Marcus 9
9
Caibidil IX
Athrughadh cruth Iósa, 33 ré a theagasc ar úmhla, 38 agus ar seirce.
1Agus a dubhairt sé ríu, Go fírinneach a deirimsi ribh, Go bhfuil cuid dá bhfuil na seasamh ann so do lathair, nach blaisdi bás, no go bhfaicid síad ríoghachd Dé ag teachd maille ré cumhachduibh.
2Agus a gcionn sé lá na dhíaighsin, rug Iósa Peadar, agus Séumas, agus Eóin leis, agus do thréoruigh sé íad na náonar fá leith go slíabh ro árd: agus do háthruigheadh a chrúth na bhfíadhnuisi: 3Agus do bhádar a éaduighe dealruighach, rógheal mar an sneachta; a gcrúth nách éidir lé háon ghlanadóir éaduighe ar talumh a ngealadh. 4Agus do taidhbhreadh dhóibh Elías maille ré Máoisi: agus do bhádar ag comhrádh ré Híosa. 5Agus ar bhfreagra do Pheadar a dubhairt sé ré Híosa, A Mhaighisdir, is maith sinne do bheith ann so: ar a nadhbharsin déunam trí botha; both dhuitsi, agus both do Mháoisi, agus both Délías. 6Oír ní raibh a fhios aige créd do laibhéoradh sé; óir do bhádar ar crith ré heagla. 7Agus do éirigh néull do chur sgáile na dtimcheall: agus táinic gúth as an néull, ag rádh, Ag so mo Mhac gradhachsa: éisdigh ris. 8Agus ar bféachain na dtimcheall, go hobann dóibh, ní fhacadar éin neach as sin súas, achd Iósa na áonar na bhfochair.
9Agus ag teachd dóibh a nuas on tslíabh, do áithin sé dhíobh gan na neithe do chonncadar dinnisin déin neách, no go neiséirgheadh Mac an duine ó mharbhuibh. 10Agus do chongmhadar an glór sin aca féin, dá fhiafruighe dhá cheile Créad is ciall dó súd eiseirghe ó mharbhaibh.
11Agus do fhíafruigheadar dheisean, ag rádh, Créd fá nabruid na sgriobuidhe gur ab éigean Elías do theachd ar tús? 12Agus ar bhfreagra dhósan a dubhairt sé ríu, Tig Elías go deimhin ar tús, agus aiséochaidh sé gach uile ní; agus mar a tá sgríobhtha a dtimcheall Mhic an duine, Go gcaithfeadh sé mórán dfulang, agus bheith fá neimhchion. 13Achd a derimsi ribh, Go dtáinic Elías go deimhin, agus go ndearnadar ris gidh bé ní do thogradar, mar a tá sgríobhtha air.
14Agus ar dteachd dó chum a dheisciobal, do chonnairc sé slúagh mór ná dtimcheall, agus ná sgríobuidhe ag diosbóireachd ríu. 15Agus ar an mball, a bhfacaidh an slúagh uile é, do ghabh úathbhás íad, agus ag rith chuige do chuireadar failte roimhe. 16Agus do fhíafruigh sé do na sgríobuidhibh, Créd é an ní so thagartháoi eadruibh féin?
