Populaarsed piiblisalmid सॆःक्‍ढुङ्‌पा 26

कॆ आना याहुडि हॆॽनिबारेक्‍चि हाङ् होइढा हॆॽनिबारेक्‍चिम् लुम्‍पि पाङ्‌हाङ्‌ना। हाङ् उम्‍चि हुक्‍बाङ् जोगालॆखाना। आनॆ खोचिम् मिक् हेम्‍पक्‍पिट्‌टॆचॆ, हाङ् युट्‌राम्‍पाबाङ् उजेलबि टामिटॆचॆ। हाङ् साइटानमि चॆक्‍मावाबाङ् ऎम्‍पक्‍मिट्‌टॆचॆ। मसॆ खोचिऎ उम्‍चि हिङवामि यङ्‌निमा टक्‍चाकुचि। हाङ् काङा निवाँयुङ् लॆखुबाचिऎ भॆट्‌टक्‍मॆ एक्‍क भाग भॆट्‌टकुचि।’

ह पगॆ, आना काम् योम्‍पक् मुखुबा हाङ् चुमॆक्‍सङ् पिक्‍खुबा मुमाम् लागि आइ आनानुङ् खाङ्‌मुडिङ। आनॆ काङाबि खाङ्‌डुनाह् हाङ् वेन्‍डा सिन्‍डा कॆ खाङ्‌मिनॆ खानावाँमि चुमॆम्‍सङ् पिॽमा लॆ।

“हाङ् कॆ सिमुङ्, ‘पारभु आना आसानारो?’ पारभुऎ गर कामानुङ् खानावाँ ऎम्‍पिटिङ्, ‘काङा आनॆ डुखा पिङानॆ येसुङा।

अगिरिपा हाङ्‌ऎ पावल लोसु, “एक्‍छक्‍पिॽन आनॆ काङा सङ्‌क निवाँयुङ् लॆखुबा मुमा मिङाना!”