ΗΣΑΪΑΣ 64
TGV

ΗΣΑΪΑΣ 64

64
1Θα ήσουνα σαν τη φωτιά που καίει τους θάμνους
και κάνει να κοχλάζουν τα νερά,
έτσι που οι εχθροί σου να γνωρίσουν τι Θεός είσαι,
και τα έθνη να τρέμουν στην παρουσία σου.
2Άλλοτε, έκανες πράξεις τρομερές, που δεν τις περιμέναμε!
Κάποτε που κατέβηκες, τρέμαν’ στην παρουσία σου τα όρη.
3Απ’ την πολύ παλιά εποχή οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει τίποτα,
δεν έχουνε ακούσει,
ούτ’ έχουν δει κάποιον θεό άλλον εκτός από σένα,
που να βοηθάει όσους ελπίζουνε σ’ αυτόν.
4Φέρεσαι φιλικά σ’ εκείνους
που πράττουνε με προθυμία ό,τι είναι δίκαιο,
σ’ εκείνους που τηρούν τις εντολές σου.
Εσύ οργίστηκες μ’ εμάς,
αλλά εμείς δεν πάψαμε να αμαρτάνουμε απέναντί σου·
απ’ τα παλιά τα χρόνια είμαστε αποστάτες.#Η αρχή και το τέλος του στ. αποδίδονται κατά τους Ο΄. Το εβρ. είναι ασαφές.
5Όλοι μας μολυνθήκαμε,
κι όλη η δικαιοσύνη μας είναι σαν ρούχο ρυπαρό.
Όλοι μας σαν το φύλλο μαραινόμαστε,
κι η ανομία μας καθώς ο άνεμος μας διασκορπίζει.
6Κανένας δεν επικαλείται τ’ όνομά σου
ούτε και σκέφτεται να σ’ εμπιστευτεί.
Έκρυψες πια από μας το πρόσωπό σου,
και να υποφέρουμε, μας άφησες,
τα επακόλουθα των αμαρτιών μας.
7Ωστόσο, Κύριε, εσύ είσαι ο Πατέρας μας.
Εμείς είμαστε ο πηλός, ο πλάστης μας εσύ ’σαι·
όλοι μας έργο των χεριών σου είμαστε.
8Γι’ αυτό και μην οργίζεσαι, Κύριε, υπέρμετρα
και μην κρατάς στη μνήμη σου
την ανομία μας για πάντα.
Μα κοίταξε, λοιπόν· όλοι εμείς είμαστε ο λαός σου.
9Οι άγιες σου οι πόλεις ερημώθηκαν·
η Σιών έγινε έρημος, η Ιερουσαλήμ ερείπια.
10Ο άγιος και ωραίος μας ναός,
όπου σε υμνούσαν οι προπάτορές μας,
της φωτιάς έγινε παρανάλωμα,
όλα όσα μας ευχαριστούσαν ερειπώθηκαν.
11Μπορείς, Κύριε, να μένεις απαθής
μπρος σ’ όλα αυτά;
Μπορείς να σιωπάς και να μας ταπεινώνεις ως το έπακρο;

Η YouVersion χρησιμοποιεί cookies για να εξατομικεύσει τη διεπαφή σας. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως περιγράφεται στην πολιτική απορρήτου.