<div class="version vid2 iso6393afr" data-vid="2" data-iso6393="afr">
 <div class="book bkJDG">
 <div class="chapter ch19" data-usfm="JDG.19">
 <div class="label">19</div><div class="s1">Die Gibea-mense doen 'n baie slegte ding</div><div class="p"> 1Dit was in die tyd toe daar nog nie 'n koning in die land Israel was nie. 'n Leviet het ver in die Efraim-berge gewoon, hy was daar 'n vreemdeling. Hy het 'n byvrou geneem wat uit Betlehem in die land Juda gekom het. 2Sy byvrou wou nie meer by hom bly nie en sy het teruggegaan na haar pa se huis in Betlehem in die land Juda. Toe sy vier maande daar was, 3het haar man gereedgemaak en na haar toe gegaan. Hy wou vir haar s&#234; hy is nog lief vir haar en hy wou vra dat sy moet terugkom. Hy het twee donkies saamgeneem, en sy slaaf was by hom. Sy byvrou het hom na haar pa se huis gebring, en toe haar pa die Leviet sien, was hy baie bly en hy het vir hom ges&#234; hy is welkom. 4Sy skoonpa, die pa van die byvrou, wou hom nie laat weggaan nie, en die Leviet het drie dae daar gebly en ge&#235;et en gedrink en by die huis geslaap. 5Op die vierde dag het hy vroeg die oggend gereedgemaak om te gaan, maar die byvrou se pa het vir sy skoonseun ges&#234;: &#8220;Jy moet eers eet en dan kan jy gaan.&#8221;</div><div class="p"> 6Die Leviet het daar gebly, en hulle twee het saam ge&#235;et en gedrink. Daarna het sy byvrou se pa vir hom ges&#234;: &#8220;Asseblief, jy moenie gaan nie, slaap nog vannag hier en geniet dit.&#8221;</div><div class="p"> 7Die man het gereedgemaak om te gaan, maar sy skoonpa het aangehou, en toe het hy gebly en die nag daar geslaap.</div><div class="p"> 8Toe hy die vyfde dag vroeg die oggend gereedmaak om te gaan, s&#234; sy byvrou se pa vir hom: &#8220;Jy moet eers eet.&#8221;</div><div class="p">Hulle het toe tot laat die dag daar gebly, en hy en sy skoonpa het saam ge&#235;et. 9Daarna het hy gereedgemaak om te gaan, hy en sy byvrou en sy slaaf. Sy skoonpa het vir hom ges&#234;: &#8220;Kyk, dit is al laat, dit is amper aand. Slaap nog vannag hier in jou tent en geniet dit, dan kan julle m&#244;re vroeg gereedmaak om terug te gaan huis toe.&#8221;</div><div class="p"> 10Maar hy wou nie weer daar slaap nie. Hy het gereedgemaak en gegaan en tot naby die stad Jebus gekom. Dit is Jerusalem. Hy het sy twee donkies by hom gehad, en sy byvrou was by hom. 11Toe hulle naby Jebus kom, was dit al aand, en sy slaaf het vir hom ges&#234;: &#8220;Kom ons gaan na hierdie stad van die Jebusiete en ons slaap daar.&#8221;</div><div class="p"> 12Maar hy het vir sy slaaf ges&#234;: &#8220;Ons kan nie na 'n vreemde stad gaan wat nie aan Israeliete behoort nie. Kom ons gaan verder tot by die stad Gibea.&#8221; 13Die Leviet het vir sy slaaf ges&#234;: &#8220;Kom ons gaan nader na een van die plekke en gaan slaap in Gibea of in Rama.&#8221;</div><div class="p"> 14Hulle het verder gegaan, en toe hulle by Gibea kom, het die son ondergegaan. Gibea het behoort aan die Benjamin-stam. 15Hulle het na Gibea gegaan om daar te slaap. Hulle het op die oop stuk grond aan die binnekant van die poort gaan sit, maar niemand het hulle genooi om by sy huis te slaap nie. 16Maar toe kom daar 'n ou man van sy werk buite die stad. Hy het van die Efraim-berge gekom, en hy was 'n vreemdeling in Gibea, maar die mense van daardie plek was Benjamin-mense. 17Toe die ou man sien daar is iemand wat net vir die nag daar op die oop stuk grond is, het hy vir hom gevra: &#8220;Waarnatoe gaan jy en van waar kom jy?&#8221;</div><div class="p"> 18Die Leviet het ges&#234;: &#8220;Ons kom van Betlehem in die land Juda en ons gaan na 'n plek ver in die Efraim-berge. Dit is van waar ek kom. Ek het na Betlehem gegaan en ek gaan nou terug huis toe. Maar niemand het my genooi om by sy huis te slaap nie. 19Ons het genoeg kos vir die donkies en ook kos en wyn vir my byvrou en my slaaf.