1
Марқӯс* 2:17
Китоби Муқаддас Оммафаҳм
KMO
Исо инро шунида, ба онҳо гуфт: «Ба табиб на одамони солим, балки беморон муҳтоҷанд. Ман ҳам барои он омадаам, ки на некукорон, балки гунаҳкоронро даъват намоям».
Bandingkan
Selidiki Марқӯс* 2:17
2
Марқӯс* 2:5
Исо имони онҳоро дида, ба шал гуфт: «Писарам, гуноҳҳоят бахшида шуданд!»
Selidiki Марқӯс* 2:5
3
Марқӯс* 2:27
Боз давом дод: «Рӯзи шанбе барои инсон офарида шудааст, на инсон барои рӯзи шанбе.
Selidiki Марқӯс* 2:27
4
Марқӯс* 2:4
Вале аз бисёрии мардум ба Ӯ наздик шуда натавониста, боми хонаро аз болои сари Исо кушоданд ва шалро якҷоя бо ҷогаҳаш пойин фароварданд.
Selidiki Марқӯс* 2:4
5
Марқӯс* 2:10-11
Пас Ман ба шумо исбот мекунам, ки Писари Одамизод дар рӯйи замин ҳаққи бахшидани гуноҳҳоро дорад». Ӯ ба шал гуфт: «Ба ту мегӯям, бархез, ҷогаҳатро бардошта ба хонаат рав».
Selidiki Марқӯс* 2:10-11
6
Марқӯс* 2:9
Кадомаш осонтар аст: ба шал гуфтани он ки „гуноҳҳои ту бахшида шуданд“ ё гуфтани он ки „бархез, ҷогаҳатро бардошта роҳ гард?“
Selidiki Марқӯс* 2:9
7
Марқӯс* 2:12
Он мард аз ҷояш хеста, зуд ҷогаҳашро ҷамъ карду дар пеши назари мардуме, ки дар ҳайрат монда буданд, роҳ гашт. Ҳама Худоро ситоиш карда, ба якдигар мегуфтанд: «То ҳол монанди ин чизе надида будем!»
Selidiki Марқӯс* 2:12