1 करिन्थी 11

11
1तम्हैं बी ज़िऊआ मुंह ज़ेही ज़िन्दगी ज़िहअ हुंह मसीहा भाल़ी आपणीं ज़िन्दगी ज़िऊआ।
परमेशरा सेटा निं नांगै मुंडै एछणअ
2भाईओ, हुंह सराहा तम्हां एते तैणीं कि तम्हैं करा मुंह सोभी गल्‍ला दी आद अर ज़ुंण शिक्षा मंऐं तम्हां लै आसा दैनी दी, तम्हैं मना तिन्‍नां सोभी।
3पर एक गल्‍ल आसा तेता च़ाहा हुंह कि तम्हां का थोघ लागे। हरेकी मर्धो मूंड आसा ईशू मसीहा, अर बेटल़ीओ मूंड आसा मर्ध, अर मसीहो मूंड आसा परमेशर। 4ज़ुंण बेटल़ी नांगै मुंडै सोभी नदरी प्राथणां या पबित्र आत्में गल्‍ला प्रगट करा, सह करा मसीहा नकदरै ज़ुंण तेऊओ मूंड आसा।
5ज़ुंण बेटल़ी नांगै मुंडै प्राथणां या पबित्र आत्में गल्‍ला प्रगट करा, सह बी करा आपणैं मर्धा नकदरै ज़ुंण तेसो मूंड आसा। तेखअ निं तैहा बेटल़ी दी किछ़ै फरक रहअ ज़हा बेटल़ीए मूंड बेइज़ती पिछ़ू तांबल़अ आसा किअ द। 6ज़ै बेटल़ी धाठू निं लाए, ता, तैहा लागा आपणैं मुंडे शराल़ बी काटणै, ज़ै कहा बेटल़ी तांबल़अ हणअ शरमें गल्‍ल आसा, तै लागा तैहा धाठू डाहणअ बान्हीं।
7हाँ मर्धा निं लागदअ आपणअ मूंड ढोपी डाहणअ किल्हैकि सह आसा परमेशरै तिहअ बणाअं द ज़िहअ सह आप्पू आसा अर तेऊ आसा मर्धा लै आप्पू ज़िहअ सभाब दैनअ द। पर बेटल़ी आसा मणछे प्रतप्पो दुजअ रूप।
8किल्हैकि परमेशरै बणाअं पैहलै मणछ आदमी अर सह निं सह निं बेटल़ी का बणाअं पर बेटल़ी बणाईं तेऊ पैहलै मणछ आदमी का।#मूल. 2:21-23
9मर्ध निं बेटल़ीए फाईदे तैणीं आथी बणाअं द पर बेटल़ी आसा मर्धे मज़त करना लै बणाईं दी।#मूल. 2:18
10एते ई तैणीं अर एते तैणीं बी कि स्वर्ग दूत आसा भाल़ै लागै दै, बेटल़ी लोल़ी आपणैं मूंड ढोपी डाहअ, तेता करै हआ अह गल्‍ल प्रगट कि तैहा प्रैंदै आसा कसरअ हक।
11तैबी प्रभूए विश्वासी मांझ़ै निं बेटल़ी मर्धा का ज़ुदी आथी अर नां मर्ध बेटल़ी का आथी ज़ुदअ। 12किल्हैकि ज़ेही पैहली बेटल़ी परमेशरै मर्धा का बणाईं तिहअ ई हआ ऐबै मर्धो ज़ल्म बेटल़ी का। पर सोभी च़िज़ो मूल़ आसा परमेशर।
13तम्हैं ई करा आप्पै ऐहा गल्‍लो फैंसलअ कि बेटल़ीए सोभी नदरी नांगै मुंडै परमेशरा का प्राथणां करनी ठीक आसा कि गलत। 14तम्हैं एही बी निं समझ़दै कि मर्ध ज़ै बेटल़ी ज़िहै लाम्मअ मूंड डाहे, तेऊ लै निं सह अदरे गल्‍ल हंदी। 15पर ज़ै बेटल़ी लाम्मअ मूंड डाहे, तेता करै शोभा बेटल़ी होर बी खास्सी। लाम्मै मूंड आसा बेटल़ी लै तिन्‍नां लै ढोपणां लै दैनै दै, तिहअ ई लागा तिन्‍नां सोभी नदरी प्राथणां दी आपणअ मूंड ढोपी डाहणअ। 16पर ज़ै कुंण इहअ सोठे कि ज़ुंण मंऐं बोलअ सह आसा गलत, पैहलै लऐ ऐहा गल्‍ला समझ़ी कि नां म्हारअ अर नां परमेशरे मसीही टोलीओ इहअ रबाज़ आथी।
प्रभू भोज़े बारै
(मोत्ती 26:26-29; मार्कुस 14:22-25; लूका 22:14-20)
