آیات محبوب کتاب مقدس از II Ccorintiánaċ 9

به اشتراک گذاشتن

Agus as cumusaċ Día ar siḃse do líonaḋ do na huile ġrásaiḃ; ionnas ar ḃfaġáil ḃur sáiṫ ḋaóiḃ a gcoṁnuiḋe do na huile neiṫiḃ, go líonfaḋ siḃ ċum gaċ uile ḋeaġoibre

Taḃraḋ gaċ áon úaḋ do réir ṫogra a ċroiḋe, ní maille ré doiṫċeall, nó ré héigean: oír is ionṁuin ré Día an tí ḃronnus go soilḃir.

Agus bíoḋ so ar cuiṁne aguiḃ, An tí ṡíolċuireas go tana is go tana ḃeanfus sé; agus an tí ṡíolċuireas go tiuġ is go tiuġ ḃeanfus sé.

Agus an tí do ḃeir síol don tsioladóir agus arán ċum beaṫa, go dtuguiḋ agus go méuduiġe sé ḃur síolċursa, agus go dtuguiḋ sé dó ṫorṫuiḃ ḃur ḃfiréuntaċda fás;) Ar mbeiṫḋáoiḃ ar ḃur ndéunaṁ saiḋḃir sa nuile ċás, ċum na huile ḋáonnaċda, noċ do ḃeir fó deara ṫrídne, buiḋeaċas do ḃreiṫ ré Día.

Uime sin buiḋeaċas ré Día ar son a ṫioḋlaice naċ dtig ré teanguiḋ ḟoillsiuġaḋ.