17Agus ar bhfreagra do neach don tslúagh a dubhairt sé, A Mhaighisdir, tug mé mo mhac chugad, an a bhfuil spiorad balbh; 18Agus gach uile bhall a mbeireann sé air, tairngidh sé as a chéile é: agus cuiridh sé cubhar thar a bhéul, agus dó ní sé gíosgarnach lé na fhlacluibh, agus téid sé a seirgtheachd: agus a dubhairt mé réd dheisciobluibhsi a chur a mach as; achd cheann níor fhéudadar. 19Agus ar bhfreagra dhósan, a dubhairt sé, A chíneadh gan chreideamh, gá fad bhias mé eadruibh? agus gá fad fós fhuiléongus mé sibh? tabhruidh chugamsa é. 20Agus tugadar chuige é: agus an tan do chonnairc sé é, do tharraing an spiorad as a chéile é ar ball; agus ar dtuitim ar an dtalamh dhó, do bhí sé dhá únfairt ag cur chubhair as a bhéul. 21Agus do fhiafruigh Iósa dhá athair, Gá fad daimsir ó thárla so dhó? Achd a dubhairt seision, O bhí sé na leanabh. 22Agus is minic do theilg sé a dteinidh, agus a nuisge é, do chúm go millfeadh sé é: achd má a tá cumhachd ar bith agadsa, bíodh trúaighe agad dhúinn, agus fóir oruinn. 23Achd a dubhairt Iósa ris, Más eidir leachd so do chreideamhuin, a tá gach én ní soidhéanta don té chreidios. 24Agus ar néigheamh dathair na buachalla ar an mball, maille ré deóruibh a dubhairt sé, Creidim, a Thighearna; fóir mo mhíchreideamh. 25Agus an tan do chonnairc Iósa an slúagh uile ag coimhrith chuige, do imdhearg sé an spiorad neamhghlan, ag rádh ris, A spiorad bhailbh agus bhodhair, aithnimsi dhíot, imthigh a mach as, agus na héirigh a sdeach ann ní so mhó. 26Agus ar néigheamh dhó, agus ar na tharrang as a chéile go ro úathbhásach, do chúaidh sé a mach as: agus do bhí sé a riochd mhairbh; ionnas go ndubhradar mórán, Go bhfúair sé bás. 27Achd ar mbreith Díosa ar a láimh, do thógaibh sé súas é; agus déirigh seision. 28Agus an tan do chúaidh sé a sdeach a dtigh, do fhíafruigheadar a dheisciobail de go seicréideach, Créd fá nár fhéadamairne an spiorad úd do theilgean a mach? 29Agus a dubhairt seisean ríu, Ní héidir an ghné dheamhan so dhul a mach lé ní ar bith, achd tré úrnuighthe agus tré throsgadh.
30Agus ar nimtheachd dóibh as sin, do chúadar thríd an Ngalilé; agus níor bháil leis a fhios do bheith ag éinneach. 31Oír do theagaisg sé a dheisciobail féin, agus a dubhairt sé ríu, Do bhéurthar Mac an duine a lámhuibh na ndáoine, agus cuirfid chum báis é; agus tar éis a mharbhadh, éiréochuidh sé an treas lá. 32Achd níor thuigeadar an comhrádhsa, agus do bhí eagla orrtha a fhíafruighe dheisean.
33Agus táinic sé go Capernáum: agus air mbeith a dtigh dhó do fhíafruigh sé dhíobh, Créd do bhí aguibh dhá thagra eadruibh féin air a tslighe? 34Achd do thochdadarsan: óir do bhádar ag tagra a naghaidh a chéile air a tslighe, Cía aca budh mhó. 35Agus ar suidhe dhó, do ghoir sé an dá fhear dhéug chuige, agus a dubhairt sé ríu, Gidh bé neach lé nab mían bheith a dtosach, búdh é bhus déighionuigh do chách uile, agus bhus seirbhíseach dhóibh uile. 36Agus ar mbreith ar leanabh dhó, do chuir sé ann a lár é: agus ar na ghabháil ann a uchd, a dubhairt sé ríu, 37Gidh bé neach ghéubhus chuige áon dá leitheidibh so do leanbuibh am mainmsi, gabhuidh sé misi chuige: agus gidh bé neach ghéubhus misi chuige, ni misi ghabhus sé chuige, achd an té do chuir úadh mé.