&#8221;</div><div class="p"> 20Toe s&#234; die ou man: &#8220;Julle is welkom by my huis. Ek sal vir julle alles gee wat julle nodig het. Maar julle moenie vannag hier op die oop stuk grond bly nie.&#8221;</div><div class="p"> 21Die ou man het hom na sy huis gebring en hy het vir die donkies kos gegee. Hulle het hulle voete gewas en ge&#235;et en gedrink. 22Hulle het lekker ge&#235;et, maar toe het 'n klomp mans om die huis kom staan en hulle het teen die deur geslaan. Hulle was slegte mense. Hulle het vir die ou man aan wie die huis behoort het, ges&#234;: &#8220;Bring die man wat in jou huis ingekom het. Ons wil seks h&#234; met hom.&#8221;</div><div class="p"> 23Die man aan wie die huis behoort, het uitgegaan na hulle toe en hy het vir hulle ges&#234;: &#8220;Nee, vriende, julle moet asseblief niks sleg doen aan hierdie man wat in my huis gekom het nie. Moenie so 'n lelike ding doen nie. 24Hier is my dogter. Sy is nog 'n jongmeisie. Ek sal haar en die byvrou van die man uitbring. Julle mag hulle verkrag en met hulle doen wat julle wil. Maar moenie hierdie lelike ding doen aan hierdie man nie.&#8221;</div><div class="p"> 25Maar die mans wou nie na die ou man luister nie. Toe vat die Leviet sy byvrou en hy stamp haar uit op die straat. Die mans het seks gehad met haar en hulle het haar die hele nag lank seergemaak, tot die volgende oggend. Hulle het haar laat gaan toe dit begin lig word. 26Die vrou het die oggend tot by die huis gekom waar haar man was en sy het daar gaan l&#234; tot dit lig word. 27Toe haar man gereedmaak om verder te gaan, het hy die deur oopgemaak, en die vrou het daar voor die huis gel&#234;, haar hande was onder teen die deur. 28Hy het vir haar ges&#234;: &#8220;Staan op, ons moet gaan.&#8221;</div><div class="p">Maar sy het nie geantwoord nie. Die man het haar op 'n donkie vasgemaak en gereedgemaak en teruggegaan huis toe. 29Toe hy by die huis kom, het hy 'n mes gevat en hy het sy byvrou se liggaam in twaalf stukke gesny. Hy het die stukke deur die hele land Israel gestuur. 30Elkeen wat 'n stuk van haar liggaam gesien het, het ges&#234;: &#8220;So iets het nog nooit gebeur nie, van die tyd toe die Israeliete uit Egipte gekom het tot vandag toe. Niemand het so iets gesien nie. Ons moet iets doen, ons moet 'n plan maak, ons moet praat.&#8221;</div>
 </div>
 </div>
</div>

Dit was in die tyd toe daar nog nie 'n koning in die land Israel was nie. 'n Leviet het ver in die Efraim-berge gewoon, hy was daar 'n vreemdeling. Hy het 'n byvrou geneem wat uit Betlehem in die land Juda gekom het. Sy byvrou wou nie meer by hom bly nie en sy het teruggegaan na haar pa se huis in Betlehem in die land Juda. Toe sy vier maande daar was, het haar man gereedgemaak en na haar toe gegaan. Hy wou vir haar sê hy is nog lief vir haar en hy wou vra dat sy moet terugkom. Hy het twee donkies saamgeneem, en sy slaaf was by hom. Sy byvrou het hom na haar pa se huis gebring, en toe haar pa die Leviet sien, was hy baie bly en hy het vir hom gesê hy is welkom. Sy skoonpa, die pa van die byvrou, wou hom nie laat weggaan nie, en die Leviet het drie dae daar gebly en geëet en gedrink en by die huis geslaap. Op die vierde dag het hy vroeg die oggend gereedgemaak om te gaan, maar die byvrou se pa het vir sy skoonseun gesê: “Jy moet eers eet en dan kan jy gaan.”
Die Leviet het daar gebly, en hulle twee het saam geëet en gedrink. Daarna het sy byvrou se pa vir hom gesê: “Asseblief, jy moenie gaan nie, slaap nog vannag hier en geniet dit.”
Die man het gereedgemaak om te gaan, maar sy skoonpa het aangehou, en toe het hy gebly en die nag daar geslaap.
Toe hy die vyfde dag vroeg die oggend gereedmaak om te gaan, sê sy byvrou se pa vir hom: “Jy moet eers eet.”
