Amaokwu Akwụkwọ Nsọ Ndị Ama Ama siteré na Marc 5

Kesaa

Dywedodd yntau wrthi, “Fy merch, mae dy ffydd wedi dy iacháu. Dos mewn heddwch, yn rhydd am byth o’th anhwylder.”

Roedd gwraig yn eu plith a oedd wedi dioddef ers deuddeng mlynedd gan waedlif. Roedd hi wedi dioddef yn enbyd dan law nifer mawr o feddygon, a gwario ei harian yn llwyr, heb wella dim, ond yn hytrach mynd yn waeth o hyd.

A’r eiliad honno peidiodd y gwaedlif, ac fe wyddai hithau’n iawn ynddi ei hun iddi gael iachâd o’i hanhwylder.

Gafaelodd yn ei llaw a dywedodd wrthi, “Talitha Cwmi,” ac ystyr hynny yw, “Ferch fach, rwy’n dweud wrthyt, cod.”

A thra roedd yn siarad daeth rhywrai o dŷ llywydd y synagog a dweud, “Y mae dy ferch wedi marw. I beth bellach y blini di’r Athro?” Ni roddodd yr Iesu ddim sylw i’r neges. Dywedodd wrth lywydd y synagog, “Paid ag ofni; yn unig cred.”

(oherwydd roedd yr Iesu wedi dweud wrtho, “Ti ysbryd aflan, tyrd allan o’r dyn”). A gofynnodd iddo, “Beth yw d’enw?” Atebodd yntau, “Lleng yw f’enw, oherwydd y mae llawer ohonom.”