38Achd do fhreagair Eóin é, ag rádh, A Mhaighisdir, do chonncamair neach ag cur deamhan a mach ad ainmsi, neach leanann sinne: agus do chuireamar toirmeasg air, ar son nách leanann se sinn. 39Agus a dubhairt Iósa, Ná toirmeasguidh é: óir ní bhfuil éinneach do dhéana míorbhuile tré mainmsi, agus fhéadus olc do rádh rium ar an mball. 40Oír gidh bé neach nach bhfuile ar naghuidh a tá sé air ar son. 41Oír gidh bé neach do bhéura cupán uisge ré na ól dáoibhsi am ainmsi, tré gur ab lé Críosd sibh, a deirim ribh go fírinneach, nach léigfi sé a lúaidheachd a mugha. 42Agus gidh bé bhéuras adhbhar oílbhéime dáóin neach do na dáóinibh beaga so chréideas ionnamsa, do bfearr dhó go mór go gcuirthí cloch mhuilinn fá na bhrághuid, agus go dteilgthí é ann sa bhfairrge. 43Agus más ciontach do lámh ré hoilbheim dfagháil dhuit, gearr dhíot í: is fearr dhuit dul ar leathláimh don bheathaidh, ná dhá láimh do bheith agad agus dul go hifearnn, a dtéinidh nach éidir do mhúchadh. 44A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 45Agus más ciontach do chos ré hoilbheim dfagháil dhuit, gearr dhíot í: is fearr dhuit dul don bheathuidh mharthanuigh ar leathchois, ná dhá chois do bheith agad agus do theilgean do hifearnn, ann sa teinidh nách éidir do mhúchadh: 46A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 47Agus más ciontach do shúil ré hoilbhéim do thabhairt dhuit, teilg asad í: is fearr dhuit dul a sdeach go rioghachd Dé ar éunsúil, ná dhá shúil do bheith agad agus do theilgean go teinidh iféirn: 48A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 49Oír saillfithear gach áoin neach le teinidh: agus saillfithear gach áoin iodhbairt lé salann. 50Is maith an salann: achd cheana má bhíonn an salann gan bhlas, Créd lé a ndéuntáoi deaghbhlasda é? Bíodh salann agaibh ionnaibh féin, agus bíodh síodhcháin aguibh ré chéile.
Currently Selected:
Marcus 9: Bedell
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817.
Maintained by the British and Foreign Bible Society (BFBS) on behalf of the National Bible Society of Ireland (NBSI) and the Bible Society in Northern Ireland (BSNI)
Marcus 9
9
Caibidil IX
Athrughadh cruth Iósa, 33 ré a theagasc ar úmhla, 38 agus ar seirce.
1Agus a dubhairt sé ríu, Go fírinneach a deirimsi ribh, Go bhfuil cuid dá bhfuil na seasamh ann so do lathair, nach blaisdi bás, no go bhfaicid síad ríoghachd Dé ag teachd maille ré cumhachduibh.
2Agus a gcionn sé lá na dhíaighsin, rug Iósa Peadar, agus Séumas, agus Eóin leis, agus do thréoruigh sé íad na náonar fá leith go slíabh ro árd: agus do háthruigheadh a chrúth na bhfíadhnuisi: 3Agus do bhádar a éaduighe dealruighach, rógheal mar an sneachta; a gcrúth nách éidir lé háon ghlanadóir éaduighe ar talumh a ngealadh. 4Agus do taidhbhreadh dhóibh Elías maille ré Máoisi: agus do bhádar ag comhrádh ré Híosa. 5Agus ar bhfreagra do Pheadar a dubhairt sé ré Híosa, A Mhaighisdir, is maith sinne do bheith ann so: ar a nadhbharsin déunam trí botha; both dhuitsi, agus both do Mháoisi, agus both Délías. 6Oír ní raibh a fhios aige créd do laibhéoradh sé; óir do bhádar ar crith ré heagla. 7Agus do éirigh néull do chur sgáile na dtimcheall: agus táinic gúth as an néull, ag rádh, Ag so mo Mhac gradhachsa: éisdigh ris. 8Agus ar bféachain na dtimcheall, go hobann dóibh, ní fhacadar éin neach as sin súas, achd Iósa na áonar na bhfochair.
9Agus ag teachd dóibh a nuas on tslíabh, do áithin sé dhíobh gan na neithe do chonncadar dinnisin déin neách, no go neiséirgheadh Mac an duine ó mharbhuibh. 10Agus do chongmhadar an glór sin aca féin, dá fhiafruighe dhá cheile Créad is ciall dó súd eiseirghe ó mharbhaibh.
