Overgave aan de Heilige Geest | Deel 1Voorbeeld

Ruach en pneuma

Een arend kan ontzettend hoog zweven. Wel tot 10.000 meter, boven stormen uit.
In het Oude Testament wordt het woord ‘ruach’ gebruikt om de Heilige Geest aan te duiden – de adem van God.

Toen de Amerikaanse voorganger en schrijver Jamie Buckingham in de Sinaï-woestijn was, zag hij zo’n arend zweven, en de gids vertelde hem: ‘Dat bedoelde de profeet toen hij zei dat zij die de Here verwachten zullen opvaren met vleugels als arenden.’ En terwijl hij wees op zijn schouders: ‘Hij zet zijn vleugels hier vast en laat zich dragen door de adem van God.’

In het Nieuwe Testament is het woord zachter, vriendelijker. Daar vinden we het woord ‘pneuma’, dat adem of geest betekent. Daar is ook ons woord ‘pneumatisch’ van afgeleid. In het Nieuwe Testament wordt het vaak gebruikt om een ervaring van vervulling aan te duiden. De Heilige Geest vervult, net zoals je lucht in een ballon blaast. Je moet hierbij denken aan verheffen – van binnenuit.

In het Oude Testament is de Geest niet alleen zacht en vriendelijk, zoals in het zachte briesje waarin Elia de aanwezigheid van God ervaart (1 Koningen 19:12-13), maar ook een machtige stormwind die door de wildernis huilt, vergezeld van bliksemschichten en rollende donder. Het is de warme thermiek die wervelend opstijgt. Daarop zweeft de arend en hij stijgt tot een geweldige hoogte. Deze vogel gebruikt luchtstromen, die op de grond van alles vernielen, om zich veilig over de woedende storm naar de andere kant te laten dragen.

Laat jij je dragen door de Heilige Geest, boven de stormwinden (lees: omstandigheden van het leven) uit?