zij sloegen de handen aan hen en zetten hen gevangen tot de volgende dag, want het was al avond. En velen van hen die het woord gehoord hadden, geloofden, en het aantal mannen werd ongeveer vijfduizend. (Handelingen 4:1-4, HSV)

Tja, het zijn dus twee bewegingen. Velen komen tot geloof. Het groeit, met honderden tegelijk. En tegelijk is er een verzet dat zich al breder maakt en dat zich al meer laat gelden. Notabene: Petrus en Johannes worden vastgezet. Hun mond moet worden gesnoerd. Dat getuigenis over Jezus moet het zwijgen worden opgelegd.

En kosten wat het kost, zijn de priesters, de bevelhebbers van de tempelwacht en de Sadduceeën daarmee in de weer. Apart, hè? Mensen, nota bene, die heel dicht bij het vuur zitten, die het nodige van God weten, die toch zouden moeten beseffen dat God ongedachte dingen kan doen. En dat wat beloofd was over de Messias, dat dat nu in de naam van Jezus voor hun ogen gebeurt.

En toch, juist zij die het zouden moeten weten, willen er niet aan. Hoe komt dat? Je kunt zo vastzitten in je eigen religieuze gelijk dat je op geen enkele manier openstaat voor het feit dat het weleens anders zou kunnen zijn dan wat jij altijd hebt bedacht.

En dat is niet alleen maar iets voor orthodoxe mensen, maar ook voor vrijzinnige mensen. Want de Sadduceeën waren de vrijzinnige stroming in de tempel. Orthodoxen, vrijzinnigen en eigenlijk iedereen is geneigd om erg vast te houden aan zijn eigen eindje, aan waar jij mee bent opgevoed, aan wat voor jou goed voelt. Het is soms heel moeilijk om open te staan voor iets wat vreemd is, onbekend, hoe duidelijk het ook is, hoe onontkoombaar.

Je wilt er toch niet aan. Je wuift het weg. Je legt het, het zwijgen op.

Zeg, mag ik je eens vragen: waar ben jij mee bezig als jij iets hoort wat je nog niet eerder op die manier zo begrepen had? Het zou wel heel erg zonde zijn als God jou iets wil aanreiken, maar jij bent daar niet van gediend, omdat je te vastzit in je eigen gelijk.

Dit leesplan is deel van de serie over het Bijbelboek Handelingen. Samen met Jesus.net heeft dominee Paul Visser deze serie ontwikkeld. Voor meer informatie over Jesus.net klik hier. Wil je meer video’s bekijken van dominee Paul Visser klik dan hier.