Populaarsed piiblisalmid Maleachi 3

Jaga

Brinjt mie daut volle Tieendel en mienen Spikja nenn, soo daut en mien Hus woat to äten sennen. Prooft mie doamet auf, sajcht de HAR, dee aules rejieet, un finjt ut auf ekj nich fa junt woa dän Himmel opmoaken, un eenen Säajen rauf schedden, soo daut junt daut äwarant.

Ekj woa dän “Kjniepa” nich loten opp june Flekja komen un june Arnten oppfräten; un jie woaren nich eene Misarnt enne Wiengoades haben, sajcht de HAR, dee aules rejieet. Dan woaren aule Velkja sajen, woo jlekjlich jie sent. Jie woaren een harlichet Launt sennen, sajcht de HAR, dee aules rejieet.

Daut woaren miene sennen, sajcht de HAR, dee aules rejieet. Aun dän Dach, fa däm ekj mie reed moak, woaren see gaunz miene sennen. Ekj woa mie äwa an erboarmen, aus een Voda sikj äwa eenen Sän erboarmt, dee am deent. Dan woa jie wada seenen, waut de Unjascheet es tweschen de jerajchte un de gottloose, un tweschen dee waut am deenen, un dee waut am nich deenen.

De HAR, dee aules rejieet, sajcht: Horcht emol, ekj schekj eenen met eene Norecht, dee fa mie woat dän Wajch reed moaken. De Enjel von mienen Bunt, dän jie haben muchten, es aul hinjawäajes. Un boolt woat de Har, no däm jie luaren, plazlich en sienen Tempel doa sennen.