17ऐबै ज़ुंण मंऐं तम्हां लै आजू लाअ बोली तेता लै निं हुंह तम्हां सराहंदअ आथी, कि ज़ेभै तम्हैं एकी ज़ैगा कठा हआ, तेता करै हआ फाईदे ज़ैगा घाटअ ई। 18किल्हैकि पैहलै शूणअ कि ज़ेभै तम्हैं टोली दी कठा हआ, तम्हां दी हआ फूट पल़ी दी, अर ऐबै लागअ मुंह ऐहा गल्‍ला दी किज़ै विश्वास बी हंदअ। 19किल्हैकि गुटबाज़ी बी हणीं तम्हां दी ज़रूर, सह हणीं एते तैणीं कि ज़ुंण लोग तम्हां मांझ़ै खरै-खरै आसा ताकि तिंयां प्रगट हई सके।
20तम्हैं ज़ेभै प्रभू ईशूए बल़ीदान करना लै एकी ज़ैगा कठा हआ, तम्हां का निं ऐहा थोघै ई आथी कि प्रभू भोज़ किहअ लोल़ी हुअ! 21कै हआ कि तम्हैं हेरा होरी संघै साझ़ू करनै का पैहलै ई रोटी खाई अर एतो नतिज़अ हआ इहअ कि कोई हआ अज़ी भुखै अर कोई हआ दाख रस झुटी राल़ै-मताल़ै। 22खाणां पिणां लै आसा थारै आपणैं घअर तिधी करा आपणीं मरज़ी ज़िहअ तम्हैं च़ाहा तिहअ। तम्हैं मतलबी बभार अर परमेशरे टोलीए निं तम्हैं किछ़ै कदर समझ़दै अर गरीब मणछा करा तम्हैं शर्मिंदै। एते बारै किज़ै बोलूं हुंह तम्हां लै? थारै एऊ बभारा लै कै तम्हां मुखा एही आशा कि मुंह करनअ तम्हां लै शाबाश? हुंह निं ऐहा गल्‍ला लै तम्हां का खुश आथी।
23किल्हैकि ज़ुंण शिक्षा मंऐं तम्हां लै आसा दैनी दी तिंयां आसा तिंयां ई ज़ुंण मुंह प्रभू का आसा भेटी दी। ज़हा राची प्रभू ईशू कैद करनै बझ़ैल़अ, प्रभू ढाकी रोटी आपणैं हाथै 24तेखअ परमेशरो शूकर करी सह रोटी चोल़ी अर तिन्‍नां लै दैनी इहअ बोली, “अह रोटी आसा मेरी देही, ज़ुंण मंऐं तम्हां लै दैनी, मुंह आद करना लै करै तम्हैं इहअ ई।”
25रोटी का बाद ढाकअ तेऊ एक दाखे रसा करै भरअ द प्रिहअ बी संघा बोलअ, “अह प्रिहअ आसा मेरै लोहू दी परमेशरे मणछा लै नऊंईं करार ज़ेभै तम्हैं एता झुटे, मेरी आदी दी करै इहअ ई।” 26ज़ेभै बी तम्हैं ऐहा रोटी खाए, अर एऊ प्रिहअ झुटै; प्रभूए मौतो प्रच़ार रहै करदै लागी, ज़ेभै तैणीं सह फिरी निं एछे।
27ज़ै कुंण प्रभूए रोटी इहै करै खाए ज़िहअ करै प्रभूओ अदर नांईं हंदअ, अर प्रिहअ का झुटे, सह हणअ इहअ करी प्रभूए देहीओ अर लोहूओ दोशी। 28अर एते तैणीं तम्हैं लऐ आपणैं मन्‍नां भाल़ी अर परखी, तेखअ खाऐ तम्हैं ऐहा रोटी अर प्रिहअ। 29किल्हैकि, ज़ै कुंण प्रभूए रोटी खांदी बारी प्रभूए देही नांईं बछ़ैणें, एऊ खाणैं पिणें पिछ़ू आणा सह आप्पू लै सज़ा। 30एता ई पिछ़ू आसा तम्हां मांझ़ै कई देही दी दुबल़ै, बमार, अर खास्सै आसा मरी बी गऐ दै।
31ज़ै हाम्हैं आपणीं सोर परखदै, तै निं परमेशरा हाम्हां लै सज़ा दैणीं ती। 32पर प्रभू दैआ हाम्हां लै सज़ा म्हारी भलाईए तैणीं, कि हाम्हैं निं लोल़ी एऊ संसारे मणछा संघै नसाफ हणें धैल़ी दोशी हुऐ।
33एते तैणीं, ए मेरै भाईओ, ज़ेभै तम्हैं प्रभू भोज़ा खाणें तैणीं कठा हआ, एकी-दुजै लआ न्हैल़ी 34ज़ै कुंण भुखअ होए, सह लऐ आपणैं घअरै रोटी खाई, ताकि ज़ेभै तम्हैं कठा होए तेभै लोल़ी थारअ बभार तिहअ हुअ ज़िहअ प्रभू भोज़ा लै ज़रूरी थिऐ निं तम्हां परमेशरा का सज़ा भेटणीं। बाकी गल्‍ला करनी मुंह आप्पै एछी ठीक।

Sorotan

Salin

Bandingkan

Bagikan

None

Ingin menyimpan sorotan di semua perangkat Anda? Daftar atau masuk