Psalm 31
31
XXXI Psalm.
1Ionnadsa, Dhia, ghnídhimse dóig,
Naire orm na léig go bráth;
Dean fuasgladh dhamh ad ionracas,
Ó bhuaidhreadh a’s o chrádh.
2Do chluas a m’íonnsuidhe crom a nuas,
A’s furtuigh orm le séun;
Ad’ charruig dhaingean bíse dhamh,
’Tigh‐tearmonn chum mo dhion.
3Óir ’stu is carruicc dhilios dhamh,
A’s mo dhaingean laidir thréun;
A’s uime sin as ucht hainme féin,
Treóruigh a’s stiúir mo chéim.
4Saor as an lín a dfoluigh siad,
Bain mise ’mach a Dhé;
Do bhrígh gur tusa an ti ’mháin,
Is neart ’sas treóir dhamh féin.
5A’d’ láimhse ámháin ’Dhia na ndúl,
Mo spiorad tiomnui’m suas;
A Dhia na firinne ’smo Thriath,
’Stu fhuasclas me óm chrua’s.
6Is fuath liom iad a bheir fa ndear’,
Na bréuga diomháoineach;
Ach mo dhóchas a nDia na ngrás,
Chuirim go muiníneach.
7Ad thrócair’ bí’m go haoibhineach áit,
Oir thug tu, a Dhé, fa ndear;
Mo bhuáireadh a’s m’ánam a mbrón,
Bhi tusa faireach air.
8Ni rinneadh leat mo dhúnadh suas,
A lámh mo namhud thréin;
Ann áitibh fairsing shocruigh tu,
Mo chosa a’s mo chéim.
9O ta me’ Dhé a mubaireadh mhór,
Déan trócaire orm go cas;
Mo shúile, m’ánam a’s mo bholg,
Le brón air seargadh as.
10Oir chlaóidheadh m’anam as le brón,
A’s mo bhliadhna le caóidh;
Do bhrigh mo loicht, chuaidh as mo neart,
Mo chnámha air na cclaóidh.
11Mar bhall maguidh ata me fós,
Dom eascáirdibh go léir;
Go háiridhe do mo chómharsanuibh,
Mar mhasladh ta me féin.
A’s do lucht m’éoluis fos a taim,
Mar adhbhar sgeig a’s fuath;
Gach néach a chidheas me ’san tsráid,
A teitheadh uaim go luath.
12Mar dhuine marbh dul as cuimhne,
Mar shoightheach bhriste taim;
13Óir chualadh toibheim mhorán daóin,
’S eagal gach taobh da mbím.
A m’ aghuidh nuair a chruinig siad,
’Smuain mo bheatha a sgrios;
14Ach ionadsa a Dhe, chuireas mo dhóigh,
Is tu mo Dhiá deir mis’.
15Ta m’aimsir a’d’ láimhse a Dhé,
Orm furtuigh agus fóir;
Ó lámh mo namhud a’s on ndream,
Ta ’leanmhuin orm san tóir.
16Do ghnuis a’s d’aghuidh dealruigheadh,
Air d’óglach dhileas féin;
As ucht do ghrása charthanuigh,
Mo shaoradh déan go tréun.
17Na léig fuidh náire mhasluigh mé,
A Dhia, óir gairim ort;
Ach náire cuir air lucht an uilc,
Biodh siad san uaigh na ttosd.
18Cuir béul na bréige ’Dhé, na ttamh,
Labhras go hárdánach;
’Naghuidh na bhfiréun go géar cruaidhe,
Gho spídeamhuil tarcuisneach.
19Cia mheud an mhaith a thaisgis dóibh,
D’ar eagal thu maraon;
A’s doibrighis dod mhuintir féin,
A bhfiadhnuis’ chlann na ndaóin’.
20O uabhar dhaóin’ ni tu a ndíon,
Fo dhiomhaireacht do ghnúis;
A bpáilliun fós ó cháin’ na tteang’,
Ni didean dóibh a ccúis.
21Go mbeannuighthear ar nDia go bráth,
Oir d’foillsigh se dhamh féin;
A cháoimhneas chairdeamhuil iongantach,
A ccaithir laidir thréuin.
22Dubhárt me am’ dheithfir ta me,
Gearrtha ód shúil amach
Ach chualais ’nuair do ghláoidh me ort,
Guth m’urnuidhe ghearánach.
23Grádhuighe Dia a náoimh air fad,
Oir Dia don tréibh dhíreach;
Do ghnidh sár‐dhi’on, a’s diol go luath,
Don uaibhreach ailgheasach.
24Sibhse a chuir a nDia na ngrás,
Bhur ndóchas mar is cóir;
Bidh meisneamhuil a’s cuirfidh se,
Neart ann bhur ccroidhe a’s treóir.
اکنون انتخاب شده:
Psalm 31: PSA1836
هایلایت
کپی
مقایسه
به اشتراک گذاشتن
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
A Londain: ar na chur na gclo re Richard Watts, 1836