Nowa Biblia Gdańska. Wydanie 2012, Śląskie Towarzystwo Biblijne. Prawa autorskie nie zastrzeżone.

Nowa Biblia Gdańska

<div class="version vid319 iso6393pol" data-vid="319" data-iso6393="pol">
   <div class="book bk2CO">
      <div class="chapter ch7" data-usfm="2CO.7">
         <div class="label">7</div><div class="p"><span class="verse v1" data-usfm="2CO.7.1"><span class="label">1</span><span class="content"> Zatem maj&#261;c te obietnice, umi&#322;owani, oczyszczajcie siebie od ka&#380;dego skalania cielesnej natury i ducha, wype&#322;niaj&#261;c w boja&#378;ni Boga u&#347;wi&#281;cenie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v2" data-usfm="2CO.7.2"><span class="label">2</span><span class="content"> We&#378;cie nas do serca; nikomu nie uczynili&#347;my niesprawiedliwo&#347;ci, nikogo nie zdemoralizowali&#347;my, nikomu nie okazali&#347;my zach&#322;anno&#347;ci.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v3" data-usfm="2CO.7.3"><span class="label">3</span><span class="content"> Nie m&#243;wi&#281; odno&#347;nie pot&#281;pienia, bo wcze&#347;niej powiedzia&#322;em, &#380;e wy jeste&#347;cie w naszych sercach, by razem umrze&#263; i razem &#380;y&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v4" data-usfm="2CO.7.4"><span class="label">4</span><span class="content"> Mam do was wielk&#261; szczero&#347;&#263; i wielka mi z was chluba; jestem wype&#322;niony zach&#281;t&#261; oraz bardzo obfituj&#281; rado&#347;ci&#261; w ka&#380;dym waszym utrapieniu.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v5" data-usfm="2CO.7.5"><span class="label">5</span><span class="content"> Bo i my, kiedy przyszli&#347;my do Macedonii, nasze cia&#322;o nie mia&#322;o &#380;adnego odpoczynku, lecz we wszystkim byli&#347;my utrapieni; zewn&#261;trz walki, a wewn&#261;trz l&#281;ki.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v6" data-usfm="2CO.7.6"><span class="label">6</span><span class="content"> Za&#347; B&#243;g, kt&#243;ry zach&#281;ca uni&#380;onych, pocieszy&#322; nas przez przyj&#347;cie Tytusa.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v7" data-usfm="2CO.7.7"><span class="label">7</span><span class="content"> Ale nie tylko przez jego przyj&#347;cie, ale te&#380; przez zach&#281;t&#281;, kt&#243;r&#261; zosta&#322; pocieszony w&#347;r&#243;d was, oznajmiaj&#261;c nam o waszej t&#281;sknocie, waszym lamencie i waszej skwapliwo&#347;ci dla mnie; tak, &#380;e jeszcze bardziej si&#281; ucieszy&#322;em.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v8" data-usfm="2CO.7.8"><span class="label">8</span><span class="content"> Gdy&#380; je&#347;li i zasmuci&#322;em was w li&#347;cie nie &#380;a&#322;uj&#281;, cho&#263; tak&#380;e &#380;a&#322;owa&#322;em; bo widz&#281;, &#380;e tamten list chocia&#380; na chwil&#281; was zasmuci&#322;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v9" data-usfm="2CO.7.9"><span class="label">9</span><span class="content"> Jednak teraz si&#281; ciesz&#281;, nie dlatego, &#380;e zostali&#347;cie zasmuceni, ale &#380;e zostali&#347;cie zasmuceni ku skrusze; bowiem zostali&#347;cie zasmuceni z Boga, aby w niczym nie m&#243;c dozna&#263; od nas straty.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v10" data-usfm="2CO.7.10"><span class="label">10</span><span class="content"> Gdy&#380; smutek z Boga sprawia skruch&#281; ku zbawieniu, kt&#243;ra nie powoduje &#380;alu; za&#347; smutek &#347;wiata sprawia &#347;mier&#263;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v11" data-usfm="2CO.7.11"><span class="label">11</span><span class="content"> Oto, samo to zasmucenie z Boga, jak wielk&#261; sprawi&#322;o w was gorliwo&#347;&#263;; wszak&#380;e obron&#281;, wszak&#380;e oburzenie, wszak&#380;e boja&#378;&#324;, wszak&#380;e t&#281;sknot&#281;, wszak&#380;e zapa&#322;, wszak&#380;e kar&#281;; we wszystkim oddali&#347;cie si&#281; pod opiek&#281;, aby by&#263; nieskalani w tej sprawie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v12" data-usfm="2CO.7.12"><span class="label">12</span><span class="content"> Wi&#281;c skoro wam napisa&#322;em, to nie ze wzgl&#281;du na tego, kt&#243;ry uczyni&#322; niesprawiedliwo&#347;&#263;, ani nie na drugiego, kt&#243;ry dozna&#322; niesprawiedliwo&#347;ci, ale ze wzgl&#281;du na uwidocznienie si&#281; z powodu nas waszej gorliwo&#347;ci, odno&#347;nie waszych spraw przed Bogiem.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v13" data-usfm="2CO.7.13"><span class="label">13</span><span class="content"> Przez to, dzi&#281;ki naszej zach&#281;cie, jeste&#347;my pobudzeni. Tak&#380;e daleko wi&#281;cej ucieszyli&#347;my si&#281; z rado&#347;ci Tytusa, gdy&#380; z powodu was wszystkich odpocz&#261;&#322; i jego duch.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v14" data-usfm="2CO.7.14"><span class="label">14</span><span class="content"> Bo je&#347;li mu si&#281; troch&#281; z was chlubi&#322;em nie zosta&#322;em zawstydzony; ale jak wszystko powiedzieli&#347;my wam w prawdzie tak te&#380; i nasza chluba przed Tytusem okaza&#322;a si&#281; prawd&#261;.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v15" data-usfm="2CO.7.15"><span class="label">15</span><span class="content"> A jego serce jest jeszcze bardziej ku wam, gdy przypomina sobie pos&#322;usze&#324;stwo was wszystkich, jak z szacunkiem i dr&#380;eniem go przyj&#281;li&#347;cie.</span></span></div><div class="p"><span class="verse v16" data-usfm="2CO.7.16"><span class="label">16</span><span class="content"> Zatem ciesz&#281; si&#281;, &#380;e po&#347;r&#243;d was, okaza&#322; si&#281; odwa&#380;nym we wszystkim.</span></span></div>
      </div>
   </div>
</div>

