1
Румиён* 2:3-4
Китоби Муқаддас Оммафаҳм
KMO
Эй инсон, наход фикр кунӣ, ки дигаронро айбдор намуда, вале ба мисли онҳо рафтор карда, аз ҷазои Худо мегурезӣ? Оё ту меҳрубонӣ, раҳмдилӣ ва пурсабрии Худоро хор мешуморӣ? Магар намедонӣ, ки меҳрубонии Худо туро ба тавба кардан мебарад?
Comparar
Explorar Румиён* 2:3-4
2
Румиён* 2:1
Пас ту, эй инсон, агар дигаронро барои кори нодурусте, ки худат ҳам онро мекунӣ, айбдор намойӣ, ягон узре надорӣ. Зеро дигаронро айбдор намуда, ту худатро низ айбдор мекунӣ.
Explorar Румиён* 2:1
3
Румиён* 2:11
Зеро Худо ба ҳама бо як чашм нигоҳ мекунад!
Explorar Румиён* 2:11
4
Румиён* 2:13
Зеро на шунавандагони шариат, балки онҳое, ки фармонҳои шариатро иҷро мекунанд, дар назари Худо сафед карда мешаванд.
Explorar Румиён* 2:13
5
Румиён* 2:6
Ӯ ба ҳама мувофиқи корҳояшон подош медиҳад.
Explorar Румиён* 2:6
6
Румиён* 2:8
Аммо онҳое, ки худписанд ҳастанд ва на ба ҳақиқат, балки ба бадӣ итоат мекунанд, қаҳру ғазаби Худоро мебинанд.
Explorar Румиён* 2:8
7
Румиён* 2:5
Азбаски ту гарданшах ҳастию тавба кардан намехоҳӣ, ғазаби зиёдеро ҷамъ меоварӣ, ки дар Рӯзи ғазаби Худо ва ошкор шудани ҳукми одилонаи Ӯ бар сарат мерезад.
Explorar Румиён* 2:5
