Όχι εγκαταλελειμμένος: Βρίσκοντας ελευθερία ως γιοι & κόρες ενός τέλειου Πατέρα

Ημέρα 1 από 5 • Σημερινές περικοπές

Πνευματικό ανάγνωσμα

Ημέρα 1:



"Μπαμπάκα, κοίτα με!"



Είναι πιθανό να έχεις πει αυτή τη φράση - ή κάτι παρόμοιο - ως παιδί. Είναι κατά κάποιον τρόπο μια συνιθισμένη γλώσσα για παιδιά, μια έκφραση της εγγενούς επιθυμίας μας να μας προσέξουν, να μας εγκρίνουν και να μας αποδεχθούν οι μπαμπάδες μας. Είτε τα καταφέρναμε να βουτήξουμε με ανάποδο σάλτο από τον βατήρα, είτε βάζαμε καλάθια, είτε παίρναμε άριστα στον έλεγχο του σχολείου, επιθυμούσαμε να τον ακούσουμε να λέει: "Σε αγαπώ και είμαι πολύ περήφανος για εσένα".



Η δρ. Peggy Drexler έγραψε για αυτή μας τη λαχτάρα σε μια μελέτη 75 πολύ πετυχημένων γυναικών του Psychology Today. "Ανεξάρτητα από το πόσο επιτυχημένη είναι η καριέρα τους, πόσο ευτυχισμένος ο γάμος τους ή πόσο ικανοποιητική η ζωή τους, οι γυναίκες μου είπαν πως η ευτυχία τους περνά μέσα από ένα φίλτρο των αντιδράσεων των πατέρων τους... Ακόμα και σε γυναίκες των οποίων οι πατέρες υπήρξαν αμελείς ή βίαιοι, βρήκα δίψα για αποδοχή".



Στο βιβλίο του, Man Enough, ο Dr. Frank Pittman περιγράφει την ίδια αυτή δίψα για αποδοχή μες στους άντρες: "Η ζωή για τα περισσότερα αγόρια και για πολλούς ενήλικες άντρες είναι μια κουραστική αναζήτηση του χαμένου πατέρα που δεν έχει προσφέρει ακόμα προστασία, προμήθειες, ανατροφή, παράδειγμα ή κυρίως χρίσμα".



Αυτή η λέξη "χρίσμα" αναφέρεται στο να είσαι διαλεγμένος, ευλογημένος… αποδεκτός. Είναι ενδεικτική κάποιου εγγενούς πράγματος στον τρόπο που έχουμε δημιουργηθεί, που μας κάνει όλους να λαχταράμε την αποδοχή και τον θαυμασμό ενός πατέρα. 



Ίσως αυτή η ευλογία να υπάρχει στη ζωή σου. Αν υπάρχει, αφιέρωσε μια στιγμή σήμερα αν μπορείς, για να πεις στον πατέρα σου πόσο ευγνώμων είσαι για εκείνον! Αν δεν υπάρχει, δεν είσαι μόνος. Σύμφωνα με την αμερικανική υπηρεσία απογραφής, περισσότερα από ένα στα τέσσερα παιδιά Αμερικανών σήμερα ζουν χωρίς πατέρα στο σπίτι. Σε πολλές περιπτώσεις, οι λέξεις "θαυμάζει", "αποδέχεται" ή "επιβεβαιώνει" θα ήταν οι τελευταίες που θα επιλέγαμε για να περιγράψουμε έναν πατέρα. Οι λέξεις που θα ήταν πιθανότερο να έρθουν πρώτες στο μυαλό μας θα ήταν ίσως:



Απών. 



Θυμωμένος. 



Βίαιος. 



Απόμακρος.



Δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι αυτή η γενιά έχει ονομαστεί "ορφανή από πατέρα".



Όμως υπάρχουν πολύ καλά νέα για όλους μας σήμερα. Ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα του επίγειου πατέρα σου ή την κατάσταση της σχέσης σου μαζί του, υπάρχει ένας τέλειος Πατέρας που θέλει να είναι σε μια τέλεια σχέση μαζί σου. Ήδη έχεις την τρυφερότητά Του. Ήδη έχεις την αγάπη Του. Περιμένει να σε λούσει με τις ευλογίες Του. Είναι ό,τι ήθελες να είναι ο επίγειος πατέρας σου και παραπάνω.



Τις επόμενες πέντε μέρες θα δούμε πώς μπορούμε να βρούμε ελευθερία ως οι αγαπημένοι Του γιοι και κόρες.