Zatem mając te obietnice, umiłowani, oczyszczajcie siebie od każdego skalania cielesnej natury i ducha, wypełniając w bojaźni Boga uświęcenie.
Weźcie nas do serca; nikomu nie uczyniliśmy niesprawiedliwości, nikogo nie zdemoralizowaliśmy, nikomu nie okazaliśmy zachłanności.
Nie mówię odnośnie potępienia, bo wcześniej powiedziałem, że wy jesteście w naszych sercach, by razem umrzeć i razem żyć.
Mam do was wielką szczerość i wielka mi z was chluba; jestem wypełniony zachętą oraz bardzo obfituję radością w każdym waszym utrapieniu.
Bo i my, kiedy przyszliśmy do Macedonii, nasze ciało nie miało żadnego odpoczynku, lecz we wszystkim byliśmy utrapieni; zewnątrz walki, a wewnątrz lęki.
Zaś Bóg, który zachęca uniżonych, pocieszył nas przez przyjście Tytusa.
Ale nie tylko przez jego przyjście, ale też przez zachętę, którą został pocieszony wśród was, oznajmiając nam o waszej tęsknocie, waszym lamencie i waszej skwapliwości dla mnie; tak, że jeszcze bardziej się ucieszyłem.
Gdyż jeśli i zasmuciłem was w liście nie żałuję, choć także żałowałem; bo widzę, że tamten list chociaż na chwilę was zasmucił.
Jednak teraz się cieszę, nie dlatego, że zostaliście zasmuceni, ale że zostaliście zasmuceni ku skrusze; bowiem zostaliście zasmuceni z Boga, aby w niczym nie móc doznać od nas straty.
Gdyż smutek z Boga sprawia skruchę ku zbawieniu, która nie powoduje żalu; zaś smutek świata sprawia śmierć.
Oto, samo to zasmucenie z Boga, jak wielką sprawiło w was gorliwość; wszakże obronę, wszakże oburzenie, wszakże bojaźń, wszakże tęsknotę, wszakże zapał, wszakże karę; we wszystkim oddaliście się pod opiekę, aby być nieskalani w tej sprawie.
Więc skoro wam napisałem, to nie ze względu na tego, który uczynił niesprawiedliwość, ani nie na drugiego, który doznał niesprawiedliwości, ale ze względu na uwidocznienie się z powodu nas waszej gorliwości, odnośnie waszych spraw przed Bogiem.
Przez to, dzięki naszej zachęcie, jesteśmy pobudzeni. Także daleko więcej ucieszyliśmy się z radości Tytusa, gdyż z powodu was wszystkich odpoczął i jego duch.
Bo jeśli mu się trochę z was chlubiłem nie zostałem zawstydzony; ale jak wszystko powiedzieliśmy wam w prawdzie tak też i nasza chluba przed Tytusem okazała się prawdą.
A jego serce jest jeszcze bardziej ku wam, gdy przypomina sobie posłuszeństwo was wszystkich, jak z szacunkiem i drżeniem go przyjęliście.
Zatem cieszę się, że pośród was, okazał się odważnym we wszystkim.

കേൾക്കുക Drugi list do Koryntian 7