1
Rum 2:3-4
Kitab Jawa Suriname
KJS17
Nanging kowé, hé manungsa sing ngadili wong sing nandangi mengkono mau, nanging kowé déwé uga nglakoni, apa kowé ngira, yèn kowé bakal utyul sangka paukumané Gusti Allah? Apa kowé arep ngrèmèhké lubèré kawelasan lan kesabarané Gusti Allah? Apa kowé ora mengertèni yèn kawelasané Gusti Allah kuwi nuntun kowé marang mratobat?
2
Rum 2:1
Mulané, hé manungsa, sapa waé sing ngadili wong liyané, kowé déwé ora nduwé dasar kanggo mbélani awakmu déwé awit karo kowé ngadili wong, kowé ngadili awakmu déwé, awit kowé sing ngadili wong kuwi, kelakuanmu déwé ya mengkono.
3
Rum 2:11
Awit Gusti Allah ora pilih-sih.
4
Rum 2:13
Awit wong sing bener ing ngarepé Gusti Allah kuwi duduk sing ngrungokké angger-anggeré Torèt, nanging sing netepi angger-anggeré Torèt.
5
Rum 2:6
Panjenengané bakal mbales marang saben wong miturut penggawéané
6
Rum 2:8
nanging wong sing nguber kepentingané déwé, ora mbangun turut marang apa sing bener, rumaket karo duraka, kuwi bakal pada nampani nesu-Né lan bebendu-Né.
7
Rum 2:5
Nanging sangka wangkoté atimu sing ora gelem mratobat kuwi, dadiné kowé numpuk bebendu kanggo awakmu déwé, nganti tekan ing dinané ditibakké bebendu lan paukumané Gusti Allah sing adil