அம்மங்ங ஏசு, “அதன நன்னப்படெ கொண்டுபரிவா” ஹளி ஹளிதாங். எந்தட்டு ஏசு ஜனங்ஙளாகூடெ, நெலதாளெ உள்ளா ஹுல்லுகூடி குளிவத்தெ ஹளிட்டு, ஆ ஐது தொட்டிதும், எருடு மீனினும் எத்தி ஆகாசாக நோடி தெய்வாக நண்ணி ஹளிட்டு, அதனொக்க முருத்து முருத்து, சிஷ்யம்மாரா கையி கொட்டாங்; சிஷ்யம்மாரு ஜனங்களிக பொளிம்பி கொட்டுரு.