Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 2

Pataje

هُطوکی اِشعیای پیغمبر کتاب درون بینیویشته بُبوسته: «اونچیَ کی هی چومی نیده، هی گوشی نیشتاوسته، و هی آدمی فیکر فائنرسه، خُدا خو دوستدارانِ ره حاضیرَ کوده.»

آدمی کی هوا وهوس دُمبال بِبه اُ چیانیَ کی به خُدا روح مربوط بِبه قُبیل نُکونه، چونکی اونِ نظر درون نادانی ایسه و نتانه اونَ بفهمه، چره کی فقط خُدا روح اَمرا شه اونِ دُرُستیَ تشخیص دَئن.

خُدا اَ چیانَ بواسطه ی خو روح اَمرا آشکارَ کود. چونکی خُدا روح همه چیَ واموجه، حتی خُدا اعماقَ.

هسّا، امان نه اَ دُنیا روحَ، بلکی ایتا روح بدَس باوردیم کی خُدا جا ایسه تا اُ چیانی کی خُدا اَمرا هدیه فَدَه، بدَنیم.

و می گبان و می پیغام، حکیمانه کلماتِ اَمرا کی قانع کونه نُبو، بلکی خُدا روح و خُدا قوت اَمرا بُگفتم. تا شیمی ایمان نه خُداوند حکمت اَمرا، بلکی خُدا قوّت مَرا بِبه.