11Agus do fhíafruigheadar dheisean, ag rádh, Créd fá nabruid na sgriobuidhe gur ab éigean Elías do theachd ar tús? 12Agus ar bhfreagra dhósan a dubhairt sé ríu, Tig Elías go deimhin ar tús, agus aiséochaidh sé gach uile ní; agus mar a tá sgríobhtha a dtimcheall Mhic an duine, Go gcaithfeadh sé mórán dfulang, agus bheith fá neimhchion. 13Achd a derimsi ribh, Go dtáinic Elías go deimhin, agus go ndearnadar ris gidh bé ní do thogradar, mar a tá sgríobhtha air.
14Agus ar dteachd dó chum a dheisciobal, do chonnairc sé slúagh mór ná dtimcheall, agus ná sgríobuidhe ag diosbóireachd ríu. 15Agus ar an mball, a bhfacaidh an slúagh uile é, do ghabh úathbhás íad, agus ag rith chuige do chuireadar failte roimhe. 16Agus do fhíafruigh sé do na sgríobuidhibh, Créd é an ní so thagartháoi eadruibh féin?
17Agus ar bhfreagra do neach don tslúagh a dubhairt sé, A Mhaighisdir, tug mé mo mhac chugad, an a bhfuil spiorad balbh; 18Agus gach uile bhall a mbeireann sé air, tairngidh sé as a chéile é: agus cuiridh sé cubhar thar a bhéul, agus dó ní sé gíosgarnach lé na fhlacluibh, agus téid sé a seirgtheachd: agus a dubhairt mé réd dheisciobluibhsi a chur a mach as; achd cheann níor fhéudadar. 19Agus ar bhfreagra dhósan, a dubhairt sé, A chíneadh gan chreideamh, gá fad bhias mé eadruibh? agus gá fad fós fhuiléongus mé sibh? tabhruidh chugamsa é. 20Agus tugadar chuige é: agus an tan do chonnairc sé é, do tharraing an spiorad as a chéile é ar ball; agus ar dtuitim ar an dtalamh dhó, do bhí sé dhá únfairt ag cur chubhair as a bhéul. 21Agus do fhiafruigh Iósa dhá athair, Gá fad daimsir ó thárla so dhó? Achd a dubhairt seision, O bhí sé na leanabh. 22Agus is minic do theilg sé a dteinidh, agus a nuisge é, do chúm go millfeadh sé é: achd má a tá cumhachd ar bith agadsa, bíodh trúaighe agad dhúinn, agus fóir oruinn. 23Achd a dubhairt Iósa ris, Más eidir leachd so do chreideamhuin, a tá gach én ní soidhéanta don té chreidios. 24Agus ar néigheamh dathair na buachalla ar an mball, maille ré deóruibh a dubhairt sé, Creidim, a Thighearna; fóir mo mhíchreideamh. 25Agus an tan do chonnairc Iósa an slúagh uile ag coimhrith chuige, do imdhearg sé an spiorad neamhghlan, ag rádh ris, A spiorad bhailbh agus bhodhair, aithnimsi dhíot, imthigh a mach as, agus na héirigh a sdeach ann ní so mhó. 26Agus ar néigheamh dhó, agus ar na tharrang as a chéile go ro úathbhásach, do chúaidh sé a mach as: agus do bhí sé a riochd mhairbh; ionnas go ndubhradar mórán, Go bhfúair sé bás. 27Achd ar mbreith Díosa ar a láimh, do thógaibh sé súas é; agus déirigh seision. 28Agus an tan do chúaidh sé a sdeach a dtigh, do fhíafruigheadar a dheisciobail de go seicréideach, Créd fá nár fhéadamairne an spiorad úd do theilgean a mach? 29Agus a dubhairt seisean ríu, Ní héidir an ghné dheamhan so dhul a mach lé ní ar bith, achd tré úrnuighthe agus tré throsgadh.
