Versículos más leídos de la Biblia Hiob 2

Compartir

Dan kjeem siene Fru no Hiob un säd: Woascht du nu uk noch emma soon truhoatja Mensch bliewen? Flieekj Gott emol ut, un dan stoafst! Un Hiob säd to ar: Du rätst krakjt soo aus eene onveninftje Fru. Wan Gott ons waut goodet schekjt, dan näm wie daut wellich aun; sull wie dan nich uk daut schwoare von am hannämen? Un bie aul dit, vesindijd Hiob sikj nich met daut, waut hee säd.

Un de HAR säd to däm Vekjläaja: Hast oppjepaust waut Hiob, mien Deena, deit? Doa es nich noch eena oppe Ieed, dee soo es aus hee. Däm es met nuscht to beschuljen un deit emma waut rajcht es; dee haft Forcht fa Gott un deit nuscht schlajchtet. Hee blift truhoatich, uk wan du mie onen Grunt doatoo jekjräajen hast, daut ekj am aules vedorwen hab.

Un de HAR säd to däm Vekjläaja: Well wie emol seenen. Du doascht doonen waut du west met am, oba du doascht nich sien Läwen nämen.

Aus Hiob siene dree Frind, Elifas von Teman, Bildad von Schuach, un Zofar von Naama, von Hiob sien Ojjlekj hieeden un woo am daut jegonen wia, worden see sikj eenich no am to gonen, soo daut see am treesten un biestonen kunnen. Aus see am von een Enjskje auf sagen, leet an Hiob nich no däm wäm see jekjant hauden, un see fungen aun lud to hielen. See reeten sikj äare Kjleeda twei un schmeeten sikj Ieed opp däm Kopp. See sauten Dach un Nacht oppe Ieed fa säwen Doag onen daut see een Wuat to am säden, wiels see sagen woo schwoa hee lieden must.