Hulle het toe tot laat die dag daar gebly, en hy en sy skoonpa het saam geëet. Daarna het hy gereedgemaak om te gaan, hy en sy byvrou en sy slaaf. Sy skoonpa het vir hom gesê: “Kyk, dit is al laat, dit is amper aand. Slaap nog vannag hier in jou tent en geniet dit, dan kan julle môre vroeg gereedmaak om terug te gaan huis toe.”
Maar hy wou nie weer daar slaap nie. Hy het gereedgemaak en gegaan en tot naby die stad Jebus gekom. Dit is Jerusalem. Hy het sy twee donkies by hom gehad, en sy byvrou was by hom. Toe hulle naby Jebus kom, was dit al aand, en sy slaaf het vir hom gesê: “Kom ons gaan na hierdie stad van die Jebusiete en ons slaap daar.”
Maar hy het vir sy slaaf gesê: “Ons kan nie na 'n vreemde stad gaan wat nie aan Israeliete behoort nie. Kom ons gaan verder tot by die stad Gibea.” Die Leviet het vir sy slaaf gesê: “Kom ons gaan nader na een van die plekke en gaan slaap in Gibea of in Rama.”
Hulle het verder gegaan, en toe hulle by Gibea kom, het die son ondergegaan. Gibea het behoort aan die Benjamin-stam. Hulle het na Gibea gegaan om daar te slaap. Hulle het op die oop stuk grond aan die binnekant van die poort gaan sit, maar niemand het hulle genooi om by sy huis te slaap nie. Maar toe kom daar 'n ou man van sy werk buite die stad. Hy het van die Efraim-berge gekom, en hy was 'n vreemdeling in Gibea, maar die mense van daardie plek was Benjamin-mense. Toe die ou man sien daar is iemand wat net vir die nag daar op die oop stuk grond is, het hy vir hom gevra: “Waarnatoe gaan jy en van waar kom jy?”
Die Leviet het gesê: “Ons kom van Betlehem in die land Juda en ons gaan na 'n plek ver in die Efraim-berge. Dit is van waar ek kom. Ek het na Betlehem gegaan en ek gaan nou terug huis toe. Maar niemand het my genooi om by sy huis te slaap nie. Ons het genoeg kos vir die donkies en ook kos en wyn vir my byvrou en my slaaf.”
Toe sê die ou man: “Julle is welkom by my huis. Ek sal vir julle alles gee wat julle nodig het. Maar julle moenie vannag hier op die oop stuk grond bly nie.”
Die ou man het hom na sy huis gebring en hy het vir die donkies kos gegee. Hulle het hulle voete gewas en geëet en gedrink. Hulle het lekker geëet, maar toe het 'n klomp mans om die huis kom staan en hulle het teen die deur geslaan. Hulle was slegte mense. Hulle het vir die ou man aan wie die huis behoort het, gesê: “Bring die man wat in jou huis ingekom het. Ons wil seks hê met hom.”
Die man aan wie die huis behoort, het uitgegaan na hulle toe en hy het vir hulle gesê: “Nee, vriende, julle moet asseblief niks sleg doen aan hierdie man wat in my huis gekom het nie. Moenie so 'n lelike ding doen nie. Hier is my dogter. Sy is nog 'n jongmeisie. Ek sal haar en die byvrou van die man uitbring. Julle mag hulle verkrag en met hulle doen wat julle wil. Maar moenie hierdie lelike ding doen aan hierdie man nie.”
Maar die mans wou nie na die ou man luister nie. Toe vat die Leviet sy byvrou en hy stamp haar uit op die straat. Die mans het seks gehad met haar en hulle het haar die hele nag lank seergemaak, tot die volgende oggend. Hulle het haar laat gaan toe dit begin lig word. Die vrou het die oggend tot by die huis gekom waar haar man was en sy het daar gaan lê tot dit lig word. Toe haar man gereedmaak om verder te gaan, het hy die deur oopgemaak, en die vrou het daar voor die huis gelê, haar hande was onder teen die deur. Hy het vir haar gesê: “Staan op, ons moet gaan.”
Maar sy het nie geantwoord nie. Die man het haar op 'n donkie vasgemaak en gereedgemaak en teruggegaan huis toe. Toe hy by die huis kom, het hy 'n mes gevat en hy het sy byvrou se liggaam in twaalf stukke gesny. Hy het die stukke deur die hele land Israel gestuur. Elkeen wat 'n stuk van haar liggaam gesien het, het gesê: “So iets het nog nooit gebeur nie, van die tyd toe die Israeliete uit Egipte gekom het tot vandag toe. Niemand het so iets gesien nie. Ons moet iets doen, ons moet 'n plan maak, ons moet praat.”

শুনুন Rigters 19