Leesplan voor de Vastentijd uit de Bijbel: Mosaic

Overdenking

De geur van zonde (Timothy G. Walton)
Een vroeg-Amerikaanse preker reisde van stad naar stad om de boodschap van het Evangelie te verspreiden. Er werd gezegd dat wanneer hij de rand van een stad zou bereiken, hij even zou stilstaan en zou zeggen "Ik ruik de hel!" Als we er gevoelig voor waren, zou de wereld dan zoals de hel ruiken voor ons? Dat concept is ons vandaag volledig vreemd. En toch is onze wereld vol van die vreemde geur als gevolg van de zonde van Adam en Eva.

Wat denk jij van zonde? Mensen hebben allerlei creatieve manier om om te gaan met zonde. Sommigen ontkennen het. Sommigen minimaliseren het. Sommigen maken excuses voor hun zonden. Ze verwijten het iemand anders. Duke, een fictief personage uit het boek "The Thirteen Clokcks" van James Thurber, geeft toe "We hebben allemaal zo onze kleine zwaktes; die van mij is toevallig dat ik slecht ben."

Waarom is zonde zondig? Wie zegt dat zonde zonde is? De zonde een zonde noemen, impliceert een zekere standaard. Wanneer een agent je tegenhoudt omdat je te snel aan het rijden was, impliceert dat dat de regering een zeker snelheidslimiet had opgelegd, en dat jij die regel gebroken hebt. De morele standaard van de hele mensheid komt uit het heilige karakter van God.

Deze wereld die ruikt naar zonde, ruikt ook naar dood. De Bijbel zegt dat de prijs voor zonde de dood is. Zonde leidt tot de dood. Er was ook dood in de Tuin. Adam en Eva zijn natuurlijk niet gewoon dood neergevallen op het moment dat ze de verboden vrucht aten, maar twee dingen zijn wel meteen gebeurd: het zaad van fysieke dood werd in hen geplant. Twee perfecte individuen, gecreëerd om voor eeuwig jong te blijven, begonnen oud te worden, en zouden dus uiteindelijk sterven. Ze stierven ook spiritueel. Hun intieme en vriendelijke relatie met de Heer stierf. In de daaropvolgende scene in Genesis 3 zien we Adam en Eva zich verstoppen voor God in de struiken. Hoewel ze het op dat moment niet beseften, hun enige hoop was dat God iets heroïsch zou doen om hen te redden en hen terug te brengen in die gezonde relatie met Hem. Wanneer God twee dieren offerde en de komst van Jezus Christus, onze Redder verkondigde (Genesis 3:15), is dat exact wat Hij deed.