30Agus ar nimtheachd dóibh as sin, do chúadar thríd an Ngalilé; agus níor bháil leis a fhios do bheith ag éinneach. 31Oír do theagaisg sé a dheisciobail féin, agus a dubhairt sé ríu, Do bhéurthar Mac an duine a lámhuibh na ndáoine, agus cuirfid chum báis é; agus tar éis a mharbhadh, éiréochuidh sé an treas lá. 32Achd níor thuigeadar an comhrádhsa, agus do bhí eagla orrtha a fhíafruighe dheisean.
33Agus táinic sé go Capernáum: agus air mbeith a dtigh dhó do fhíafruigh sé dhíobh, Créd do bhí aguibh dhá thagra eadruibh féin air a tslighe? 34Achd do thochdadarsan: óir do bhádar ag tagra a naghaidh a chéile air a tslighe, Cía aca budh mhó. 35Agus ar suidhe dhó, do ghoir sé an dá fhear dhéug chuige, agus a dubhairt sé ríu, Gidh bé neach lé nab mían bheith a dtosach, búdh é bhus déighionuigh do chách uile, agus bhus seirbhíseach dhóibh uile. 36Agus ar mbreith ar leanabh dhó, do chuir sé ann a lár é: agus ar na ghabháil ann a uchd, a dubhairt sé ríu, 37Gidh bé neach ghéubhus chuige áon dá leitheidibh so do leanbuibh am mainmsi, gabhuidh sé misi chuige: agus gidh bé neach ghéubhus misi chuige, ni misi ghabhus sé chuige, achd an té do chuir úadh mé.
38Achd do fhreagair Eóin é, ag rádh, A Mhaighisdir, do chonncamair neach ag cur deamhan a mach ad ainmsi, neach leanann sinne: agus do chuireamar toirmeasg air, ar son nách leanann se sinn. 39Agus a dubhairt Iósa, Ná toirmeasguidh é: óir ní bhfuil éinneach do dhéana míorbhuile tré mainmsi, agus fhéadus olc do rádh rium ar an mball. 40Oír gidh bé neach nach bhfuile ar naghuidh a tá sé air ar son. 41Oír gidh bé neach do bhéura cupán uisge ré na ól dáoibhsi am ainmsi, tré gur ab lé Críosd sibh, a deirim ribh go fírinneach, nach léigfi sé a lúaidheachd a mugha. 42Agus gidh bé bhéuras adhbhar oílbhéime dáóin neach do na dáóinibh beaga so chréideas ionnamsa, do bfearr dhó go mór go gcuirthí cloch mhuilinn fá na bhrághuid, agus go dteilgthí é ann sa bhfairrge. 43Agus más ciontach do lámh ré hoilbheim dfagháil dhuit, gearr dhíot í: is fearr dhuit dul ar leathláimh don bheathaidh, ná dhá láimh do bheith agad agus dul go hifearnn, a dtéinidh nach éidir do mhúchadh. 44A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 45Agus más ciontach do chos ré hoilbheim dfagháil dhuit, gearr dhíot í: is fearr dhuit dul don bheathuidh mharthanuigh ar leathchois, ná dhá chois do bheith agad agus do theilgean do hifearnn, ann sa teinidh nách éidir do mhúchadh: 46A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 47Agus más ciontach do shúil ré hoilbhéim do thabhairt dhuit, teilg asad í: is fearr dhuit dul a sdeach go rioghachd Dé ar éunsúil, ná dhá shúil do bheith agad agus do theilgean go teinidh iféirn: 48A náit nach éugann a bpéisd, agus nách múchtar a dteine. 49Oír saillfithear gach áoin neach le teinidh: agus saillfithear gach áoin iodhbairt lé salann. 50Is maith an salann: achd cheana má bhíonn an salann gan bhlas, Créd lé a ndéuntáoi deaghbhlasda é? Bíodh salann agaibh ionnaibh féin, agus bíodh síodhcháin aguibh ré chéile.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817.
Maintained by the British and Foreign Bible Society (BFBS) on behalf of the National Bible Society of Ireland (NBSI) and the Bible Society in Northern Ireland (BSNI)