Первое послание к Коринфянам 12:7

Երբ երեխա էինք, ապագայի մասին մեր պատկերացումները բավականին զվարճալի էին: Օրինակ, մանուկ հասակում ես շատ էի սիրում լիմոնադ խմել և ասում էի. «Երբ մեծանամ, օդաչու եմ դառնալու, որպեսզի ուղղաթիռով լիմոնադ տեղափոխեմ»։ Ավելի հասուն տարիքում ավելի շատ երազում էի ոչ թե իմ ով դառնալու, այլ ինչպիսին լինելու մասին։ Այդ ժամանակ էր, որ երազանքս դարձավ այս կյանքի իմաստը հասկանալն ու ճշմարտությունը գտնելը։

Չկա՛ մի այնպիսի մարդ, որին Աստված որևէ հոգևոր պարգևով կամ տաղանդով օժտած չլինի։ Այդ շնորհները թեև մեզ են տրված, սակայն մենք սեփականատերը չենք, այլ պետք է դրանց օգտագործման համար հաշիվ տանք Աստծուն։ Եթե դու քիչ բաների մեջ հավատարիմ չես, Աստված քեզ երբե՛ք չի բացի քո իրականը՝ քեզ պատկանողը։ Փոքր ու աննշան թվացող ծառայությունների մեջ Աստված նայում է մեր հավատարմությանը։ Աստված քչի մեջ հավատարիմներին շատի վրա է կարգում։ Աստված բացահայտում և զորացնում է նրանց նաև հոգևոր պարգևների կիրառության և զարգացման հարցում։ Տեր Աստծու շնորհած փրկության հանդեպ մեր շնորհակալության լավագույն արձագանքը Նրան ու Նրա գործին մեր անմնացորդ նվիրումն է։